Miquel Torner de Semir (1938) - Composición figurativa

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentuje się bardzo dobrze w oprawie, w ramie z drewna polichromowanego

Wymiary obrazu: 73 cm wysokości x 60 cm szerokości

Wymiary ramy: 90 cm wysokości x 77 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUEL TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku ubiegłego wieku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Gerona), będąc ostatnią osobą, która przyszła na świat w tej symbolicznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Felíu de Guíxols). Fakt ten ukształtował jego rolę jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociągała go Średniowiecze, romański Pirenejów i prymitywni gotycy. Śladem włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta włoskiego, takich jak Fra Angelico czy Rafael, słychać w wielu portretach żeńskich Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka między starością a nowoczesnością stanowi o oryginalności jego twórczości. Najwięcej go kształtowała wiedza o romaństwie i gotyku. Jego figury, często obramowane grubą czarną linią, przywodzą na myśl gotyckie witraże — jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, nauczył się tego, co dla niego najważniejsze, dyscypliny rysunku. Pod mistrzem Marlet poznał modernizm i kataloński Nouvolismo. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Prado i nasiąknie malarstwem Velázqueza, decydując się na reprodukcję «mańinat» na własny sposób, z żywymi odcieniami różu i fosforescencyjnego fioletu, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli przyjrzeć się uważnie, można zauważyć u artysty technikę kolażu, w której decyduje się wpleść kawałek tkaniny, kartonu, a nawet partyturę muzyczną.

W Paryżu rozpoczyna swoją twórczość, którą sam nazywa „między starością a nowoczesnością”. Rozpoczął wystawy indywidualne w Terrassa w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figuralizmu śródziemnomorskiego, by następnie przejść w abstrakcję, a potem powrócić do figury w nowoczesnym rozumieniu. Uważany jest w końcu za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były dla niego obce, gdyż w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak znanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się wykorzystaniem jaskrawych, bogatych kolorów. Jego dzieło można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Zatem wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje bogactwo i gęsta gama kolorów, które w połączeniu z różnymi materiałami używanymi jako podkład tworzą wynik malarstwa ekspresjonistycznego o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, czyniąc artystę mistrzem.

To, co klasyczne i nowe, przenika się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozmywa, znika. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością znika wraz z jego obrazami, jego sposobem malowania na płótnie. Miquel odnosi to, co dla bardzo wielu wcześniej było nieosiągalne: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głosem są jego płótna. Jego metodą pasja. Jego osiągnięciem jest całe jego dzieło.

Malarz z Geruny jest pod wpływem starożytnych, Giotta, włoskiego renesansu i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcjonistów. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie lub nawet bardziej rzemiosło niż koncept, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na nowość, na stałe poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela polega na tym, jak przedstawia osoby, miejsca i sytuacje z dawnych epok, utrwalone nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośredni jest Miquel Torner de Semir w definiowaniu linii i form, że na pierwszy rzut oka można odnieść wrażenie, iż dzieło to płótno o dwóch wymiarach, wydaje się, że malarstwo to bardziej suma faktur z świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fajansowy (faubistyczny), z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zachęca obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w doskonale ułożonej kompozycji. Postacie kobiece mają spokojne kształty sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirovi do domagania się ładu i rytmu w działaniach ludzkich.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, wszechstronnie pracujący cataloński malarz Torner de Semir: „interesuje się kompozycją i kolorem, generując twórczo niezwykle dopracowane kompozycje, w których widać wyraźną ślad determinacji i kontrastującej palety barw. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią jasne ćwiczenie akademizmu malarskiego, w którym nie odrzuca pewnej formalnej i technicznej innowacyjności, wszystko to w niepowtarzalnym osobistym znaku plastycznym".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz podkreśla mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki elementów głównych każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrazie i stara się umieścić w tle interpretacje i znaki abstrakcyjne. Dzięki temu osiąga pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny staje się znacznie bogatszy i bardziej atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne formy sztuki sakralnej i wyrażają spokój, który musi rządzić realizacjami ducha. Figura służy mu do domagania się porządku i rytmu w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Łączy pozytywne odczucia z łatwością przekazywania widzom, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, fundamentalna kreska, silna, precyzyjna, celna, ustanawia formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem pojawia się inny sposób widzenia, wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera chromatycznie, łącząc kolory podstawowe, delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu i postaci. Interesująca i pociągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni".

Zgodny z jego wizją prymitywów, nie martwił się zbyt bardzo o swoją społeczno-polityczną projekcję wobec mistrzów; ci byli czasem anonimowi i chociaż jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i Japonii, trudno sporządzić wyczerpujący przegląd jego CV. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W 2003 roku został wybrany przez Muzeum Królewskiej Siedziby Monety, aby jedna z jego prac została wydana na znaczku pocztowym i uczestniczyć w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiej Siedziby Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były eksponowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberga, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sevilla, Pontevedra, Oviedo i inne. Poniżej przytoczone są niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francia.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lions Club. Chartres Doyen - Francia.
Honorowy gość na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francia.
Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Francia.
Grand Prix la Famme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francia.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.
#parisapartment