Lucía Laurent - XL - Ritmo en Rojo






Posiada tytuł magistra w zakresie mediacji sztuki i kultury oraz doświadczenie jako asystent galerii.
€ 31 | ||
|---|---|---|
€ 24 | ||
€ 15 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141663
Doskonała ocena na Trustpilot.
Lucía Laurent - XL przedstawia Ritmo en Rojo, obraz akrylowy na płótnie o wymiarach 120 x 90 cm, edycja oryginalna, wyprodukowany w Hiszpanii po 2020 roku, podpisany odręcznie i w doskonałym stanie.
Opis od sprzedawcy
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, w zasadzie samouczka, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej relacja z obrazem zaczęła się na długo zanim zaczęła zawodowo malować. Fotografia była jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej wykształciła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Później przez kilka lat zajmowała się tatuażem, etap ten okazał się kluczowy dla zrozumienia znaczenia linii, konturu, uproszczeń form i klarowności graficznej w jej obecnej malarskiej praktyce.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malowanie pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przemienić je w intymny, rozpoznawalny wszechświat, budowany głównie techniką akrylu na płótnie.
Twórczość Lucía Lauren koncentruje się szczególnie na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. Są to sceny, które rzadko dążą do opowiadania o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyobrażona magia ogrodu lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía eliminuje dużą część informacji ubocznych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Radosne twarze, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy budują obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku znajdujemy echa współczesnej ilustracji i naïf painting, obok odniesień dekoracyjnych zbliżonych do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się tu zinterpretowane z własną wrażliwością, ciepłą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardowe odcienie i kolory kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, zieleniami z odcieniem niebieskozielonym, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym swoim uniwersum malarskim. Nie pojawia się jako postać heroiczna czy obca, lecz jako kobiecość spokojna, elegancka i introspektywna. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągniętych gestach. Istnieje glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Dzięki nim nie są jedynie elementem dekoracyjnym; są symbolami towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, co zamienia kompozycję w reprezentację afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub wtapiają się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. Dzięki temu kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Pasy suknia przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę w geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych częściach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszek wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu designowi. Terracotta sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią z odcieniem zieleni niebieskawego, tworząc wyrafinowany obraz, który nie jest chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, a zarazem starannie konstruowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej wirtuozyjności technicznej, lecz od zdolności do redukcji sceny do odkrycia jej istotnej emocji.
Jej uniwersum jest żeńskie, botaniczne, domowe i afektywne. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo ma wyjątkową cechę przyciągającą uwagę: na pierwszy rzut oka może wyglądać ozdobnie, ale za tą urodą kryje się nieustanna podróż ku harmonii, wrażliwości i spokoju.
We współczesnym pejzażu, w którym wiele obrazów ma przyciągać uwagę przesadą, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. A to właśnie w tej prostocie leży znaczna część charakteru jej twórczości.
Dzieło artystki Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana będzie przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a przez firmę FedEx do reszty świata.
Praca zostanie zapakowana i zabezpieczona kilkoma warstwami ochronnymi, folią bąbelkową oraz umieszczona w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła wymagane są trzy dni na proces pakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy w przeciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten lot zawiera wizualizacje wygenerowane sztuczną inteligencją. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować rzeczywisty stan dzieła.”
Ta urzekająca praca w akrylu na płótnie to stylizowana reprezentacja tancerki w pełnym ruchu, wykonana w wyraźnej estetyce kubistycznej i Art Déco. Kompozycja wyróżnia się harmonią między płynnymi i organicznymi liniami ludzkiej postaci a rygorystycznie zbudowanym tłem z bloków geometrycznych w kolorach podstawowych i neutralnych (niebieski, żółty, czerwony, biały i czarny). Sukienka rozpostarta w ciepłych tonacjach czerwieni i ochry tworzy dynamiczną otoczkę, która prowadzi oko po całej płótnie, podczas gdy spokojna twarz i zgrabna postura tancerki wnoszą równowagę i wyrafinowanie. Wyraźne obramowania w czerni wyraźnie podkreślają każdy plan koloru, nadając dziełu silną wartość wizualną, ponadczasową elegancję i rytm plastyczny.
Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, w zasadzie samouczka, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie w Hawanie.
Jej relacja z obrazem zaczęła się na długo zanim zaczęła zawodowo malować. Fotografia była jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej wykształciła wyjątkową wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej postaci. Później przez kilka lat zajmowała się tatuażem, etap ten okazał się kluczowy dla zrozumienia znaczenia linii, konturu, uproszczeń form i klarowności graficznej w jej obecnej malarskiej praktyce.
W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malowanie pozwoliło jej połączyć wcześniejsze doświadczenia i przemienić je w intymny, rozpoznawalny wszechświat, budowany głównie techniką akrylu na płótnie.
Twórczość Lucía Lauren koncentruje się szczególnie na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. Są to sceny, które rzadko dążą do opowiadania o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobieta trzymająca kota, postać otoczona kwiatami, kieliszek wina, wyobrażona magia ogrodu lub po prostu moment kontemplacji.
Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía eliminuje dużą część informacji ubocznych, pozostawiając jedynie to, co uznaje za istotne. Radosne twarze, duże pola koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy budują obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.
W jej języku znajdujemy echa współczesnej ilustracji i naïf painting, obok odniesień dekoracyjnych zbliżonych do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się tu zinterpretowane z własną wrażliwością, ciepłą, codzienną i kobiecą.
Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardowe odcienie i kolory kremowe współistnieją z głębokimi czarnymi, zieleniami z odcieniem niebieskozielonym, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast chromatyczny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.
Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym swoim uniwersum malarskim. Nie pojawia się jako postać heroiczna czy obca, lecz jako kobiecość spokojna, elegancka i introspektywna. To postacie o spokojnych spojrzeniach, powolnych pozach i powściągniętych gestach. Istnieje glamour, ale jest to glamour intymne i ciche.
Koty odgrywają szczególnie interesującą rolę. Dzięki nim nie są jedynie elementem dekoracyjnym; są symbolami towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota praktycznie się zlewają, co zamienia kompozycję w reprezentację afektu.
Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub wtapiają się w tła, aż czasem zacierają granicę między figurą a naturą. Dzięki temu kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.
W pracach takich jak postać obejmująca kota na czerwonym tle Lucía radykalnie ogranicza paletę, budując obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Pasy suknia przestają być jedynie wzorem, stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę w geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i ciszę.
W innych częściach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszek wina, artystka rozwija kompozycję bliższą współczesnemu designowi. Terracotta sukni dialoguje z delikatnymi różami, beżem i zielenią z odcieniem zieleni niebieskawego, tworząc wyrafinowany obraz, który nie jest chłodny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie brak dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.
W ten sposób Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie proste, a zarazem starannie konstruowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnej wirtuozyjności technicznej, lecz od zdolności do redukcji sceny do odkrycia jej istotnej emocji.
Jej uniwersum jest żeńskie, botaniczne, domowe i afektywne. Pojawiają się w nim codzienne piękno, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo ma wyjątkową cechę przyciągającą uwagę: na pierwszy rzut oka może wyglądać ozdobnie, ale za tą urodą kryje się nieustanna podróż ku harmonii, wrażliwości i spokoju.
We współczesnym pejzażu, w którym wiele obrazów ma przyciągać uwagę przesadą, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. A to właśnie w tej prostocie leży znaczna część charakteru jej twórczości.
Dzieło artystki Lucía Laurent wykonane techniką akrylu na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary 90 x 120 cm.
Oryginalne wydanie.
Wysyłka realizowana będzie przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a przez firmę FedEx do reszty świata.
Praca zostanie zapakowana i zabezpieczona kilkoma warstwami ochronnymi, folią bąbelkową oraz umieszczona w wytrzymałej tubie.
Po opłaceniu dzieła wymagane są trzy dni na proces pakowania i przekazanie do firmy wysyłkowej.
Przesyłka dotrze do odbiorcy w przeciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju docelowego.
„Ten lot zawiera wizualizacje wygenerowane sztuczną inteligencją. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować rzeczywisty stan dzieła.”
Ta urzekająca praca w akrylu na płótnie to stylizowana reprezentacja tancerki w pełnym ruchu, wykonana w wyraźnej estetyce kubistycznej i Art Déco. Kompozycja wyróżnia się harmonią między płynnymi i organicznymi liniami ludzkiej postaci a rygorystycznie zbudowanym tłem z bloków geometrycznych w kolorach podstawowych i neutralnych (niebieski, żółty, czerwony, biały i czarny). Sukienka rozpostarta w ciepłych tonacjach czerwieni i ochry tworzy dynamiczną otoczkę, która prowadzi oko po całej płótnie, podczas gdy spokojna twarz i zgrabna postura tancerki wnoszą równowagę i wyrafinowanie. Wyraźne obramowania w czerni wyraźnie podkreślają każdy plan koloru, nadając dziełu silną wartość wizualną, ponadczasową elegancję i rytm plastyczny.
