Gomez Esteban - 1 Original colour drawing - Romántica - 1964

Rysownik, który ogromną część swojej pracy rozwijał na rynki zagraniczne poprzez agencję w latach 50. i 60., przede wszystkim w komiksach romantycznych i przygodowych, z późniejszymi dla nich eksperymentami w horrorze.

Gómez Esteban urodził się w Barcelonie w 1939 roku. W wieku 17 lat dołącza do zespołu rysowników Wydawnictwa Bruguera, wykonując liczne prace z różnych gatunków dla agencji Creaciones Editoriales, należącej do samego wydawnictwa, zarówno na rynek krajowy, jak i zagraniczny, głównie angielski. Od razu nawiązuje kontakt z innymi rysownikami w jego wieku, takimi jak Luis Martínez Roca i Pedro Martínez Henares, a przede wszystkim z Enrique Montserrat Boj.
Już w tamtych latach Gómez Esteban wyróżnia się umiejętnością i łatwością rysowania kobiecej figury, dlatego jego kariera ostatecznie skłania się ku gatunkowi romantycznemu. Materiały częściowo wykonane dla agencji były później publikowane w hiszpańskich publikacjach, takich jak kolekcje ogólnie nazywane Sissi. Novelas Gráficas (Bruguera) lub Rosas Blancas i Brigada Secreta z Toray.
W 1959 zostaje zaangażowany przez José María Arman, założyciela Ibero Mundial de Ediciones (IMDE), jako kluczowy rysownik w pierwszych publikacjach wydawnictwa, pracując na bardzo korzystnych warunkach finansowych (choć nigdy nie tak dobrych jak te, które oferowały Fleetway przez Selecciones Ilustradas lub Bardon Art) i dając mu pełną swobodę działania. Tak więc staje się jednym z głównych autorów serii Claro de Luna, w której podpisuje setki odcinków najpierw jako M. G. Esteban, a potem jako Est., dzieląc pierwszoplanową rolę z inną gwiazdą ilustratorką IMDE, Carmen Barbará. Bierze udział w innych seriach z gatunku romantycznego, takich jak Lilian, Azafata del Aire i Romántica. Rysownik zdobywa ogromną popularność w tym gatunku, stając się bohaterem rozpoznawalnym wśród fanów z całego kraju; w wydawnictwie co tydzień napływało duże natłok listów chwalących rysownika, proszących o pisma, porady emocjonalne, rysunki i dedykowane fotografie. Z relacji profesjonalistów, którzy go poznali, wynika, że był porównywany do drugiego wielkiego rysownika dziewczyn, Pepe González, który pracował dla SI i na rynku angielskim, podczas gdy Gómez Esteban robił to dla IMDE i rynku hiszpańskiego.
Gómez Esteban był rysownikiem o udokumentowanej precyzji, bardzo pewnym utrwalenia pozy i poszukiwania dynamicznych stron przy ograniczonej liczbie kadrów. W swoich komiksach romantycznych eksperymentował z mrocznym klimatem i rozmytymi konturami, aby przyspieszyć rysunek postaci, a na okładkach tworzył doskonałe, czyste, bardzo atrakcyjne kompozycje. Niespodziewanie, w kontraście, okazał się także skutecznym rysownikiem horroru, bowiem zmiękczał tła z wprawą i potrafił tworzyć wyrazy bólu lub zła, jak nikt inny.
W 1962 r. Gómez Esteban otworzył studio na ulicy Consejo de Ciento w Barcelonie ze swoim przyjacielem Blasem Gallego, który, pochodzący ze świata reklamy, zaczyna wtedy karierę jako rysownik komiksów. W 1965 r. studia zamykają i kończą współpracę. Od tego momentu realizuje okazjonalne prace dla innych publikacji IMDE, takich jak Gringo i Delta 99. W 1968 r., znużony gatunkiem romantycznym, Gómez Esteban dokonuje radykalnego zwrotu w swojej karierze i całkowicie poświęca się gatunkowi grozy i horroru, najpierw w magazynach Dossier Negro, a potem Vampus, Rufus i Vampirella, wszystkie wydane przez IMDE (później redagowane przez Garbo). Przyjmuje heteronim Michael G. Esteban, aby zrealizować niektóre z tych historii, a także pseudonim Mauvais do pracy w horrorze w magazynach Ediciones Vilmar (Pánico i Escorpión), chociaż ten podpis pojawia się także w okazjonalnych pracach przeznaczonych na inne tytuły. Niektóre z tych opowieści zostały później wydobyte po śmierci artysty w publikacjach takich jak Morbo (Bruguera) i Delta.
W połowie lat siedemdziesiątych w twórczości Gómez Esteban dostrzegalne jest wyraźne zmęczenie i brak zainteresowania, być może na skutek postępującego alkoholizmu."