Shaw & Fisher - Czajnik - Posrebrzany

Czajnik metalowy Britannia, Shaw & Fisher, Sheffield

Ten duży czajnik o wymiarach 26 x 15 x 16 cm ma bardzo wypukłe ciało w kształcie gruszki z wertykalnymi żebrami zwężającymi się ku dołowi, przywołując kształt dyni lub kabaczka, zgodnie z ornamentycznym słownictwem natury charakteryzującym wiktoriańską estetykę z drugiej połowy XIX wieku. Ciało opiera się na czterech nogach o kształcie zawijających się, ażurowych liści, odlanych oddzielnie i spawanych do korpusu, co nadaje mu dekoracyjną podstawę skomplikowaną i bardzo dopracowaną w duchu późnego rokoka. Szerokość, lekko zakrzywiony ogon wylewki w kształcie S, jest podkreślona przez lekką żebrowanie, podczas gdy uchwyt, profil rokoka także, wyposażony jest w dwie izolujące kołeczki z kości, mające chronić dłoń przed ciepłem. Pokrywa, brzegi ornamentowe podążające za żebrami korpusu, jest ruchoma na zawiasie przykręcanym i zwieńczona uchwytem w kształcie mini dyni na tle liści palmy akantowych, w metalicznym, czarnym wykończeniu. Pod podstawą, odcisk z ovalnym znamieniem „S × F / Shaw & Fisher / Sheffield” oraz numer modelu 11720, a także liczby 31 i 4, prawdopodobnie odnoszą się do numeru rejestracji wzoru.

Dom Shaw & Fisher wywodzi się z rodziny specjalizującej się od dawna w produkcji metalowych przedmiotów Britannia, stopu cyny o wysokiej zawartości oraz niskim udziałem antymoniu i miedzi, którego bratanek Matthew Shawa, James Shaw, rozwinął handel od 1821 roku. Firma przyjęła ostateczną Formę, gdy James Shaw połączył siły z szwagrem Fisherem około 1833 roku. Specjalności domu to zestawy do herbaty i kawy, naczynia i dzwonki, sprzedawane na całej Anglii i na kontynencie. Znak strzał krzyżowanych, widoczny na podstawie tego egzemplarza, był używany od 1872 roku, co pozwala datować ten egzemplarz na okres między 1872 a zamknięciem firmy w 1894 roku.

Metal Britannia to stop składający się w 92–97% z cyny, z dodatkiem niewielkich ilości antymonu i miedzi, pochodzący z mechanizacji przemysłowej rozwijanej w Sheffield od lat 60. XVIII wieku i który mógł być odlewany, toczeniowy, gładzony, tłoczony i grawerowany w sposób niemożliwy do wykonania z innymi metalami. Podobieństwo do polerowanego srebra czyniło z niego ekonomiczny substytut szeroko dostępny dla klasy średniej wiktoriańskiej do wyposażenia stołu herbacianego w przedmioty o wyglądzie luksusowym. Postępujący spadek popytu od lat 70. XIX wieku na rzecz elektrochemicznego pokrycia srebrem przyczynił się do osłabienia firmy Shaw & Fisher, których warsztaty na Suffolk Road okazały się zbyt małe, by pomieścić zbiorniki do elektroplaterowania, a aktywa zostały sprzedane w 1894 roku. Ten czajnik stanowi więc reprezentatywne świadectwo rzemiosła Sheffield w dziedzinie przystępnej cenowo sztuki stołowej z metalu, w szczytowym momencie kultury herbaty wiktoriańskiej.