Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 *COA*

Litografia Joana Miró (*)
Ta praca reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych pierwotnie przez Miró do ilustrowania książki wierszy „Parler Seul” (**) (Mówić samemu), napisaną przez Tristana Tzara w 1947 roku.
Wydane przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonane na papierze Vellum z bawełny wysokiej gramatury.
Podpisane na płytce.
Pieczęć wydawcy i Spadkobierców Miró na odwrocie kartki.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok 2004
- Edycja: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani wystawiana, zawsze przechowywana w profesjonalnym zestawie sztuki, w związku z czym utrzymuje się w doskonałym stanie).

Dzieło zostanie ostrożnie obrobione i zapakowane w płaskie, wzmocnione kartonowe opakowanie. Wysyłka będzie z potwierdzeniem nadania (śledzenie przesyłki).

Wysyłka będzie ponadto objęta całkowitym ubezpieczeniem na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez dodatkowych kosztów dla kupującego.


(*) Joann Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął naukę sztuki. Uczył się najpierw w akademii La Llotja, mimo sprzeciwu rodziców, którzy chcieli, by pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fawistów oraz kubistów.
Jego emocjonalne pejzaże, które kształtują go jako osobę i artystę, ukierunkowane są przede wszystkim na Mont-roig, Paryż, Majorkę, a później Nowy Jork i Japonię. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego zgiełku, jaki panuje w Paryżu, gdzie przeniósł się na początku dwudziestych lat wraz z poetami surrealistycznymi i najbardziej twórczymi artystami swoich czasów. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusiego i Giacomettiego i wystawiał razem z Dalím, Tanguym, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na kilku wystawach dadaizmu i surrealizmu.
Impuls ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró opuści swą emigrację we Francji i osiedli się w Palma de Mallorca, gdzie czekał go azyl i miejsce pracy, a gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował warsztat, o jakim zawsze marzył. Skupił się tam na rzeźbach i ceramice, do swojej śmierci w 1983 roku.
Przywiązanie do krajobrazu Mont-roig, a następnie Majorki, stało się decydujące dla jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennymi oraz otaczającym środowiskiem naturalnym stanowiły tło dla niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró ucieka przed akademizmem, dążąc do stałego poszukiwania dzieła globalnego i czystego, nieprzypisanego do żadnego określonego ruchu. Zawarte w formach i w przejawach publicznych, jest to poprzez fakt plastyczny, gdzie Joann Miró ukazuje swoją rebelię i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne otaczające go. Ten konflikt sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z największych wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę między artystą a autorem. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i bezkształtne, wykonane przez Miró na kamieniu bez wielu wstępnych szkiców, mają twórczy zryw przypadkowych wersów Tzary.
Pierwotne wydanie było prowadzone przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, 49 kolorowych, z których 18 to hors-texte."