Anton Kaestner - #470 - S - " Glassalen ".

#470 - S - " Glassalen ".
Unikat, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z pracowni w Paryżu.

Acryl w sprayu na szkle o grubości 3 mm (przeciw UV).
Obraz nie jest wydrukiem. To oryginalne dzieło malowane wieloma warstwami farby i/lub sprayu, którego błyszczące wykończenie "glossy", zbliżone do aplikacji żywicy, jest niezwykłe.

Wymiary: 12,6” x 10” x 0,12” / 32 x 25,5 x 0,3 cm bez ramy.
Ten obraz jest dostarczany bez ramy.
Wysokiej jakości rama marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 (0,23” x 1,38” / 0,6 x 3,5 cm) sugerowana i dostępna przy wysyłce za dodatkowe 70€.

Dzieło podpisane na odwrocie.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace prezentowane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna - Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i bogactwa kulturowego mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, swoimi wpływami zasiał ziarno tego, czym ostatecznie stała się moja życiowa pasja.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notatnikach A4, a później A3. Początkowo przyciągała mnie malarstwo niefiguralne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem również upodobanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moją eksploracją ludzkiego bytu, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego artysty nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabierała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły moje perspektywy, wystawiając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zagłębiałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w kreatywną energię każdego miejsca.
Pomimo nakierowania na karierę biznesową, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho elbowująca się pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malarstwo stało się dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na oderwanie się od świata i koncentrację na swoim wewnętrznym ja.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, odkrywać nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Poprzez moją sztukę pragnąłem zawsze zaoferować innym szczere spotkanie z pięknem, okazję zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie oddałem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i zacząłem poświęcać się sztuce w pełni. Pod koniec 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując dom w prywatnych kolekcjach w całej Europie, szczególnie we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza wystawa indywidualna, "Échos", która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała unikalne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na pleksi recyclowanego extrudowanego, lekkiego, gładkiego, błyszczącego, a czasem kruchiego podłoża.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie pracy w trakcie jej powstawania. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli podczas procesu — co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko, co może zainicjować wynik, warstwy i efekty lustra, które tworzę, a także pozostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie w końcu eksponowane. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia/stałszania fotografii, jest zarówno wyzwaniem, jak i wyzwalaniem. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i przezroczystości, a jednocześnie nadają każdemu dziełu cechę „ascetyczną”: cieszę się, gdy rozpoznaję „nieuniknione konieczności”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w milczeniu i świetle.
Moje podejście celowo utrzymuję proste. Nie chodzi o „emocje” ani „teoretyczną koncepcję”, lecz o doświadczenie bycia. Nie chodzi o „szybką konsumpcję” ani o „intelektualizację/posiadanie intelektualne”, lecz o poszerzanie świadomości i eksplorację rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych historii; moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak ujęłby to francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace czasem mogą przywodzić na myśl przejrzystość i luminescencję witrażu, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Dodatkowo pleksiglas nadaje malarstwu połyskliwą skórę, przez którą można dostrzec własny zarys sylwetki, różny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretne Lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, a także brakowanych części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „horyzontem dla całości” zachęci widzów do własnych refleksyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu czerpię satysfakcję z ciągłego zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, popychająca mnie do doskonalenia umiejętności i prowadząca do dalszych exploracji tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienny rzemień, podróż, sposób na wywoływanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienne praktykowanie potraja pasję do widzenia.”

Anton Kaestner