Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*)

To dzieło reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych oryginalnie przez Miró do zilustrowania książki wierszy „Parler Seul” (**) (Mówić tylko) napisaną przez Tristana Tzarę w 1947 roku.
Wydana przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonana na papierze vellum z bawełny o wysokiej gramaturze (250 g).
Podpisana na płycie drukarskiej.
Stemel wydawcy i Spadkobiercy Miró na odwrocie kartki.
Zawiera certyfikat autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok: 2004
- Edycja: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (to dzieło nigdy nie było oprawiane ani eksponowane, zawsze przechowywane w profesjonalnym archiwum artystycznym, dlatego utrzymuje się w doskonałym stanie).

Dzieło będzie ostrożnie manipulowane i pakowane w płaski kartonowy pakiet wzmocniony. Wysyłka będzie zarejestrowana z numerem śledzenia.

Wysyłka obejmie również pełne ubezpieczenie wartości końcowej dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla nabywcy.

(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Poszedł do Akademii La Llotja wbrew woli rodziców, którzy chcieli, by pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art Francesc Galí i poznał fawistów oraz kubistów.
Jego pejzaże emocjonalne, które ukształtują go jako człowieka i artystę, są zasadniczo Mont-roig, Paryż, Majorka, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, niewielka miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego zamieszania, które przeżywa w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poets surrealistycznymi i najbardziej kreatywnymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusiego i Giacomettiego oraz wystawiał wraz z Dalím, Tanguym, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem w kilku wystawach o dadaizmie i surrealizmie.
Impuls ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie drugiej wojny światowej, Joan Miró porzuci swój exile we Francji i osiedli się w Palma de Mallorca, gdzie stał się miejscem schronienia i pracy; jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektuje warsztat, o którym zawsze marzył. Skupił się na pracy nad rzeźbami i ceramiką, aż do śmierci w 1983 roku.
Przywiązanie do krajobrazu Mont-roig, a potem Majorki, będzie decydujące w jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie codziennymi przedmiotami oraz otaczającym środowiskiem naturalnym staną się tłem niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró uchyla się od akademickości, dążąc do nieustannego poszukiwania dzieła uniwersalnego i czystego, niezwiązanego z żadnym określonym ruchem. Zawarta w formach i publicznych manifestacjach, sztuka plastyczna jest drogą, poprzez którą Joan Miró ukazuje swoją buntowniczość i ogromną wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni z niego jednego z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę artysty i autora. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i bezkształtne Miró, rysowane bezpośrednio na kamieniu z very fewsketchami, mają twórczą werwę przypadkowych wersów Tzary.
Wersja oryginalna była na usługach Maeght Editeur i składała się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 w kolorze, z czego 18 stanowi hors-texte."