Scuola del Perugino (XVIII), Po - Venere orante






Specjalistka w malarstwie i rysunkach mistrzów XVII wieku, z doświadczeniem aukcyjnym.
€ 5 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142876
Doskonała ocena na Trustpilot.
Venere orante, obraz olejny włoski z XVIII wieku, przypisywany Scuola del Perugino (XVIII) w stylu (after), przedstawia Madonnę na półportrecie z złączonymi rękami i pochylonym spojrzeniem, 56,5 cm na 47,5 cm, sprzedawany z ramą.
Opis od sprzedawcy
Modlitwowy obraz o niezwykłej elegancji, przedstawiający Maryję półpostać z złączonymi dłońmi, spojrzenie pochylone, szatę czerwoną i ciemny welon obramowany złotem. Postać wyłania się na jednolitym tle, z surową a zarazem łagodną konstrukcją twarzy, nacechowaną ideałem renesansowej powściągliwości.
Analiza stylistyczna i ikonograficzna sugeruje z przekonaniem umiejscowienie w ramach malarstwa włoskiego XVIII wieku, z odniesieniami do kultury figuralnej środkowej Italii i długiej fortuny modeli umbryjskich i perugineskich. Proponowane ujęcie stanowi podstawę katalogową niniejszej karty i będzie można je dalej precyzować poprzez badanie specjalistyczne na żywo.
Jakość wykonania, zwłaszcza w twarzy i dłoniach, wydaje się wyższa niż prosta produkcja dekoracyjna seryjna: modelowanie jest kontrolowane, przejścia tonalne miękkie, a odwzorowanie palców, paznokci i karnacji zdradza mistrzowską rękę malarską. Te aspekty stanowią jeden z głównych elementów zainteresowania dziełem.
Datowanie na XVIII wiek uznawane jest za wysoce prawdopodobne na podstawie cech powierzchni malarskiej, craquelure, historii konserwacyjnej i tradycji rodzinnej. Według bezpośredniej relacji obecnego właściciela, kronologia siódmego wieku XVIII była już wskazana podczas interwencji konserwatorskiej przeprowadzonej w Mediolanie około dwudziestu lat temu.
Modlitwowy obraz o niezwykłej elegancji, przedstawiający Maryję półpostać z złączonymi dłońmi, spojrzenie pochylone, szatę czerwoną i ciemny welon obramowany złotem. Postać wyłania się na jednolitym tle, z surową a zarazem łagodną konstrukcją twarzy, nacechowaną ideałem renesansowej powściągliwości.
Analiza stylistyczna i ikonograficzna sugeruje z przekonaniem umiejscowienie w ramach malarstwa włoskiego XVIII wieku, z odniesieniami do kultury figuralnej środkowej Italii i długiej fortuny modeli umbryjskich i perugineskich. Proponowane ujęcie stanowi podstawę katalogową niniejszej karty i będzie można je dalej precyzować poprzez badanie specjalistyczne na żywo.
Jakość wykonania, zwłaszcza w twarzy i dłoniach, wydaje się wyższa niż prosta produkcja dekoracyjna seryjna: modelowanie jest kontrolowane, przejścia tonalne miękkie, a odwzorowanie palców, paznokci i karnacji zdradza mistrzowską rękę malarską. Te aspekty stanowią jeden z głównych elementów zainteresowania dziełem.
Datowanie na XVIII wiek uznawane jest za wysoce prawdopodobne na podstawie cech powierzchni malarskiej, craquelure, historii konserwacyjnej i tradycji rodzinnej. Według bezpośredniej relacji obecnego właściciela, kronologia siódmego wieku XVIII była już wskazana podczas interwencji konserwatorskiej przeprowadzonej w Mediolanie około dwudziestu lat temu.
