Tijs Dragtsma (1992) - A Wing Against the Dark

W tej pracy łabędź o białym upierzeniu wygiął ciało nad śpiącą kobietą, rozpostarty jak ogromny skrzydło tarczą przeciwko otaczającej ciemności. Gest odczytuje się zarówno jako ochrona, jak i ostrzeżenie, czułość trzymana jednym oddechem od groźby, uchwycona pod jednym twardym światłem padającym z góry, z subtelnym ziarnem i unoszącym się kurzem w tym świetle. To ta niejednoznaczność nadaje dziełu cichy charakter teatralny.

Żadnej farby. Żadnego druku. Żadnego atramentu. Obraz jest zarysowany na powierzchni szkła akrylowego, zbudowany poprzez kontrolowane uszkodzenia powierzchni, a nie przez cokolwiek dodanego na wierzchu. Tam, gdzie inny artysta położyłby barwnik, to dzieło kształtuje się poprzez usuwanie, znak po znaku, aż skrzydło, śpiąca twarz i pole czarnej czerni wyłaniają się z kiedyś zwykłej kartki.

Obraz jest zawsze obecny, zarówno w świetle dziennym, jak i w ciemnym pokoju. Światło nie tworzy obrazu. Ostrzy go. Gdy światło przesuwa się, skrzydło i śpiąca postać poruszają się między klarownością a ciszą, kontrast pogłębia się pod bezpośrednim źródłem i ponownie osadza, gdy gaśnie. Odczyt z każdej strony różni się, nie tracąc nigdy obrazu znajdującego się pod spodem.

Z perspektywy drugiego pokoju kompozycja łączy się w jedno dramatyczne, prawie mistrzowskie malowidło, całe w głębokiej czerni i wyprofilowanej bieli. Zbliż się, a ta sama scena otworzy się w pole kontrolowanych zarysowań, rozpościerających się w całość dopiero gdy cofnie się krok. To praca zaprojektowana zarówno do dystansu, jak i do intymności jednocześnie.

Łabędź niesie ze sobą własną długą historię jako symbol wdzięku, wierności i dzikiej, cichej ochrony, a tutaj ta historia zwrócona jest w stronę czegoś bardziej kruchego, kobiety śpiącej, nieświadomej strażniczego nad nią żaru ani ciemności naciskającej ze wszystkich stron. Skrzydło staje się granicą między odpoczynkiem a zagrożeniem, rysowanym nie tuszem, lecz samą powierzchnią.

A Wing Against the Dark kontynuuje serię Art with Scratch autorstwa Tjisa Dragtsmy, w której obrazy konstruowane są poprzez kontrolowane uszkodzenia powierzchni, a nie pigment lub druk. Język wizualny, w którym uszkodzenie nie jest zniszczeniem, lecz strukturą.

„Niektóre rzeczy są strzeżone nie przez mury, lecz przez skrzydła.”

O Art with Scratch

Art with Scratch to zbiór prac, w których obraz nie jest rysowany, lecz uwalniany. Wyciosany linia po linii w gęstej czerni, każda praca powstaje dzięki niezliczonym precyzyjnym zarysowaniom, które łapią światło i wydobywają formę z ciemności.

Z daleka obraz wydaje się prawie fotograficzny. Mocny, rozpoznawalny i pełen obecności. Z bliska praca rozpada się w gęste pole pojedynczych znaków. Delikatny, kruchy i prawie bezwładny. To, co wydawało się solidne, ujawnia się jako delikatna sieć linii, każda z nich to celowy gest, każda niezbędna dla całości.

Światło nie tworzy obrazu. Ono go ostrzy. Czerń pochłania, podczas gdy zarysowane linie odbijają światło. Gdy światło przesuwa się po powierzchni, obraz oddycha. Z jednego kąta postać jest wyraźna i zdefiniowana. Z innego rozluźnia się i powraca do ciemności, z której przyszła, bez nigdy całkowitego zniknięcia. Pod skupioną światłością kontrast pogłębia się i obraz nabiera rzeźbiarskiego, niemal luminescencyjnego charakteru.

To, co czyni to medium tak interesującym, to jego cicha napiętość. Akt zarysowywania jest bezpośredni i nieodwracalny. Każda linia to decyzja, której nie da się cofnąć. A jednak wynik nie jest surowy. Jest intymny, nastrojowy i pełen ruchu. Twardość staje się miękkością. Zniszczenie staje się tworzeniem. Nieobecność staje się obecnością.

W pracach takich jak to portretowe, figura nigdy nie jest całkowicie ustalona. Dzięki interakcji linii, światła i cienia obraz zmienia się wraz z perspektywą i atmosferą. W pewnych momentach podmiot wydaje się wyjść z czerni. W innych, wycofuje się do bezruchu. To właśnie w tym ruchu, między ostrością a spokojem, praca ożywa.

Jak wszystkie materiały dotknięte czasem, powierzchnia nosi w sobie własne ciche życie. Każny rysunek zawiera moment, oddech, gest. Wspólnie tworzą nie tylko obraz, lecz obecność, która wciąż ukazuje się przy każdej zmianie światła.

O artyście

Nazywam się Tijs Dragtsma, założyciel TD Fine Art Studio.

Jako artysta kieruję się nieustannym pragnieniem odkrywania nowych języków wizualnych. Nie postrzegam sztuki jako stałego stylu, lecz jako rozwijające się pole odkryć, gdzie materiał, struktura, światło i emocje łączą się ze sobą.

Moja praca często zaczyna się od prostego pytania. Jak materiał może przemówić na nowy sposób. Jak twardość może stać się intymnością. Jak precyzja może tworzyć emocję. Ta poszukiwanie leży u serca wszystkiego, co tworzę.

W TD Fine Art Studio każda całość prac traktowana jest jak własny świat, z własną logiką, atmosferą i wizualną tożsamością. Niektóre prace powstają poprzez rytm, powtarzanie i strukturę. Inne pojawiają się poprzez brak, cień, odzwierciedlenie lub napięcie. To, co je łączy, to wspólne zaangażowanie w oryginalność, jasność i emocjonalną obecność.

Fascynuje mnie kontrast. Między siłą a kruchością. Między kontrolą a odczuwaniem. Między tym, co widoczne, a tym, co pozostawione do interpretacji. Moim celem nie jest jedynie stworzenie obrazu, lecz praca, która przyciąga uwagę, zaprasza do refleksji i nadal ukazuje się z upływem czasu.

TD Fine Art Studio to przestrzeń, w której te poszukiwania się łączą. To nie tylko studio, lecz ewoluująca artystyczna wszechświat ukształtowany przez ciekawość, precyzję i ambicję tworzenia prac, które czują się charakterystycznie, celowo i żywo.