Yuni R. P. (XX) - Atardecer en Venecia

Obraz YUNI R. P. buduje się na bezpośredniej, fizycznej relacji z materią. Pracując głównie olejem na płótnie i rezygnując z pędzla na rzecz spatuli, artysta rozwija powierzchnię malarską, na której kolor nie ogranicza się do opisywania obrazu: nabiera objętości, kierunku i ruchu.

Spatula pozwala mu odkładać, przeciągać i nakładać olej poprzez szerokie i zdecydowane gesty. Z tego zabiegu powstają powierzchnie o znacznej bogactwie materialno-chromatycznym, gdzie kolory znajdują się częściowo na płótnie, nie tracąc całkowicie swojej indywidualności. Ta cecha stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów jego języka: intensywne błękity, turkusy, żółcie słoneczne, pomarańcze, czerwienie i biele pojawiają się naprzeciw siebie i mieszają w palecie o dużej jasności.

Chociaż jego twórczość obejmuje pejzaże, ogrody, figury i sceny miejskie, w ostatnich latach morze stało się jednym z głównych osi jego malarstwa. Żaglowce, porty, wybrzeża, odbicia i horyzonty pojawiają się wielokrotnie, przekształcone spojrzeniem, które priorytetowo traktuje doznania sensoryczne nad szczegółowy opis. Jego rezydencja w Hawanie i codzienna bliskość krajobrazu nadmorskiego znajdują naturalne odzwierciedlenie w jego wyobrażeniu.

Formalnie jego praca dialoguje z określonymi zasadami impresjonizmu i postimpresjonizmu: uchwycenie zmieniającego się światła, fragmentaryczność barwowa oraz wola przekazania wrażenia, a nie fotograficznego odtworzenia motywu. W niektórych jego marynach można nawet wyczuć afinitet z tradycją luministską Joaquína Sorolli, szczególnie w zainteresowaniu blaskiem wody i w sposobie, w jaki biele, błękity i żółcie zamieniają powierzchnię morską w przestrzeń światła. Nie chodzi o imitację, lecz o afinitet w ramach długiej tradycji artystów zafascynowanych związkiem między morzem, kolorem a jasnością.

Jednak YUNI R. P. kieruje tę tradycję ku malarstwu o silniejszym nacisku materialnym. Ślad spatuli pozostaje widoczny i zamienia każdy plan koloru w małą strukturę. Z bliska obraz może zbliżać się do abstrakcji; z daleka te plamy i kierunki ponownie organizują się jak żagle, odbicia, roślinność, postacie czy horyzonty. Napięcie między abstrakcją a reprezentacją to jeden z najbardziej atrakcyjnych aspektów jego pracy.

Fotografie ledwo mogą w pełni oddać ten charakter. Przed płótnem, faktura oleju i zmiany wywołane przez światło nadają dziełom obecność i głębię przekraczającą dwuwymiarowy obraz. Rezultat to malarstwo natychmiastowe, żywe i rozpoznawalne, charakteryzujące się silną energią chromatyczną i głęboko optymistycznym spojrzeniem na pejzaż.

Działalność publiczna Yuniesky’ego Rodrígueza Peña obejmuje wystawy indywidualne i zbiorowe na Kubie oraz obecność jego prac w prywatnych, międzynarodowych kolekcjach. Jego praca była również rozpowszechniana na arenie międzynarodowej poprzez platformy i organizacje poświęcone sztuce współczesnej. Jego prace znajdują się w kolekcjach w kilku miejscach w Europie, zarówno na użytek prywatny, jak i instytucjonalny.

Dzieło sztuki artysty Yuni wykonane olejem na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary 73 x 53 cm.
Wydanie oryginalne.
Wysyłka realizowana przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz przez firmę Fedex do reszty świata.
Dzieło będzie zrolowane i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowania, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło wymagane są trzy dni na proces pakowania i dostarczenia do firmy przewozowej.
Cefą dotrze w przeciągu dziesięciu dni, w zależności od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane AI. Proszę sprawdzić oryginalne zdjęcia, aby zweryfikować rzeczywisty stan dzieła.”


Ta olejna malarstwo na płótnie to ekspresyjny, miejski pejzaż Wenecji w stylu neoimpresjonistycznym, wyróżniający się dynamicznym wykorzystaniem spatuli i gęstym impastem malarskim. Kompozycja przyjmuje wyraźną perspektywę centralną, prowadzącą wzrok ku sylwetce bazyliki i wieży kościelnej San Giorgio Maggiore o zmierzchu, z pierwszego planu wiodącej gondoli. Artysta prezentuje żywą paletę kontrastów termicznych, gdzie ciepłe odcienie nieba — czerwienie, żółcie i intensywne pomarańcze — dialogują z błękitami, turkusami i złotymi refleksami na powierzchni wody. Energetyczne pociągnięcie pędzla uchwyca odbicie światła słonecznego na kanale i ruch atmosfery zmierzchowej, tworząc dzieło nasycone liryką, siłą chromatyczną i głębokim romantyzmem architektonicznym.