Emma Beatrice Pierotti - MeMé - Wi Fi

Twórczość artystyczna Emmy Beatrice Pierotti, znanej jako MeMé, kierowana jest przez głębokie badanie socjologiczne i filozoficzne, które oskarża człowieka w całej jego istocie. Poprzez kody Art Brut i abstrakcjonizmu materialnego artystka wykorzystuje płótno jako narzędzie komunikacji koncepcyjnej: krytyczne zwierciadło sprzeczności, egoizmu i hipokryzji współczesnej cywilizacji, przeciwstawione czystości świata naturalnego. Ludzie pod osądem: MeMé działa jako artystka koncepcyjna, używając ludzkiej postaci jako uniwersalnego archetypu do opowiadania o konfliktach duszy. Jej sztuka opiera się na przekonaniu o absolutnej równości płci, jeśli chodzi o inteligencję i umiejętności, odrzucając wszelkie stereotypy czy hierarchie płci, aby skupić się na intrinsicznych złożonościach natury ludzkiej. W ramach tej globalnej wizji dzieło „Kobieta i jej przeciwne krańce” skupia się na fragmentaryzacji świadomości: Opposites of the human condition: Obraz eksploruje stałe napięcie dwubiegunowe, które charakteryzuje każdego człowieka, bez względu na to, czy jest mężczyzną, czy kobietą: współistnienie skrajnej kruchości i destrukcyjnej siły, racjonalności i instynktu zwierzęcego, podporządkowania społecznym konwencjom i popytu ku wolności bardziej dzikiej. Symbolika barwna czerwieni: Wizualne użycie intensywnej czerwieni, charakterystyczne podpisywane jej akryle, nie reprezentuje roszczeń płciowych, lecz ucieleśnia krew, ciało i wspólny ból życia, który dotyka całe ludzkie gatunki. To kolor instynktu pierwotnego, który ludzkość próbuje bezskutecznie stłumić. Technika strzykawki: Nakładanie koloru za pomocą strzykawek i iniekcji symbolizuje wymuszoną ingerencję rzeczywistości w maski i nadbudówki, które ludzie budują, by przetrwać w społeczeństwie. Głębokie poszanowanie świata zwierząt: Fundamentem koncepcyjnego języka MeMé jest wielki szacunek i uświęcenie świata zwierzęcego, postrzeganego jako jedyny posiadacz autentycznej i nieskażonej harmonii, którą człowiek zagubił. Te oskarżenie przeciwko destrukcyjnemu antropocentryzmowi objawia się wyraźnie w kilku kluczowych pracach, takich jak: „Udział” – na tym płótnie artystka podnosi wartość więzi i koegzystencji. Dzieło staje się manifestem koncepcyjnym dotyczącym konieczności odzyskania empatycznego i paritairego porozumienia między istotami żywymi, celebrując wspólne dzielenie przestrzeni życiowej i emocjonalnej, poza granicami gatunków. „Primordiale” (Pierwotne): Dzięki imponującej, dużej kompozycji (230 x 210 cm) obraz przywołuje powrót do czystych początków istnienia; elementy przyrody i prastare formy łączą się na płótnie, by przypomnieć człowiekowi jego pierwotne przynależenie do ziemi — jawny ostrzeżenie przed sztucznym odłączeniem, jakie narzucili współczesne społeczeństwa wobec zwierząt i środowiska. Krytyka ludzkości: Ta wizja bezpośrednio wiąże się z płótnami o tytułach wyraźnie brzmiących jak The only wrong animals are us humans („Jedynymi niewłaściwymi zwierzętami jesteśmy my, ludzie”), gdzie człowiek jest opisywany jako jedyny niezgodny element w naturalnym, doskonałym systemie — koncepcja, która ma korzenie w przeszłych badaniach naturopatii artystki. Ścieżka i międzynarodowe stwierdzenie. Urodzona w Tarquinii w 1990 roku, MeMé rozpoczyna swoją prawdziwą rewolucję ekspresyjną w 2016 roku przeprowadzając się na Sardynię. To spotkanie z surowością i czystością natury wyspowej daje jej odwagę, by porzucić narysowane nagości w ołówku i wykrzyczeć swój egzystencjalny sprzeciw na dużych, abstrakcyjnych płótnach. Rynek międzynarodowy i krytyka od razu dostrzegły moc i uniwersalność jej przekazu koncepcyjnego, co szybko doprowadziło ją do wystaw w kluczowych ośrodkach współczesnej sztuki na świecie, takich jak Nowy Jork, Londyn, Bruksela i Wenecja. Jej stała współpraca z Ardahan Üniversitesi w Turcji podkreśla dodatkowo intencję mówienia do różnych kontekstów kulturowych, zjednoczonych wspólnymi ludzkimi słabościami.