(MONTIEL) - "CIRCO"

José Leonardo Montiel García (Montiel) to kubański artysta wizualny urodzony w Santa Clara, Villa Clara, którego droga twórcza łączy działalność artystyczną, nauczanie i promocję kulturalną. Obecnie mieszka i rozwija praktykę artystyczną w Hiszpanii.

Jego praca powstaje z otwartej i eksperymentalnej koncepcji sztuk wizualnych. Rysunek, malarstwo, rzeźba, ceramika, druk, fotografia, instalacja i projektowanie graficzne stanowią część multidyscyplinarnej praktyki, w której materiały, obiekty i ich możliwości przekształceń nabierają szczególnego znaczenia.

W trakcie swojej kariery Montiel rozumiał twórczość nie wyłącznie jako produkcję indywidualną, lecz jako sposób na nawiązywanie relacji ze środowiskiem i generowanie wspólnych doświadczeń. Ta koncepcja doprowadziła do ścisłego powiązania jego pracy artystycznej z edukacją i pracą społeczną.

Jego doświadczenie dydaktyczne i działalność jako promotor kultury dały początek warsztatom, salonom, działaniom plastycznym, projektom wystawienniczym i interwencjom w przestrzeniach publicznych. Z tych obszarów pracował nad kształceniem artystycznym i tworzeniem przestrzeni zbliżających sztuki wizualne do różnych społeczności, rozumiejąc kulturę jako terytorium partycypacji, wiedzy i transformacji.

Ta wymiarowa część jego kariery nabrała szczególnego znaczenia zarówno na Kubie, jak i w Wenezueli, gdzie realizował projekty o charakterze artystycznym i społecznym, interwencje miejskie, murale i propozycje rzeźbiarskie, a także brał udział w inicjatywach zmierzających do tworzenia i promocji nowych przestrzeni dla sztuk wizualnych.

Wśród tych doświadczeń znajduje się stworzenie i promocja, w 2013 roku, Galerii Sztuki Armando Reverón w stanie Vargas, Wenezuela, a także realizacja projektów społecznościowych, murali miejskich i interwencji w różnych przestrzeniach publicznych.

Równolegle jego prace były prezentowane na wystawach osobistych i zbiorowych w Cuba, Wenezuela i Hiszpania. Jego dorobek został wyróżniony licznymi nagrodami i odznaczeniami, w tym trzykrotnie z rzędu zdobyciem „Grand Prix Escaramujo Nacional en Artes Plásticas” w latach 2011, 2015 i 2017, Grand Prix Beki „Reino de este Mundo” ogłoszonej przez Asociación Hermanos Sais AHS w 2017, I Nagroda na Salón de Pequeño Formato w 2018 oraz Nagroda I Salón de Paisaje Rural, Urbano y de Marinas Edelson Machado w 2019.

W ostatnich latach jego praktyka artystyczna nadal rozwija się w Hiszpanii. W 2023 roku zrealizował swoją pierwszą wystawę indywidualną, NEGRO, w Galerii / winiarni „VINAURO” w Grenadzie. W 2024 zaprezentował projekt osobisty NEGRO w Centrum Kulturalnym „EL TUMBAO” w Alicante, a w 2025 brał udział w wystawach zbiorowych AJIACO i MANIGUEROS w Galerii „VALBUENA”, El Campello, Alicante. Wystawa zbiorowa „CONVERGENTES” w Galerii VEARTE, Alicante, Hiszpania, 2026.

https://www.instagram.com/tarequera/?utm_source=ig_web_button_share_sheet
https://www.vanguardia.cu/cultura/16073-leonardo-montiel-guerrero
https://www.instagram.com/p/DdeD4iAjvBW/

CIRCO
60 × 80 cm
2026.
CIRCO tworzy niemożliwe stworzenie: dwie głowy zwrócone ku sobie, dzielące ten sam ciało i wydające się być uwięzione w permanentnym zderzeniu. Obraz zaczyna się od ryby jako rozpoznawalnego elementu, lecz przekształca ją w organizm hybrydowy, wyolbrzymiony i niemal sceniczny, gdzie to, co naturalne, nabiera absurdalnego i niepokojącego charakteru.
Otwarte usta, zęby, duże oczy i napięcie między obiema głowami przemieniają spotkanie w metaforę rywalizacji, konfrontacji i zachłanności. Żadna nie może posunąć się naprzód, nie ciągnąc za sobą drugiej; żadna nie może narzucić swojej władzy, nie szkodziąc ciału, które obie współdzielą. Ta sprzeczność czyni dzieło reprezentacją pewnych ludzkich i społecznych zachowań: walczymy, rywalizujemy i mierzymy się ze sobą, nawet będąc częścią tej samej struktury.
Tytuł CIRCO przesuwa obraz w stronę terenu widowiska. Konfrontacja przestaje być jedynie konfliktem i staje się również przedstawieniem: patrzeć i być patrzonym, eksponować się, wyolbrzymiać, zajmować pozycję w scenie. Z takiej perspektywy groteska i teatralność działają jako środki do opowiadania o realności, w której konfrontacja może się przekształcić w rozrywkę.
Tonacje zardzewiałe i ziemiste kontrastują z niebieskim tłem i potęgują wygląd istoty wyłaniającej się spośród organicznego i zbudowanego. Ryba przestaje całkiem należeć do natury i staje się rodzajem artefaktu, ciałem zmienionym przez napięcia własnego otoczenia.