Samuel Tipograf, Warschau - Kubek kiduszowy - Srebro

Antyczny srebrny kielich kiddush – Warszawa, ok. 1899–1908

Ten piękny kielich kiddush to autentyczny fragment żydowskiej sztuki srebrnej z Warszawy, datowany na lata 1899–1908. Obiekt nosi mistrzowski znak СТ w cyrylicy, przypisany do Самуил Типограф (Samuel Typograf), snycerza, który działał w Warszawie na początku XX wieku.

Obecne Marki próby potwierdzają datowanie w ramach tych lat. Z prawej strony odległego, przebadanego elementu widnieją inicjały АР, odnoszące się do Александр Романов (Alexander Romanov), kierownika Warszawskiego Kancelaryjnego Urzędu między 1899 a 1904 rokiem. Ta markacja podkreśla oficjalną certyfikację i autentyczność sztuki.

Ten kielich kiddush łączy znaczenie religijne z wartością historyczną i kolekcjonerską. Nadaje się do użytku podczas Szabatu i świąt, ale jest także bardzo atrakcyjny dla kolekcjonerów Judaiki i antyków żydowskiego srebra z Europy Wschodniej.

Charakterystyczny przedmiot z czytelnymi znakami identyfikacyjnymi i bogatym kontekstem kulturowym.

Wysokość: 4 cm. Średnica: 3,5 cm.

Waga: 16,7 g.

Pochodzenie: z kolekcji Devotionalia.

Czym jest Kiddush?

Kiddush ("poświęcenie") to krótka ceremonia odbywająca się wieczorem, na początku szabatu i innych świąt, podczas której recytuje się modlitwę nad kieliszkiem wina. Modlitwa odmawiana jest przez gospodarza domu w obecności całej rodziny, bezpośrednio po powrocie z synagogi, przed kolacją wieczorną, a następnego ranka powtarza się ją ponownie. Modlitwa składa się z dwóch błogosławieństw: jedno nad winem i drugie nad szabatem lub inną świętością. Ojciec używa kielicha Kiddush o właściwej zawartości, a każde z domowników ma swój własny, mniejszy kieliszek Kiddush. Uważane jest to za zdrowsze niż picie bezpośrednio z tego samego dużego, wspólnego kielicha Kiddush.

Rada Aish Rabba odpowiada: Powodem dzielenia wina (lub soku winnego) jest zalecenie Mędrców, aby wziąć udział w „kieliszku błogosławieństwa” (kos shel bracha) – to znaczy w kieliszku używanym do fulfillment mitzwy. Dzięki temu „błogosławieństwo” dzielone jest z innymi uczestnikami. Dlatego po wypowiedzeniu Kiddush zazwyczaj ktoś wlewa trochę wina ze swojego własnego kielicha, które następnie wlewa się do mniejszych kieliszków dla pozostałych.

Ważne jest, aby wino było dzielone w odpowiedni sposób. Gospodarz powinien nalać trochę wina ze swojego własnego kielicha, zanim zacznie pić. Nie tylko picie z cudzych kielichów bywa uznane za odrażające, ale także trzeba używać wyłącznie czystego wina. Gdy ktoś wypije do dna, wino staje się pagum (dosłownie: „zepsute”) i nie jest już ważne dla Kiddush – a tylko ważne wino przynosi błogosławieństwo, gdy jest dzielone. Alternatywnie osoba, która wypowiada Kiddush, może przekazać swój własny kielich po wypiciu. Chociaż wino z niego zostało wypite, pozostaje w nim część wina, która nadal jest w oryginalnym kielichu, przez co nie jest pagum i może być podzielone.

Jeśli gospodarz nalewa wino ze swojego kielicha, zanim zacznie pić, powinien zadbać o to, by nalać tylko odrobinę – aby po rozlaniu wciąż miał pełną wymaganą objętość revi’it w swoim kielichu. (Zobacz wcześniejszą odpowiedź dotyczącą potrzebnej ilości wina.) Gdy jego kielich jest mały i jest wielu gości, powszechnym rozwiązaniem jest wcześniej nalanie pewnej ilości wina z butelki do oddzielnego kielicha, a następnie nalanie trochę wina Kiddush do tego kielicha, zanim będzie on dzielony z innymi.

Na koniec, uczestnicy powinni wstrzymać się z piciem wina, które otrzymali, dopóki gospodarz sam nie zacznie pić. Co więcej, po tym jak gospodarz wlał trochę wina ze swojego kielicha do drugiego kielicha, powinien od razu je wypić, zanim zacznie dzielić nalane wino z innymi.