Babi Bensusan - Rigoberta

Rigoberta (70 × 100 cm. Akryl na płótnie z naturalnej bawełny 100% naturalnej. 2026) należy do kolekcji «Un tiempo sublime» artystki Babi Bensusan. Artystka wschodząca i samouczyni osiadła w Madrycie, przeprowadziła wiele wystaw indywidualnych, a także brała udział w wystawach zbiorowych. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach w Hiszpanii, Francji i Stanach Zjednoczonych.

Podpisane z tyłu. Wysyłane zwinięte wraz z certyfikatem autentyczności podpisanym odręcznie.

«Un tiempo sublime» to kolekcja, która narodziła się w 2026 roku (po projekcie «Bodegones Automáticos»). «Un tiempo sublime» mówi o tym, jak cyfrowe dynamiki osadzają się w życiu analogowym, redefiniując je: hiperproduktywność, przyspieszenie, stałe powiadomienia, nadmierna indywidualizacja, imperatyw wydajności… Proponuje nie tylko dialog na temat obecnych niebezpieczeństw, lecz także miejsce, które należy przesunąć i bronić: odpoczynek, wspólnota, spokojna refleksja i kultura jako schronienie. Rigoberta jest pierwszym dziełem drugiego aktu «Un tiempo sublime»; tym, które wyobraża temporalność bardziej ludzką i mniej algorytmiczną.

BABI BENSUSAN to młoda artystka wizualna, całkowicie samouczka. Jej praktyka rozwija się na przecięciu sztuki, polityki i sfery intymnej. Opiera się na potrzebie podejmowania współczesnych napięć społecznych poprzez formy materialne i wizualne. Dla niej sztuka działa jako bardziej dostępna i ludzka przestrzeń ekspresji, zdolna pomieścić pytania w sposób wrażliwy, który może spotkać się z większymi trudnościami w dialogu w innych sferach.

Pracuje w różnych formatach i materiałach — płótno, ceramika, murale i instalacje — jako sposób nadania treści zestawowi myśli i emocji, które wymagają materialnej obecności. Każdy projekt rozwija się jako proces badań i tworzenia, w którym pomysły znajdują formę poprzez różne nośniki, bez hierarchii ani stałych ograniczeń. W ostatnich latach procesy partycypacyjne i kolektywne stały się structuralnym elementem jej praktyki (badane na przykład w «Saca tu silla»), co pozwala jej twórczości rozszerzać się poza indywidualną autorstwo i odnosić się bezpośrednio do wspólnego doświadczenia.