Włochy - Ankona; Merian - Ancona - 1681-1700

Ankona

Rzadki i atrakcyjny mosiężny linoryt na papierze, wyprodukowany przez rodzinę Merianów do ich „Topographia Italiae” wydanej we Frankfurcie w 1688 roku. Ten atrakcyjny, drobiazgowo wykonany plan mapowy pochodzi z ostatniego tomu „Neuwe Archontologica Cosmica” Meriana, wydanego w 30 częściach w latach 1642–1688. Po śmierci starszego Meriana prace kontynuowali jego synowie Mathias i Caspar. To ostatni tom 30 tomów opublikowanych w okresie 46 lat, najrzadszy z dzieł Meriana.

Bardzo dobry stan. Nie barwiony, zgodnie z wydaniem.

Gwarantowana autentyczna antyczna mapa.
Matthäus Merian


Matthäus Merian (25 marca 1621 – 15 lutego 1687) był szwajcarskim rytownikiem i malarzem portretów. Urodził się w Bazylei jako najstarszy syn Matthäusa Meriana Starszego i jego pierwszej żony Marii Magdaleny z domu de Bry; podobnie jak ojciec został rytownikiem. Był przyrodnim bratem Marii Sybilli Merian i bratem Caspara Meriana. Udokumentowano, że służył Carl Gustaf Wrangelowi jako importer win i innych dóbr luksusowych i znany był z portretów. Został nauczycielem Bartholomäusa Kiliana.

Po śmierci dziadka Johanna Theodora de Bry’ego, jego ojciec przejął jego drukarnię we Frankfurcie, gdzie młodszy Matthew stał się uczniem Joachima von Sandrarta. Z nim pojechał do Amsterdamu w 1637 roku, do Paryża w 1641 roku i do Londynu w 1639 roku z Anthonisem van Dyckiem.

W 1642 Merian wrócił do Frankfurtu, ale od 1643 do 1647 przebywał we Włoszech na studiach. W 1647 wziął udział jako agent polityczny i przedstawiciel kilku księstw na Kongresie Pokoju w Norymberdze, gdzie wykonywał portrety uczestników. Od 1647/48 był także w służbie Carl Gustafa Wrangela, którego kilkakrotnie portretował.

Po śmierci ojca w 1650 prowadził drukarnię razem z młodszym bratem Casparem Merianem i publikował kolejne tomy Topographia Germaniae i Theatrum Europaeum. Poza tymi seriami wydawnictwo rzadko publikowało inne książki. Merian odniosł największe sukcesy jako portrecista, na przykład w 1658 podczas koronacji Leopolda I we Frankfurcie.

Merian stworzył także ołtarze, między innymi dla katedry Bamberg i Barfüßerkirche we Frankfurcie.

Merian zmarł 15 lutego 1687 we Frankfurcie. Jego grób na Peterskirchhof we Frankfurcie jest zachowany."