Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale





€ 6 | ||
|---|---|---|
€ 5 | ||
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 144679
Doskonała ocena na Trustpilot.
Giovanni Greco (1953) stworzył w 2024 roku ręcznie sygnowany oryginalny obraz akrylowy na płótnie *Spazio dimensionale* o wymiarach 50 × 50 cm.
Opis od sprzedawcy
SPEDYCJA łączona; Jeśli kupisz więcej dzieł w tym samym Licytacji płacisz TYLKO jedną wysyłkę
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953, Catania) [Włochy]
Malarstwo akrylowe na płótnie
podpis artysty na froncie i na odwrocie;
Certyfikat autentyczności
GOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po niezakończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisał się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczął swoją działalność malarską, jednocześnie zaczynając od przykładu magrittowskiego i później De Chirico, gdzie było możliwe rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i obiektywnej rzeczywistości, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
Na podstawie jego badań leży silne napięcie dążące do rozstrzygnięcia wielkich dylematów istnienia i relacji siebie z światem, starając się interpretować „myśl” – czasem przemocy niepodważone – dzieło artysty Giovanni Greco nie do opisania, jako środek do ukazania w nowym świetle problemów fundamentalnych, które nasz umysł nie przestaje oswajać, stawiając przed widzem wizualne naciągnięcia, naciągnięcia duszy; dalej zostaje pociągnięty ku metafizycznemu malarstwu i przede wszystkim ku pracom G. De Chirico, nie tyle ze względu na styl, ile z powodu wyrażającego się w nim stabilnego ładunku kompozycyjnego; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami, wynikającymi z ciemnych, kremowych tonów barwnych w kontekście, w którym czas zdaje się zatrzymany, a motywy zawieszone między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z przeszłości, w świecie nieznanym.
Jest to świat „ëndonèxò”, terminu ukuwanego przez artystę – (éndon-éxò) – gdzie spojrzenie wyraźnie skierowane jest ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliższe doświadczeniu obserwatora, wywodząc się z głębi duszy i stopniowo zastępując, nowymi mrocznymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Historie sprzedawców
SPEDYCJA łączona; Jeśli kupisz więcej dzieł w tym samym Licytacji płacisz TYLKO jedną wysyłkę
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953, Catania) [Włochy]
Malarstwo akrylowe na płótnie
podpis artysty na froncie i na odwrocie;
Certyfikat autentyczności
GOVANNI GRECO urodził się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po niezakończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisał się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczął swoją działalność malarską, jednocześnie zaczynając od przykładu magrittowskiego i później De Chirico, gdzie było możliwe rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i obiektywnej rzeczywistości, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
Na podstawie jego badań leży silne napięcie dążące do rozstrzygnięcia wielkich dylematów istnienia i relacji siebie z światem, starając się interpretować „myśl” – czasem przemocy niepodważone – dzieło artysty Giovanni Greco nie do opisania, jako środek do ukazania w nowym świetle problemów fundamentalnych, które nasz umysł nie przestaje oswajać, stawiając przed widzem wizualne naciągnięcia, naciągnięcia duszy; dalej zostaje pociągnięty ku metafizycznemu malarstwu i przede wszystkim ku pracom G. De Chirico, nie tyle ze względu na styl, ile z powodu wyrażającego się w nim stabilnego ładunku kompozycyjnego; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami, wynikającymi z ciemnych, kremowych tonów barwnych w kontekście, w którym czas zdaje się zatrzymany, a motywy zawieszone między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z przeszłości, w świecie nieznanym.
Jest to świat „ëndonèxò”, terminu ukuwanego przez artystę – (éndon-éxò) – gdzie spojrzenie wyraźnie skierowane jest ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliższe doświadczeniu obserwatora, wywodząc się z głębi duszy i stopniowo zastępując, nowymi mrocznymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.

