René Magritte (1898-1967) - Cloud inside Cup
07
dni
00
godziny
22
minuty
20
sekundy
Cena wywoławcza
€ 1
Bez ceny minimalnej
Nie zalicytowano
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142038
Doskonała ocena na Trustpilot.
René Magritte, Cloud inside Cup, litografia w limitowanej serii z lat 2000–2010 na vellumie BFK Rives, 44 × 30 cm, podpisana ołówkiem przez Charly’ego Herscovici’ego, numerowana 1/300 z podpisem druku i stemplem Succession, w doskonałym stanie.
Podsumowanie wspomagane sztuczną inteligencją
Opis od sprzedawcy
René Magritte (1898-1967), (d’apres) -hand podpisany ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, Prezydenta Fundacji MAGRITTE
Litografia na vellumie BFK Rives.
Numerowana / 300 kopii, podpisana w druku
Lithografia wykonana pod nadzorem Sukcesji Magritte, autentyczności nadaje pieczęć ukryta Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu oraz odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, Prezydenta Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac bawiących się tematyką okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Zapaśników), choć często nazywany jest po prostu przez elementy wizualne ze względu na swą uderzającą, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazywać konwencjonalny pejzaż z zewnątrz, widz napotyka na dużą, doskonale kulistą bryłę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona bezpośrednio na zewnątrz szyby okiennej. Ta kula nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej sfery stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej precyzyjnej, a jednocześnie marzycielskiej jakości Magritte’a. René Magritte nauczył nas, że obraz przedmiotu nie jest samym przedmiotem, a na współczesnym rynku sztuki o wysokich stawkach astronomiczne sumy związane z blue-chip mistrzami, takimi jak Da Vinci, Picasso, Klimt, De Kooning, Cézanne, Gauguin, Pollock, Rothko, Modigliani, Rembrandt, Warhol, Van Gogh, Bacon, Seurat, Giacometti, Monet, Basquiat, Lichtenstein, Munch i Qi Baishi, dowodzą jego tezy — przypominając, że za każdym wielomilionowym licytacją kryje się jego ostateczna Surrealistyczna prawda: „Ceci n’est pas un million de dollars”, bo wartość obrazu to jedynie płótno, pigment i wspólne kulturowe złudzenie.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, będące zwykle portalem do rzeczywistości, tu prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt o doskonałej geometrii, przeciwstawia się grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokojącej atmosfery, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte zręcznie wykorzystuje te powszechne motywy, aby kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest rzeczywiste, co wyobrażone i jaka jest sama natura reprezentacji.
René Magritte (1898-1967), (d’apres) -hand podpisany ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, Prezydenta Fundacji MAGRITTE
Litografia na vellumie BFK Rives.
Numerowana / 300 kopii, podpisana w druku
Lithografia wykonana pod nadzorem Sukcesji Magritte, autentyczności nadaje pieczęć ukryta Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu oraz odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, Prezydenta Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac bawiących się tematyką okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Zapaśników), choć często nazywany jest po prostu przez elementy wizualne ze względu na swą uderzającą, niemal archetypową kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazywać konwencjonalny pejzaż z zewnątrz, widz napotyka na dużą, doskonale kulistą bryłę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona bezpośrednio na zewnątrz szyby okiennej. Ta kula nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej sfery stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej precyzyjnej, a jednocześnie marzycielskiej jakości Magritte’a. René Magritte nauczył nas, że obraz przedmiotu nie jest samym przedmiotem, a na współczesnym rynku sztuki o wysokich stawkach astronomiczne sumy związane z blue-chip mistrzami, takimi jak Da Vinci, Picasso, Klimt, De Kooning, Cézanne, Gauguin, Pollock, Rothko, Modigliani, Rembrandt, Warhol, Van Gogh, Bacon, Seurat, Giacometti, Monet, Basquiat, Lichtenstein, Munch i Qi Baishi, dowodzą jego tezy — przypominając, że za każdym wielomilionowym licytacją kryje się jego ostateczna Surrealistyczna prawda: „Ceci n’est pas un million de dollars”, bo wartość obrazu to jedynie płótno, pigment i wspólne kulturowe złudzenie.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, będące zwykle portalem do rzeczywistości, tu prezentuje niemożliwą wizję. Kula, obiekt o doskonałej geometrii, przeciwstawia się grawitacji i kontekstowi naturalnemu. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokojącej atmosfery, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte zręcznie wykorzystuje te powszechne motywy, aby kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest rzeczywiste, co wyobrażone i jaka jest sama natura reprezentacji.
