Lluís Domingo Abelló (1917) - La torre entre los olivos

Pictura Subastas prezentuje to magníczne dzieło sztuki należące do Domingo Abelló, które przedstawia małą białą wioskę z kościołem, otoczoną złotymi polami i zielonymi drzewami pod błękitnym niebem pełnym ruchu. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary dzieła: 46x55x1 cm.
· Olej na papierze podpisany ręcznie przez artystę na prawej stronie dzieła, Domingo Abelló.
· Praca w dobrym stanie zachowania.

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej kolekcji prywatnej w Gironie.

Ważna uwaga: załączone fotografie stanowią integralną część opisu partii. Reprezentacja cyfrowa w mock-upie orientacyjna; mogą występować różnice w kolorze, skali i szczegółach w stosunku do rzeczywistego artykułu.

Obraz zostanie zapakowany w profesjonalny sposób przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), z użyciem materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszty profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na poziomie międzynarodowym.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz przedstawia szeroki pejzaż wiejski, na którym mała biała wioska rozciąga się na wzniesieniu, otoczona przez jasne pola i drzewa o zielonych koronach. Wieża kościoła wyrasta w centrum osady i stanowi główny punkt odniesienia sceny. Na horyzoncie rozpościera się intensywne, pełne ruchu niebo, którego siła kontrastuje z spokojem budynków i upraw.

Na pierwszym planie pojawiają się dwa drzewa, które ramują krajobraz i skierowują wzrok w stronę wioski. Ich ciemne pnie i korony utworzone z licznych odcieni zieleni dodają kompozycji głębi. Drzewo po lewej stronie wznosi się nieco pochylone, natomiast po prawej gałęzie rozchylają się szerzej. Oba przekazują wrażenie bycia bardzo blisko obserwatora, jakby oglądał krajobraz z brzegu drogi lub pola.

Roślinność na pierwszym planie jest bogata i pełna zróżnicowanych barw. Jasne i ciemne zielenie łączą się z błękitami, brązami, ochrami, żółciami i drobnymi czerwonawymi akcentami. Ta kombinacja sugeruje obecność traw, krzewów, upraw i kwiatów polnych rozmieszczonych nieregularnie. Bogactwo tych kolorów wnosi energię i czyni dolną część kompozycji zaproszeniem do wejścia w pejzaż.

Za drzewami rozciąga się szeroka żółta wstęga, która przecina kompozycję poziomo. Można ją interpretować jako pole oświetlone słońcem, dojrzałe miejsce upraw lub równinę pokrytą złotą roślinnością. Jej jasność kontrastuje z zielenią pierwszego planu i tworzy wyraźny podział między bliskimi a dalszymi wzgórzami.

W miarę jak wzrok wędruje w głąb, pojawiają się nowe pasy terenu w odcieniach zieleni, żółci, ochrow i pomarańczy. Te linie poziome sugerują pola uprawne i drogi przecinające równinę. Rozkład schodkowy pól nadaje poczucie głębi i pozwala wyobrazić sobie rozległość terenu aż do dotarcia do osady.

Wieś składa się z kilku białych domów o czerwonych dachach, zgrupowanych wokół kościoła. Budynki harmonijnie wtapiają się w krajobraz i nie przerywają spokoju otoczenia. Jasne elewacje wyróżniają się na tle zieleni drzew i ciepłych barw ziemi, tworząc jasne centrum, które przyciąga wzrok z każdej części kompozycji.

Wieża kościoła wyrasta w centrum, z smukłą sylwetą i czerwonym dachem. Jej pionowość delikatnie łamie poziomy rytm pól i tworzy więź między ziemią a niebem. Oprócz funkcji organizowania widoku, wieża symbolizuje wspólnotę, tradycję i stałość, sugerując istnienie spokojnego życia wokół małej osady.

Drzewa otaczające domy mają okrągłe, zwarte korony. Ich zielenie różnią się od najjaśniejszych i najbardziej błyszczących po odcienie ciemniejsze i odcienie niebieskawe. Ta roślinność chroni wzrok przed wizerunkiem wioski i wzmacnia ideę miejsca, które jest schowane, urodzajne i związane z naturą. Miękkie kształty koron równoważą prostą geometrię budynków.

Niebo zajmuje około połowy górnej części dzieła i ma niezwykłą obecność. Składa się z dużych falistych pasów ciemnego błękitu, turkusu, koloru wody i odcieni bielejących. Te strumienie zdają się przemieszczać z siłą nad krajobrazem, jakby zapowiadały wiatr lub nagłą zmianę pogody. Ich ruch nadaje energii scenie, która na ziemi pozostaje spokojna i stabilna.

Gama kolorów tworzy silny dialog między zimnymi barwami nieba a ciepłymi odcieniami pól. Głębokie błękity przekazują intensywność i przestrzeń, podczas gdy żółcie i zielenie przynoszą światło, plon i witalność. Białe domy pełnią rolę punktu równowagi między obiema sferami, oświetlając środek kompozycji i wzmacniając obecność wioski.

Brak postaci ludzkich pozwala, by pejzaż zachował ciszę i kontemplacyjny nastrój. Niemniej jednak domy, uprawy i kościół sugerują obecność człowieka, choć niewidzialną. Widz może wyobrazić sobie mieszkańców wioski, prace rolnicze, dźwięk dzwonów lub drogi łączące domy z pobliskimi terenami.

Ogólnie rzecz biorąc, ten obraz przedstawia jasny pejzaż wiejski z małą białą wioską i jej kościołem na tle złotych pól, zielonych drzew i intensywnie wzburzonego błękitnego nieba. Połączenie spokoju ziemi i ruchu nieba tworzy zrównoważoną scenę pełną życia i charakteru. Dzieło przekazuje piękno życia wiejskiego, trwałość tradycji i głęboką harmonię między społecznością, uprawami a naturą.