Enrico Benaglia (Roma, 1938) - Untitled

Enrico Benaglia (Rzym, 28 maja 1938)

Piękne odwzorowanie Enrico Benaglii, znanego z jego poetyckich aranżacji, zaczarowanych lasów i postaci zawieszonych między bajką a pamięcią

Charakteryzuje się senntyczną atmosferą z postacią zołomorfową w groszki (przypomina małego fantastycznego konika), dużym stylizowanym drzewem na wierzchołku którego widnieje stojący orzeł w kartonie w rodzaju kart papieru do gry

Akwaforta dobrze wypressowana, z bardzo szerokimi marginesami

Data: lata 60. 70.

Podpisana w prawym dolnym rogu ołówkiem: Benaglia

W dolnym lewym rogu ołówkiem: Prova di stampa

Wymiary bloku w momencie odwzorowania: 25,8 x 21,0 cm

Wymiary widocznego arkusza: około 45,0 x 33,4 cm

Wymiary ramy: około 63,5 x 54 cm

Z oprawą, szkłem i passe-partout w płóciennym opakowaniu

W doskonałym stanie (patrz zdjęcia)

UWAGA:
Nie realizuje się wysyłek do Stanów Zjednoczonych, ponieważ we Włoszech, z powodu wprowadzenia ceł, nie ma żadnego kuriera umożliwiającego wysyłkę towarów do osób prywatnych

Enrico Benaglia (Rzym, 28 maja 1938) to włoski malarz.

Początki i lata sześćdziesiąte
Od młodości Benaglia uczęszcza do Villa Medici, siedziby Akademii Francuskiej w Rzymie, a także do studiów niektórych postaci sztuki dwudziestego wieku, zwłaszcza Szkoły Rzymskiej: Pericle Fazzini, Giovanni Omiccioli, Franco Gentilini i Luigi Montanarini. Pod koniec lat sześćdziesiątych, zachęcony przez uznanie i przyjaźń malarzy i krytyków sztuki, takich jak Vittorio Guzzi, Domenico Purificato i Giovanni Stradone, Benaglia wystawia w galerii „La Vetrata” w Rzymie serię obrazów, które ukazują wczesną oryginalność swojej estetycznej i poetyckiej poszukiwań. To Roberto Lombardi, właściciel galerii, jako pierwszy rozpoznaje kulturowy potencjał rzymskiego malarza.[1]

Lata siedemdziesiąte
Poza najważniejszymi ośrodkami sztuki koncepcyjnej lat sześćdziesiątych i początku siedemdziesiątych, dzięki autentyczności swojej malarskiej praktyki Benaglia wchodzi w kontakt z kulturowym światem poetów i aktorów, takich jak Luciano Luisi, Renato Civello, Claudio Rendina, Mario Lunetta, Walter Maestosi, Biagio Proietti, Nanni Fabbri, Riccardo Cucciolla, Gabriella Sobrino, Umberto Serafini, Laura Gianoli i Guido Ruggiero, którzy przyczyniają się do rozwoju i dalszego definiowania jego poetickiego świata. Równolegle rozpoczyna się intensywna działalność wystawiennicza w Italii (m.in. w Rzymie i Villa San Giovanni) oraz za granicą (w tym Osaka, Wiedeń, Caracas, kraje byłej Jugosławii i Szwecja). W tym samym okresie artysta zbliża się do litografii i intaglio, które później staną się integralną częścią jego działalności artystycznej. Od połowy lat siedemdziesiątych wykonuje serię cykli grafiki ilustrowanych krytycznymi tekstami Carlo Giacomozzi, Marcello Venturoli, Franco Simongini, Donatella Serafini, Guido Giuffrè, Mario Pomilio, Ferruccio Ulivi, Georges de Canino, Philippe Soupault i Rossana Zampetti. Jego działalność scenograficzna zaczyna się w 1978 r. z komedią Lucio Piccolo zatytułowaną „Listy Gozzano”, wystawioną w TVR przez Giacomo Colli.[2]

Lata osiemdziesiąte
W tych latach artysta plasuje się w narodowej scenie artystycznej, eksperymentując z oryginalną i symboliczną ikonografią, związaną ze światem baśniowym i mitologicznym, co uczyni jego dzieła łatwo rozpoznawalnymi. W 1985 r. ukazuje się pierwszy tom organiczny poświęcony jego twórczości w wydawnictwach Laterza, z tekstem krytyka sztuki Alberico Sali. W tym samym roku Benaglia podejmuje serię zagranicznych inicjatyw instytucjonalnych, które najpierw doprowadzają go do Jugosławii, gdzie otwiera wystawę objazdową na zlecenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych, a później do Szwecji na Uniwersytet Umeå, z okazji hołdu sztuce włoskiej. W 1986 r. projektuje sceny i kostiumy do teatralnej adaptacji „Diario” Alicji James w reżyserii Nanni Fabbri, jak również do sztuki teatralnej „Piccioni” Alidy Maria Sessa w reżyserii Riccardo Cucciolli. Jego działalność wystawiennicza kontynuuje się w latach osiemdziesiątych w Centro Culturale Francese w Rzymie, gdzie w 1982 r. prezentuje „Hommage à Rimbaud” (wraz z George de Canino) oraz w 1987 r. „L'Etoile filante”, litografię stworzoną na wystawę „Hommage à Grandville”.

Ponadto tworzy plakaty: m.in. dla 34. edycji Gran Premio della Liberazione w 1979 r. oraz dla wystawy „L'abito oltre la moda”, która gościła w Pałacu Fortuny w Wenecji w 1991 r.

Lata dziewięćdziesiąte
W 1990 r. region Lazio patronuje jego antologii „Enrico Benaglia, Fabula picta, Fabula dicta” w galerii Rondanini w Rzymie, z tekstem Mario Lunetta, „La sapienza dell'ingenuità, l'ingenuità della sapienza”; w 1991 r. Rossella Siligato prezentuje wystawę artysty w przestrzeni „FIAT Arte” w Rzymie. Ostatnie lata przynoszą odnowioną aktywność wystawienniczą w prywatnych przestrzeniach, galerii Enrico Lombardi w Rzymie, z katalogiem Renato Civello („Il mirabile gioco”), oraz w Galleria L'Indicatore w Rzymie i Senato w Mediolanie (1994), z katalogiem Carlo Bo („L'orologio in frantumi”). W 1995 r., z okazji wystawy w galerii La Vetrata w Rzymie, ukazuje się tom „Tra simbolo e allegoria” z przedmową Sissi Aslan. W 1997 r. Portowa w Civitavecchia wraz z Gminą i Regionalną Radą Lozji organizują wystawę w Forte Michelangelo z tekstem Rolando Alfonso „Gita al Forte”. W 1998 r. region Abruzja, Soprintendenza i Muzeum Narodowe Abruzji poświęcają mu wystawę w Forte Spagnolo w L'Aquila, poświęconą tematom średniowiecznym „Il salotto incantato”, prezentowaną przez Sissi Aslan. W grudniu 1999 r. prezentuje znaczną kolekcję prac w Salce Club Freccia Alata na lotnisku Leonardo da Vinci, z wprowadzeniem Sissi Aslan.

Lata dwutysięczne
W maju 2000 r., w galerii L'Indicatore w Rzymie, prezentuje nieznany cykl „I quartieri dell'anima” wraz z antologią wierszy o tej samej nazwie, redagowaną przez Gabryellę Sobrino i wprowadzoną przez Alidę Marię Sessę, która koordynuje kolejne etapy w Nowym Jorku (styczeń-marzec 2004, na lotnisku JFK), w Pescarze (marzec-kwiecień 2004, w Muzeum Vittoria Colonna), w Madrycie (marzec-kwiecień 2005, w Instytucie Kultury) i na koniec w Fondi (maj-czerwiec 2005, w Palazzo Caetani). W okresie wrzesień- październik 2000 r., z patronatem gminy Treviso, odbywa się wystawa antologiczna „Stati di instabilità permanente” w Centrum Kultury „Le Venezie”. Wydarzenie, pod kuratelą galerii Edarcom Europa, zostaje zaprezentowane wraz z esejami Luiginy Bortolatto i Alidy Maria Sessa. Od lipca do września 2001 r. gmina Katanii zaprasza Benaglię na wystawę „Le Ciminiere” – antologię z lat 1977–2001, prezentowaną przez Renato Civello i kuratorowaną przez Edarcom Europa. W listopadzie–grudniu artysta prezentuje zbiór „Elogio della leggerezza” w pomieszczeniu VIP lotniska Torino Caselle. W marcu 2002 r., dzięki współpracy z Alitalią i Edarcom Europa, przebywa w Wytworniach Vittoriano w Rzymie z cyklem „Il giardino segreto”, opisanym w katalogu przez Duccio Trombadori i kuratorowanym przez Alidę Marię Sessę, która koordynuje kolejne etapy w Chieti (grudzień–styczeń 2002, w galerii Trifoglio); Tallin (czerwiec-lipiec 2003, w Old Townhall, pod wysokim patronatem Ambasady Włoch w Estonii), Strasburg (czerwiec-sierpień 2005, w Izbie Handlu, we współpracy z Instytutem Kultury).

Od lipca 2002 do czerwca 2003 we współpracy z Alitalią wystawia duże płótno „Notte Italiana” na lotnisku Charles de Gaulle w Paryżu; w czerwcu 2003 prezentuje cykl „Vita in campagna” w sali VIP Lotniska Bruksela. Jego obecność w galeriach rzymskich jest także bardzo silna: na „Argam 2003” występuje z Albertem Sughi w galerii Michelangelo, a w listopadzie tego samego roku z zestawem „La forza della semplicità” w Domus Arte.

W kwietniu–maju 2004 r. zaprezentowano w Muzeum Santa Maria della Scala w Siena cykl „Geografia delle emozioni”, pod redakcjąFabio Cozzi i z esejami krytycznymi Gabriele Simongini i Alidy Marii Sessa. Również w 2004 r. przyznano pierwszą nagrodę w malarstwie III edycji „Città di Fondi”. Od listopada 2004 do stycznia 2005 r. artysta prezentuje w Mediolanie w galerii Senato wystawę olei i rzeźb; tamtego razu opublikowano katalog „Lo sguardo incantato” z krytycznym tekstem Alidy Marii Sessa. Równocześnie w Rzymie w Edarcom Europa odbywa się ważna wystawa pastelów.

W 2005 r. ukazuje się katalog ogólny akwafort (kuratorem Gabriele Simongini) w Archiwum Państwowym w Rzymie oraz w Archiwum Państwowym we Florencji. W lipcu–sierpniu 2005 r. prezentuje, w Rocca Paolina w Perugii, z patronatem Województwa Perugia, zbiór „Sogni di carta”, pierwszą wystawę antologiczną poświęconą okresowi 1965–1975: dzieła te, w przeważającej części niepublikowane, powstały w tzw. „kluczowych latach formacji i badań”. Tekst katalogu i kuratelę nad wydarzeniem powierzono Alidzie Marii Sessa. W międzyczasie Italarte promowało wystawę w Poggibonsi i San Quirico d'Orcia, „Sommesse e sfarzose emozioni”. W grudniu tego roku Benaglia prezentuje w Pescocostanzo, dla Stowarzyszenia Artifices w galerii Castellani, wystawę olei i pasteli kuratorowaną przez Dalię de Amicis.

W lutym 2006 r., w Instytucie Kultury Włoskiej w Wiedniu, wystawia wystawę „Ironia della vita”, promowaną przez Italarte, z tekstami Gilberto Madioni, Claudii Mezzina Macher i Alidy Marii Sessa. Ta ekspozycja trafia, we wrześniu, do Muzeum Murat w Bari i w październiku do zamku Piancastagnaio. W listopadzie odbywa się wystawa „Inventario delle emozioni” w Galleria Edarcom Europa, a w siedzibie Wydziału Filozofii Uniwersytetu La Sapienza publikowany jest kalendarz/katalog sztuki, zredagowany przez Carlo Andriuoli dla Regionu Basilicata, który przewiduje trzynaście niepublikowanych pastelów i bogatą antologię wierszy. Między grudniem 2006 a styczniem 2007 r., w Forte Michelangelo w Civitavecchia, prezentowany jest cykl monotematyczny „Le stanze del mare”, pod kuratelą Galleria Michelangelo i z prezentacją Alidy Marii Sessa.

Od kwietnia do października 2007 r. w Miejskim Muzeum Teramo organizowana jest wystawa „Percorso interiore” z wybranymi pracami z prywatnej kolekcji autora, kuratorowana przez Pierę Di Nicolantonio. Latem pracuje nad dwudziestoma osiemnastoma szkicami scenografii sztuki teatralnej „Lascio alle mie donne” Diego Fabbri. Dzieło teatralne, w reżyserii Nanni Fabbri i z rolami Lello Areny i Angiolii Baggi, debiutuje w Forlì 20 listopada. W tym samym czasie prezentowana jest tzw. „Trilogia”: trzy wystawy otwierane w kolejnych dniach w rzymskich galeriach należących do Teresy i Pino Purificato. Wydarzenie prowadzi Nino D'Antonio. W grudniu 2007 r. otwiera się w galerii Trifoglio w Chieti wystawa olei i pastelów z prezentacją Marii Cristiny Ricciardi. W Rzymie, na tarasie Martini, prezentowany jest kalendarz poezji „Le pagine del poeta”, wydany przez dom wydawniczy Pagine i redagowany przez Alidę Marię Sessa, dla którego artysta wykonuje dwanaście tablic ilustrujących miesiąc.

W marcu 2008 r. kolejna wystawa olei, pasteli i rzeźb prezentowana w galerii Senato w Mediolanie. W październiku 2008 r., w Pinakotece Palazzo Vitelli w Città di Castello, Alida Maria Sessa prezentuje zbiór „Collages-paintings”, przedłużony do stycznia 2009 r. Również w październiku 2008 r., w Izbie Deputowanych, prezentowana jest kartonografia „Trittico per Benaglia” z wierszami Gino Fiore; a w listopadzie 2008 r., w Muzeum Zabawek w Palazzo Rospigliosi w Zagaro, wystawa „Giochi col Mondo” pod redakcją Marii Stelli Castano, z tekstami Alidy Marii Sessa i kierownictwem artystycznym Francesco Zéro.

W lutym 2009 r. wystawiono zbiór „Passo di Danza” w Gallerii Edarcom w Rzymie. Od 28 kwietnia do 2 czerwca, Provincia di Roma gości prace Benaglii w salach Palazzo Incontro, z wydarzeniem „Giochi in giro” w ramach manifestacji „La Provincia delle Meraviglie” pod redakcją Francesco Zéro i Giovanni Pescatore. W lipcu tego samego roku wykonuje „cencio” na Palio di Carpineto Romano i rzeźbę „Mediterranea” dla regionu Lazio przeznaczoną na Międzynarodową Nagrodę „Il Lazio tra l'Europa e il Mediterraneo”. 10 lutego w Bibliotece Narodowej Centralnej w Rzymie prezentowana jest książka „Percorsi nei quartieri dell'anima” autorstwa Marii Mercede Ligozzi, w której przeprowadzono socjologiczne badanie zachowań publiczności, która odwiedziła wystawę Benaglii w Pinakotece Civica w Teramo. W kwietniu–maju, Benaglia gości w Auditorium Parco della Musica w Rzymie z wystawą obrazów i rzeźb „Benaglia's Circus”.

W lutym 2011 r. otwierana jest wystawa w Izbie Przemysłowo-Handlowej w Katanii pod tytułem „Splendore del mediterraneo” oraz wystawa w UBS w Lugano. W grudniu prezentuje w Palacio Valentini wystawę pod tytułem „Natività”.