Tijs Dragtsma (1992) - A Torso Bowed in Embers

A Torso Bowed in Embers trzyma pojedynczą figurę złapaną w pół gestu, z opadłym na dół głową, ramionami zwracającymi się do środka, jakby słuchała czegoś wewnątrz siebie zamiast patrzeć na salę. Nie ma twarzy do odczytania, nie ma imienia do przypięcia, tylko proste fakt, że ciało niesie ciężar. Ta nieobecność jest przedmiotem. Bez twarzy tułów przestaje być kimś i staje się kimkolwiek, studium tego, co ciało robi, gdy nie ma miejsca, gdzie się schować.

Nic tutaj nie jest malowane ani drukowane. Obraz zbudowany jest przez usuwanie, pole pojedynczych znaków pracowanych w powierzchnię, aż mięśnie, cień i upadek światła wyłaniają się z tego, co zostało zabrane, a nie dodane. Widoczny z drugiego końca pokoju postać czyta się jako jedną, jasną, monumentalną formę. Zbliż się, a ta forma rozpływa się w pole drobnych zarysowań, z których każda jest częścią całości, a żadna z nich sama w sobie nie stanowi całości.

Szkło samo w sobie jest czerwone, głęboko czerwone wlewane, które nigdy nie rozcina się ku krawędziom kadru. Czerwień ma tutaj własny ładunek, kolor tego, co leży tuż pod skórą, ekspozycji i gorąca, odpowiedni dla figury ściętej do nagiej struktury i wciąż stojącej. Żar nie płonie, on utrzymuje ciepło cicho, a to ten rejestr, jaki wybiera to dzieło.

Zarysowania są zawsze obecne, widoczne przy słabym świetle tak samo jak przy jasnym. Światło nie tworzy tego obrazu, ono go ostrzy. Pod bezpośrednim źródłem znaki łapią i unoszą się, kontrast pogłębia się, a figura zyskuje ciężar i głębię, lecz sam obraz nigdy się nie pojawia ani nie znika. Zmienia się jedynie odbicie poruszające się wokół postaci, nigdy sama postać.

Ponieważ powierzchnia jest lustrem, ściana za tobą, światło w twoim pokoju, twój własny zarys, wszystko osadza się w czerwonym tle wokół zarysowanego ciała. Nie patrzysz na dzieło z bezpiecznej odległości, zostajesz w nim złożony, stojąc w tym samym czerwonym polu co postać, która kłania się przed tobą.

A Torso Bowed in Embers kontynuuje serię Art on Mirror autorstwa Tijsa Dragtsmy, w której zarysowana grafika jest wstawiana w kolorowe lustro ze szkła, a widz staje się częścią dzieła. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą, a gdzie lustro przemienia patrzenie w branie udziału.

"Co zostało usunięte, wciąż stoi."

O Art on Mirror – Red

Art on Mirror to zbiór prac, w których obraz jest zarysowany w kolorowym lustrzanym szkle, a świat przed dziełem staje się jego częścią. Każda linia jest wycięta w głęboko czerwonej, lustrzanej powierzchni z tworzywa akrylowego. Zarysowania zawsze są obecne, jasne przeciwko kolorowi, podczas gdy otaczająca je powierzchnia odbija pokój, światło dzienne i osobę patrzącą.

Z dystansu obraz czyta się jasno i pełny, blady figurek utrzymany w polu czerwieni. Zbliż się, a prace otwierają się w delikatną sieć pojedynczych znaków, drobnych i celowych, każdy niezbędny dla całości. Za nimi i między nimi lustro robi to, co lustro robi. Przenosi pokój i widza do kompozycji, więc otoczenie w dziele zmienia się wraz z miejscem, w którym zawisło, podczas gdy sam obraz pozostaje mocno na miejscu.

Światło nie tworzy obrazu. Ono go ostrzy. Czerwona podstawa pochłania i odzwiercza, zarysowane linie chwytają i utrzymują, a pod skoncentrowanym reflektorem kontrast pogłębia się, aż postać przybiera rzeźbiarski, niemal świetlisty charakter. W łagodniejszym świetle kolor wysuwa się do przodu, a dzieło osadza się w spokojniejszym rejestrze, nie tracąc jednak swojego przedmiotu.

Czerwień to kolor krwi, ognia i wszystkiego, nad czym nie możemy utrzymać spokoju. To emocjonalny grunt, pod którym każda praca z tej serii jest osadzona, a tematy wybrane tak, by im odpowiadały.

Art on Mirror kontynuuje zarysowaną grafikę Art with Scratch Tijsa Dragtsmy na nowym gruncie. Gdzie czarne prace czerpią moc z nieobecności, te czerpią ją z odbicia. Widzący nie patrzy już tylko na dzieło. Widzący jest w nim.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się stałym pragnieniem odkrywania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materiał, struktura, światło i emocja łączą się.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić na nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. Ta poszukiwanie leży w sercu wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każdą serię prac traktuję jako własny świat, z własną logiką, atmosferą i wizualną tożsamością. Niektóre prace budowane są poprzez rytm, powtarzalność i strukturę. Inne wyłaniają się poprzez brak, cień, odbicie lub napięcie. Łączy je wspólne zaangażowanie w oryginalność, klarowność i emocjonalną obecność.

Interesuje mnie kontrast. Pomiędzy siłą a kruchością. Pomiędzy kontrolą a odczuciem. Pomiędzy tym, co widoczne, a tym, co pozostaje otwarte na interpretację. Moim celem nie jest tylko stworzenie obrazu, lecz stworzenie dzieła, które przyciąga uwagę, zaprasza do refleksji i wciąż się odkrywa z upływem czasu.

TD Fine Art Studio to miejsce, w którym te poszukiwania łączą się. To nie tylko studio, lecz ewoluujący wszechświat artystyczny kształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które czują się charakterystyczne, celowe i żyjące.