Max Slevogt (1868–1932) - im Sonnenbad

Malarz: Max Slevogt (1868–1932)
Tytuł: "im Sonnenbad"
Rok: 1922
Technika: Ets na papierze
Wydanie: E.A.
Wymiary (obraz): 20 x 15 cm w passe-partout: 45 x 37 cm
Podpis: ołówkiem
Stan: bardzo dobry

Max Slevogt (8 October 1868 – 20 September 1932) był niemieckim malarzem impresjonistą i ilustratorem, najbardziej znanym z pejzaży. Był jednym z czołowych przedstawicieli w Niemczech stylu plein air, razem z Lovisem Corinthem i Maxem Liebermannem.

Biografia

Slevogthof Neukastel
Urodził się w Landshut, Królestwo Bawarii, w 1868 roku. Od 1885 do 1889 studiował w Akademii Monachijskiej, a wczesne jego obrazy są mroczne w tonie, odzwierciedlając panujący w Monachium styl. W 1889 Slevogt odwiedził Paryż, gdzie uczęszczał do Académie Julian. W 1896 rysował karikatury do magazynów Simplicissimus i Jugend, a w następnym roku odbyła się jego pierwsza pojedyncza wystawa w Wiedniu.

Pod koniec lat 90. jego paleta rozjaśniła się. W 1900 r ponownie podróżował do Paryża, gdzie został zaprezentowany w niemieckim pawilonie na światowej wystawie pracą Scheherezade i został wyraźnie zainspirowany obrazami Édouarda Maneta. W 1901 dołączył do Berlin Secession.

Podróż do Egiptu w 1914 roku zaowocowała 21 olejnymi obrazami w świeżym, jasnym stylu, a także licznymi akwarelami i rysunkami; w drodze powrotnej zatrzymał się we Włoszech. W czerwcu nabył dworek Neukastel. Po wybuchu I wojny światowej został wysłany jako oficjalny malarz wojenny na front zachodni. Doświadczenie wojenne pchnęło go ku poszukiwaniu nowego stylu odpowiedniego do wyrażania okropności wojny. Książka Gabriela Ferry'ego Der Waldlaufer, wydana w 1921 roku w ograniczonym nakładzie, była ilustrowana linorytami Slevogta, z których wiele pokazuje grozę pościgu i okrucieństwa wojny.

W tym samym roku stał się członkiem Akademii Sztuk Pruskich w Berlinie.

Projektował scenografię do przedstawienia Don Giovanniego Mozarta w Operze państwowej w Dreźnie w 1924 roku. Jego prace były częścią wydarzenia malarskiego w konkursie sztuki podczas Letnich Igrzysk w 1928 roku. W 1929 roku zorganizowano dla niego dużą, sześćdziesięcioletnią wystawę w Pruskiej Akademii Sztuk w Berlinie. W ostatnim roku życia pracował nad religijnym freskiem Golgota w kościelnym kościele pokoju w Ludwigshafen nad Renem. Został zniszczony podczas bombardowań w II wojnie światowej.

Max Slevogt zmarł w Leinsweiler (wówczas w regionie Palatynatu Nad Renem, część Bawarii) w 1932 roku. Został pochowany na cmentarzu rodzinnym Finklerów na wschód od jego domu, w tzw. Slevogthof (z malowidłami ścian) w Neukastelu.