G. Ravkin, Berdichev - Kubek kiduszowy - Srebro

Antieke srebrna kubeczka kiddusza – Berdyczów (Kijowskie Laboratorium Próbek), 1896

Ta autentyczna kubeczka kiddusz to piękny przykład późno- XIX- wiecznego żydowskiego srebra. Przedmiot został wyprodukowany w Berdyczowie i skontrolowany przez Kijowskie Biuro Próbek w 1896 roku, okresie, w którym miasto stanowiło ważne centrum produkcji Judaiki.

Kubeczkę nosi mistrzowski znak ГР, należący do Гирша Равкина (Girsh Ravkin), znanego srebra rzemieślnika i producenta Judaiki. Dodatkowo widnieje znak kontrolny С.О od skarbnika Стахий Орлов (Stachy Orlov), odpowiedzialnego za oficjalną kontrolę srebra w tym okresie.

Ta kombinacja twórcy i skarbnika precyzyjnie określa czas i pochodzenie kidduszowej kubeczki, podkreślając jej autentyczność i wartość historyczną. Przedmiot nie tylko nadaje się do użycia podczas sabatu i świąt, lecz także stanowi cenną kolekcjonerską zdobycz dla miłośników Judaiki i rosyjskiego antycznego srebra.

Charakterystyczny i znaczący przedmiot z wyraźnym provenance i bogatą historią kulturową.

Kubeczka kiddusz nosi ślady użytkowania i drobne pęknięcie na brzegu. Proszę zobaczyć również zdjęcia.

Wysokość: 4,5 cm. Średnica: 4 cm.

Waga: 17,3 g.

Proveniencja: Pochodzi z kolekcji Devotionalia.

Czym jest Kiddusz?

Kiddusz („uświęcenie”) to krótka ceremonii wieczorna, na początku szabatu i innych świąt, podczas której modlitwa recytowana jest nad kielichem wina. Modlitwę recytuje pan domu w obecności całej rodziny, bezpośrednio po powrocie z synagogi, przed kolacją wieczorną, a następnego ranka powtarza się ją ponownie. Modlitwa składa się z dwóch błogosławieństw: jedno nad winem, drugie nad szabatem lub inną świętością. Ojciec używa kielicha Kiddusz z odpowiednią zawartością, a każdy członek rodziny ma własny, mniejszy kielich Kiddusz. Uznaje się to za zdrowsze niż picie bezpośrednio z tego samego dużego, wspólnego kielicha Kiddusz.

Aisz rabin odpowiada: Powodem podziału wina (lub soku winnego) jest zalecone przez Mędrców uczestnictwo w „kielichu błogosławieństwa” (kos shel bracha) – to znaczy w kielichu używanym do mitzwy („przykazania”). W ten sposób „błogosławieństwo” dzielone jest z innymi obecnymi. Po wygłoszeniu Kiddusz ktoś zwykle nalewa odrobiny wina ze swojego własnego kielicha, które następnie rozlewane jest do mniejszych kielichów dla obecnych.

Ważne jest właściwe dzielenie wina. Gospodarz powinien nalać trochę wina ze swojego kielicha przed rozpoczęciem picia. Picie z cudzych kielichów jest dla wielu odpychające, a ponadto może być dzielone wyłącznie czyste wino. Gdy ktoś wypije do końca, wino uznawane jest za pagum (dosłownie: „będące zepsute”) i nie jest już ważne dla Kiddusz – a tylko ważne wino błogosławi, gdy jest dzielone. Alternatywnie osoba, która wypowiada Kiddusz, może przekazać swój własny kielich po wypiciu. Chociaż wino zostało już wypite, pozostaje wciąż w oryginalnym kielichu, więc nie jest pagum i może być dzielone.

Jeśli gospodarz nalewa wino ze swojego kielicha przed rozpoczęciem picia, powinien upewnić się, że nalewa tylko niewielką ilość – aby po rozlaniu wciąż miał pełną wymaganą objętość revi’it w swoim kielichu. (Zobacz wcześniejszą odpowiedź dotyczącą wymaganej ilości wina.) Jeśli jego kielich jest mały i jest wielu gości, powszechnym rozwiązaniem jest wcześniejsze nalanie pewnej ilości wina z butelki do osobnego kielicha, a następnie napełnienie tym kieliszkiem odrobiny Kiddusz-wina, zanim zostanie on podzielony z innymi.

Na koniec wszyscy powinni poczekać z wypiciem wina, które dostali, aż gospodarz sam zacznie pić. Co więcej, po tym jak gospodarz wlał odrobinę wina ze swojego kielicha do drugiego kielicha, powinien od razu go wypić, zanim podzieli resztę wina z innymi.