Iginio Balderi (1934-2005) - Senza Titolo






Spędził pięć lat jako ekspert ds. sztuki klasycznej i trzy lata jako komisarz-priseur.
€ 2 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141873
Doskonała ocena na Trustpilot.
Iginio Balderi Senza Titolo to sygnowana gorąca 1972 roku w limitowanej edycji serigrafia, 50 × 70 cm, przedstawia architekturę, wyprodukowana we Włoszech w okresie współczesnym, w dobrym stanie, sprzedawana przez właściciela lub dystrybutora.
Opis od sprzedawcy
Serigrafia w 100 egzemplarzach podpisanych ręcznie wydana przez studio D Milano w 1972 roku.
Iginio Balderi urodził się w 1934 roku w Pietrasanta (LU). Po nauce w Liceum Artystycznym w Carrara kontynuuje studia w Akademii Sztuk Pięknych Brera, uczęszczając na zajęcia razem z Bobo Piccoli, Kengiro Azuma, Alik Cavaliere i Giancarlo Sangregorio, tutaj uzyskał dyplom w 1959 roku jako uczeń Marino Mariniego.
Następnie mieszka w Paryżu, gdzie kontynuuje studia na École des beaux-arts; w 1962 roku otrzymuje stypendium Akademii Sztuk do Amsterdamu i na sześć miesięcy przeprowadza się do Niderlandów. Następnie, po powrocie do Mediolanu, zaczyna swoją drogę artystyczną, konfrontując się z przyjaciółmi Giò Pomodoro, Mauro Staccioli, Enrico Castellani,
W 1965 roku bierze udział w Quadriennale w Rzymie i Biennale Middelheim w Antwerpii. W tym samym roku zostaje wybrany przez Beatrice Monti della Corte do zaprezentowania w jej Galerii Ariete w Mediolanie, na wystawie kuratorowanej przez Gillo Dorfles, który określi jego prace jako „abstrakcyjne i organiczne jednocześnie”
Serigrafia w 100 egzemplarzach podpisanych ręcznie wydana przez studio D Milano w 1972 roku.
Iginio Balderi urodził się w 1934 roku w Pietrasanta (LU). Po nauce w Liceum Artystycznym w Carrara kontynuuje studia w Akademii Sztuk Pięknych Brera, uczęszczając na zajęcia razem z Bobo Piccoli, Kengiro Azuma, Alik Cavaliere i Giancarlo Sangregorio, tutaj uzyskał dyplom w 1959 roku jako uczeń Marino Mariniego.
Następnie mieszka w Paryżu, gdzie kontynuuje studia na École des beaux-arts; w 1962 roku otrzymuje stypendium Akademii Sztuk do Amsterdamu i na sześć miesięcy przeprowadza się do Niderlandów. Następnie, po powrocie do Mediolanu, zaczyna swoją drogę artystyczną, konfrontując się z przyjaciółmi Giò Pomodoro, Mauro Staccioli, Enrico Castellani,
W 1965 roku bierze udział w Quadriennale w Rzymie i Biennale Middelheim w Antwerpii. W tym samym roku zostaje wybrany przez Beatrice Monti della Corte do zaprezentowania w jej Galerii Ariete w Mediolanie, na wystawie kuratorowanej przez Gillo Dorfles, który określi jego prace jako „abstrakcyjne i organiczne jednocześnie”
