Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*)

To dzieło reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych początkowo przez Miró do zilustrowania zbioru wierszy „Parler Seul” (**) (Gadać samemu), napisanego przez Tristana Tzara w 1947 roku.
Wydane przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonana na papierze vellum bawełnianym o wysokiej gramaturze.
Podpisana na płaszczyźnie.
Pieczęć wydawcy i Spadkobierców Miró na odwrocie kartki.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacja:

- Wymiary podpory: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok: 2004
- Edycja: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym segregatorze sztuki, co zapewnia jej perfekcyjny stan).

Praca będzie starannie manipulowana i pakowana w twardy, płaski karton. Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia.

Wysyłka będzie również objęta pełnym ubezpieczeniem na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Chodził do akademii La Llotja przeciw woli rodziców, którzy chcieli, by pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fowistów i kubistów.
Jeśli chodzi o pejzaże emocjonalne, które kształtują go jako osobę i artystę, są to głównie Mont-roig, Paryż, Mallorca, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, niewielka miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrpunktem dla intelektualnego niepokoju, który przeżywa w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistami i najbardziej kreatywnymi artystami swoich czasów. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusiciego i Giacomettiego i wystawiał wraz z Dalì, Tanguy, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na kilku wystawach poświęconych dadaizmowi i surrealizmowi.
Wpływ ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró opuszcza swoje wygnanie we Francji i osiedla się w Palma de Mallorca, miejscu schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektuje warsztat, o którym zawsze marzył. Skupiał się tam na pracach rzeźb i ceramiki, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a następnie Malloryjki Mallorccy będzie decydujące w jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennego użytku oraz otoczeniem naturalnym będą tłem niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró unika akademizmu, dążąc do stałej, całościowej i czystej pracy, niezwiązanej z żadnym określonym nurtem. Zawarta w formach i publicznych manifestacjach, poprzez czyn plastyczny Joan Miró ukazuje swoją buntowniczość i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne wokół niego. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najważniejszych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje wyjątkowo skuteczną współpracę między artystą a autorem. Błyskotliwe, spontaniczne i bezkształtne obrazy Miró, rysowane bezpośrednio w kamieniu, przy niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczy żar losowych wersów Tzary.

Wydanie oryginalne było w gestii Maeght Editeur i składało się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 było kolorowych, z czego 18 to hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Chodził do akademii La Llotja przeciw woli rodziców, którzy chcieli, by pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fowistów oraz kubistów.
Jego emocjonalne pejzaże, które kształtują go jako osobę i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Mallorca i później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie punktem odniesienia do intelektualnego niepokoju, który żyje w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistycznymi i najbardziej kreatywnymi artystami swoich czasów. Tam poznał Arp, Magritte’a, Brancusiciego i Giacometti’ego i wystawiał razem z Dalì, Tanguy, Meret Oppenheim i Max Ernst na kilku wystawach o dadaizmie i surrealizmie.
Bazuje na wpływie ekspresjonizmu abstrakcyjnego, który odkrywa w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró opuści wygnanie we Francji i osiedli się w Palma de Mallorca, miejscu schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektuje warsztat, o którym zawsze marzył. Skupiał się tam na pracach rytów i ceramiki, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakotwiczenie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a następnie Mallorce później, będzie decydujące w jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennego użytku oraz otoczeniem naturalnym będą tłem dla niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró unika akademickiego stylu, nieustannie poszukując całościowego i czystego dzieła, niezwiązanego z żadnym konkretnym ruchem. Zawarte w formach i publicznych manifestacjach, poprzez czyn plastyczny Miró ukazuje swoją buntowniczość i ogromną wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten kontrast sił prowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje wyjątkowo skuteczną współpracę między artystą a autorem. Błyskotliwe, spontaniczne i amorfe obrazy Miró, rysowane bezpośrednio na kamieniu, przy bardzo niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczy zapał losowych wersów Tzary.

Wydanie oryginalne zostało przygotowane przez Maeght Editeur i składało się z 72 oryginalnych litografii Miró, z czego 49 w kolorze, z czego 18 było hors-texte.













Tagi:
Picasso, Dalí, Pollock, Miró, Beuys, Warhol, Giacometti, Hodgkin, Moore, Malevich, Mondrian, O’Keefe, Matisse, Kandinsky, Bacon, Klimt, Hooper, Rothko, Chirico, Duchamp, Chagall, Braque, Picabia, Kooning, Ernst, Paul Klee, Modigliani, Calder, Delaunay.
Kiefer, Kusama, Murakami, Koons, Basquiat, Nauman, Sherman, Bourgeois, Polke, Ruff, Ruscha, Holzer, Abramović, Freud, Mendieta, Tuymans, Kruger, Hockney, Saville, Fanzhi, Oehlen, Richter, Scully, Stella, Schütte, Xiaodong, Judd, Peyton, Richard Serra, LeWitt, Kippenberger, Baldessari, Doig, González-Torres, Salvador Dalí, Joan Miró, Magritte, Max Ernst, Leonora Carrington, Dorothea Tanning, Roberto Matta, Man Ray, Varo, Oppenheim, Key Sage, André Masson, Paul Delvaux, Giorgio de Chirico, Marcel Duchamp, Marc Chagall, Paul Klee, Hans Bellmer, Zhang Xiaogang, Savinio, Alexander Calder, Dora Maar Vitra, Poolsen, Jacobsen, Hans Wegner, Charles Eames, Perriand, Philippe Starck, Marcel Breuer, Knoll, Juhl, Verner Panton, Le Corbusier, Mies van der Rohe, Nelson, Mogensen, Eames, Gio Ponti, Knoll, Isamu Noguchi, Bertoia, Aalto, Urquiola, Eileen Gray, Pesce, Magistretti. Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Burberry, Hermès, Prada, Dior, Armani, Cartier, Dolce & Gabbana, Versace, Balenciaga, Ralph Lauren, Rolex, Fendi, Givenchy, Tiffany, Alexander McQueen, Yves Saint Laurent, Valentino, Bvlgari. Adami Alberti Alcaraz Alfaro Baldaccini Baldeweg Barceló Barjola Canogar Cabellut Caruncho Ceesepe Chillida Chirino Clavé Condé Cruz-Díez Dalí Dokoupil Equipo Crónica Gudmundur Feito Genovés Goya Gordillo Guinovart Hernández Pijuan Iglesias Lacalle Joan Miró Misterpiro Mompó Palazuelo Pérez-Villalta Picasso Plensa Rafols-Casamada Reche Redondela Saura Soto Sicilia Tàpies Teixidor Quetglas Úrculo Uslé Varela Valdés Villalba Yturralde