Mauro Falcioni (1978) - Vicolorato Monache 2






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141384
Doskonała ocena na Trustpilot.
Mauro Falcioni prezentuje Vicolorato Monache 2, oryginalne dzieło współczesne z 2024 roku o wymiarach 48 × 48 cm, technika mieszana (akryl i akwarela), podpisane odręcznie, wyprodukowane we Włoszech i sprzedawane przez Galleria.
Opis od sprzedawcy
WSPÓLNA wysyłka; Jeśli kupisz więcej dzieł w tej samej aukcji, zapłacisz TYLKO JEDNĄ wysyłkę
Mauro Falcioni (Matelica - Włochy - 1978)
Akvarell, Acryl i Technika mieszana na grubym kartonie
Dzieło podpisane z przodu i z tyłu
z Certyfikatem Autentyczności
Odwiedź także aukcje z wolnymi ofertami na "delauretisart"
Mauro Falcioni urodził się w Matelice w 1978 roku; zajmuje się sztukami wizualnymi i ilustracjami, kształci się także w grafice dla sieci, nie rezygnując z prawdziwego powołania: rysunku odręcznego. Jego rejestry stylistyczne: od fantasy po bardziej figuratywne przedstawienia, aż do znalezienia w kluczu surrealistycznym najskuteczniejszych rozwiązań do wyrażenia własnego spojrzenia na świat. To pod tym znakiem rozwija się jego styl na przestrzeni lat, przenosząc znaki ołówków z papieru na płótno i nadając swoim dziełom rozpoznawalną gramatykę, składającą się z powtarzających się figur oraz scenariuszy przesiąkniętych znaczeniem. Jego poetika: sen i przeżyty moment nabierają kształtu zarówno poprzez przemieszczanie w pamięci, jak i przez akt twórczy, który, poprzez używany język, wyznacza różnicę między dziełem a podmiotem. Ta różnica staje się materią konstytuującą sam podmiot. Autor przedstawia tę nie do przebycia rozbieżność, a jednocześnie istotną, odwołując się do psychoanalitycznych odniesień właściwych tradycji jungowskiej. Kot prowadzi, nierozerwalnie związany z człowiekiem jak latawiec z dzieckiem, bo obrazy różnych twarzy tego samego ja odnoszą do koncepcji Cienia, najciemniejszej części nas samych, którą musimy oswoić w zmaganiu z rzeczywistością. Każdy inny związek jest obecny jako brak lub jako zarys dążący do formalizacji samego siebie: zagłębiając się w siebie, autor zmusza nas do stawienia czoła samotności – melancholii jako egzystencjalnemu stanowi człowieka, jego cezie „upuszczania się poza świat”.
Historie sprzedawców
WSPÓLNA wysyłka; Jeśli kupisz więcej dzieł w tej samej aukcji, zapłacisz TYLKO JEDNĄ wysyłkę
Mauro Falcioni (Matelica - Włochy - 1978)
Akvarell, Acryl i Technika mieszana na grubym kartonie
Dzieło podpisane z przodu i z tyłu
z Certyfikatem Autentyczności
Odwiedź także aukcje z wolnymi ofertami na "delauretisart"
Mauro Falcioni urodził się w Matelice w 1978 roku; zajmuje się sztukami wizualnymi i ilustracjami, kształci się także w grafice dla sieci, nie rezygnując z prawdziwego powołania: rysunku odręcznego. Jego rejestry stylistyczne: od fantasy po bardziej figuratywne przedstawienia, aż do znalezienia w kluczu surrealistycznym najskuteczniejszych rozwiązań do wyrażenia własnego spojrzenia na świat. To pod tym znakiem rozwija się jego styl na przestrzeni lat, przenosząc znaki ołówków z papieru na płótno i nadając swoim dziełom rozpoznawalną gramatykę, składającą się z powtarzających się figur oraz scenariuszy przesiąkniętych znaczeniem. Jego poetika: sen i przeżyty moment nabierają kształtu zarówno poprzez przemieszczanie w pamięci, jak i przez akt twórczy, który, poprzez używany język, wyznacza różnicę między dziełem a podmiotem. Ta różnica staje się materią konstytuującą sam podmiot. Autor przedstawia tę nie do przebycia rozbieżność, a jednocześnie istotną, odwołując się do psychoanalitycznych odniesień właściwych tradycji jungowskiej. Kot prowadzi, nierozerwalnie związany z człowiekiem jak latawiec z dzieckiem, bo obrazy różnych twarzy tego samego ja odnoszą do koncepcji Cienia, najciemniejszej części nas samych, którą musimy oswoić w zmaganiu z rzeczywistością. Każdy inny związek jest obecny jako brak lub jako zarys dążący do formalizacji samego siebie: zagłębiając się w siebie, autor zmusza nas do stawienia czoła samotności – melancholii jako egzystencjalnemu stanowi człowieka, jego cezie „upuszczania się poza świat”.
