Lucía Laurent - XL - Ritmo y Movimiento

Lucía Lauren (LILI) jest kubańską artystką o wykształceniu plastycznym, w dużej mierze samouczką, absolwentką kierunku Komunikacja Społeczna na Uniwersytecie Hawańskim.

Jej stosunek do obrazu zaczął się dużo wcześniej niż profesjonalne zajęcie malarstwem. Fotografia stała się jej pierwszym terytorium twórczym: dzięki niej rozwinęła szczególną wrażliwość na kompozycję, równowagę wizualną, gest i przedstawienie ludzkiej figury. Później przez kilka lat zajmowała się tatuażem, etap decydujący dla zrozumienia znaczenia linii, sylwetki, uproszczenia form i przejrzystości graficznej, które obecnie odgrywają kluczową rolę w jej malarstwie.

W końcu odnalazła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń wyrazu. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny i rozpoznawalny wszechświat, stworzony głównie przy użyciu farby akrylowej na płótnie.

Dzieło Lucii Lauren krąży w szczególności wokół kobiety, natury, kwiatów i zwierząt, z powtarzającą się obecnością kota jako cichego towarzysza swoich bohaterek. To sceny, które rzadko próbują opowiadać o wydarzeniach nadzwyczajnych. Przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.

Jej malarstwo rozpoczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa dużą część informacji pobocznych, pozostawiając tylko to, co uznaje za niezbędne. Spokojne twarze, duże obszary koloru, zdefiniowane kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, ale nasycone wrażliwością.

W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, wraz z dekoracyjnymi odniesieniami bliskimi stylowi art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się w reinterpretacji z własną wrażliwością – cieplejszą, codzienną i kobiecą.

Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, gorczyce i kremowe odcienie korespondują z głębokimi czerniami, zieleniami o odcieniu niebieskim, intensywnymi czerwieniami i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast kolorów nabiera wyrazistej, graficznej intensywności.

Kobieta zajmuje centralne miejsce w praktycznie całym jej malarskim wszechświecie. Nie ukazuje się jako postać heroeska czy zdystansowana, lecz z spokojną, elegancką i introspektywną kobiecością. To postacie o łagodnych spojrzeniach, spokojnych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, ale to intymne i ciche piękno.

Koty odgrywają tu szczególnie interesującą rolę. Nie są one jedynie elementem dekoracyjnym, lecz symbolami towarzystwa, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W pracach, gdzie kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w reprezentację uczucia.

Kwiaty i roślinność pełnią podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub integrują się z tłem do tego stopnia, że czasem zacierają granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt ostatecznie tworzą jedną wrażliwość.

W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, tworząc obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Paseczki sukni przestają być jedynie wzorem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę w geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i milczenie.

W innych dziełach, takich jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terakota sukni współgra z delikatnymi różami, beżem i zielenią niebieskawą, tworząc obraz wyrafinowany, lecz nie zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego gestu; po prostu istnieje w swoim miejscu. Właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.

Tak powstaje Lucía Lauren – malarstwo pozornie proste, a jednocześnie starannie zbudowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego wirtuozostwa technicznego, lecz od zdolności do redukcji sceny do sedna emocji.

Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienna piękność, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malarstwo posiada wyjątkową cechę: może sprawiać wrażenie dekoracyjne na pierwszy rzut oka, ale za tą pięknem ukrywa się stałe poszukiwanie harmoni, wrażliwości i spokoju.

We współczesnym krajobrazie, w którym wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybiera odwrotną drogę: upraszcza. I właśnie w tej prostocie mieści się duża część osobowości jej dzieła.

Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acryl na wysokiej jakości płótnie.
Wymiary 90 x 120 cm, wersja oryginalna.
Wysyłka realizowana przez firmę United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy oraz przez firmę FedEx do reszty świata.
Dzieło będzie wysłane zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowań, folią bąbelkową i umieszczone w wytrzymałym tubusie.
Po zapłacie dzieła wymagane są trzy dni na proces pakowania i przekazania do firmy wysyłkowej.
Przedmiot dotrze do odbiorcy w dziesięć dni, zależnie od kraju przeznaczenia.
„Ta partia zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby potwierdzić rzeczywisty stan dzieła.”


Ta praca w technice acryl na płótnie prezentuje płynną i elegancką kompozycję figuratywną z wyraźnym wpływem Art Déco i modernizmu, w której wielu tancerzy krzyżuje swoje ciała w dynamicznym tańcu zbiorowym. Poprzez zarysowanie stylizowane czarnymi konturami i blokami koloru płaskiego, które łączą intensywne odcienie czerwieni, żółci i indygo z delikatnymi niuansami różowymi i odcieniami skóry, utwór osiąga doskonałą równowagę między abstrakcją geometryczną a anatomia. Rozmieszczenie w kółko postaci, wraz z subtelnością ich gestów i spokojem twarzy, przekazuje otulające uczucie tempa, gracji, ludzkiego połączenia i harmonicznego wyrazu cielesnego.