Tijs Dragtsma (1992) - Waist Deep in Stillness

Waist Deep in Stillness przedstawia postać z księżycem jako głową, stojącą po pas w morzu na tyle cichym, że jawi się jako czarna, jednolita płaszczyzna. W jej dłoniach, trzymanych tuż nad linią wody, znajduje się mała papierowa łódka, delikatny statek ofiarowany horyzontowi, który nic nie oddaje. Nie ma tu wiatru, nie ma falowania, tylko ogromna cisza świata, który się zatrzymał, by się przyglądać.

Scena nie jest malowana ani drukowana na powierzchni. Została zarysowana w głęboko niebieskim, lustrzanym szkle, wyciągnięta poprzez kontrolowane uszkodzenia powierzchni, a nie dodana pigmentem. Każda linia postaci, łódki i horyzontu istnieje dlatego, że materiał został usunięty, a nie dlatego, że coś położono na wierzchu.

Niebieski nosi ciężar dzieła. To kolor nocnego wody, dystansu, spokoju niebędącego pustką, lecz pełnego wstrzymanego oddechu, który osiada wokół postaci z głową w kształcie księżyca jak morze, w którym stoi.

Ponieważ powierzchnia jest lustrem, do pracy wdziera się pomieszczenie. Wokół i między zarysowaniami pojawia się przestrzeń, w której stoisz, oraz twoje własne odbicie, dzięki czemu patrzenie na Waist Deep in Stillness oznacza stanie na krawędzi tego samego czarnego morza, trzymając łódkę w dłoni, z horyzontem przed sobą.

Z dystansu dzieło odczytuje się jako jeden jasny, monumentalny obraz, pojedyncza postać trzymająca spokój w swoich dłoniach. Zbliż się, a otworzy się w pole kontrolowanych zarysowań, powierzchnię, która ponownie ujawni postać dopiero gdy odejdziesz.

Obraz jest zawsze obecny, z lub bez bezpośredniego oświetlenia. Światło go nie tworzy; je ostrzy: pod silniejszym źródłem zarysowania rozbijają się i kontrast pogłębia, podczas gdy to, co się wokół postaciu, to tylko odbicie, nigdy sam obraz.

Waist Deep in Stillness kontynuuje serię Art on Mirror autorstwa Tijsa Dragtsmy, w której zarysowane obrazy osadzane są w kolorowym lustrzanym szkle, a widz staje się częścią dzieła. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest destrukcją, lecz strukturą, a lustro zmienia patrzenie na uczestnictwo.

"Niektóre rzeczy nie są przeznaczone, by dotrzeć do brzegu. Mają być trzymane."

O Art on Mirror – Blue

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest zarysowywany w kolorowym lustrzanym szkle, a świat przed dziełem staje się jego częścią. Każda linia jest wcięta w głęboko niebieską, lustrzaną powierzchnię z tworzywa sztucznego. Zarysowania są zawsze widoczne, jaskrawe w kontraście do koloru, podczas gdy otoczenie wokół nich ciągle odbija pokój, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z dystansu obraz czytelny i kompletny, blada postać utrzymana w polu niebieskiego. Zbliż się, a praca otworzy się w delikatną sieć pojedynczych znaków, drobnych i przemyślanych, z których każdy jest niezbędny dla całości. Za nimi i między nimi lustro robi to, co lustro robi. Niesie pokój i widza do kompozycji, dzięki czemu otoczenie w dziele zmienia się wraz z miejscem, w którym wisi, podczas gdy sam obraz pozostaje zdecydowanie na swoim miejscu.

Światło nie tworzy obrazu. Ostrzy go. Niebieski podkład pochłania i odbija, zarysowania chwycają i utrzymują, a pod światłem punktowym kontrast pogłębia się, aż postać przyjmuje rzeźbiarski, niemal świetlisty charakter. W delikatniejszym świetle kolor wysuwa się naprzód i praca osadza się w ciszej rejestrze, nie tracąc jednak swojego tematu.

Niebieski to kolor nocy, głębokiej wody i spokojnego dystansu. To emocjonalny grunt, na którym osadzone są wszystkie prace z tej serii, a tematy zostały wybrane tak, by do niego należeć.

Art on Mirror kontynuuje zarysowaną tematykę Art with Scratch Tijsa Dragtsmy na nowym gruncie. Gdy czarne prace czerpią moc z braku, te czerpią ją z refleksji. Widz nie patrzy już tylko na dzieło. Widz jest w nim.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się stałą chęcią odkrywania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materia, struktura, światło i emocja łączą się razem.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić w nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. To poszukiwanie leży u serca wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każde ciało prac traktowane jest jak własny, odrębny świat, z własną logiką, atmosferą i identyfikacją wizualną. Niektóre prace powstają poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne wyłaniają się poprzez brak, cień, odbicie lub napięcie. Łączy je wspólne zaangażowanie w oryginalność, jasność i emocjonalną obecność.

Fascynuje mnie kontrast. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuwaniem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione otwarte na interpretację. Celem nie jest jedynie stworzenie obrazu, lecz praca, która utrzymuje uwagę, zaprasza do refleksji i dalej się ujawnia z czasem.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania się łączą. To nie tylko studio, lecz ewoluujący wszechświat artystyczny kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które brzmią wyróżniająco, celowo i żywo.