Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*)

To dzieło reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych pierwotnie przez Miró do ilustrowania zbioru wierszy „Parler Seul” (**) (Mów tylko), napisanego przez Tristana Tzara w 1947 roku.
Wydane przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonane na papierze vellum z wysokiej gramatury bawełnianej (250 g).
Podpisana na płycie drukarskiej.
Stempel wydawcy i Sucesji Miró na odwrocie kartki.
W zestawie Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary reprodukcji: 42 x 33 cm
- Rok: 2004
- Edycja: 1000 szt.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym segregatorze sztuki, dzięki czemu zachowała się w doskonałym stanie).

Dzieło zostanie starannie zmontowane i zapakowane w płaską kartonową paczkę wzmocnioną. Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia.

Wysyłka obejmuje również pełne ubezpieczenie o wartości końcowej dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla nabywcy.

(*) Joen Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i zaczął studia artystyczne. Szkołę La Llotja ukończył bez zgody rodziców, którzy chcieli, by pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fauvistów oraz kubistów.
Jego emocjonalne pejzaże, które ukształtują go jako człowieka i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Majorka, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego niepokoju, jaki przeżywa w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistami i najbardziej kreatywnymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusiego i Giacomettiego, a wystawiał obok Dalí, Tanguy’ego, Meret Oppenheim i Maxa Ernstna w kilku wystawach o dadaizmie i surrealizmie.
Impuls ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joen Miró porzuci emigrację we Francji i osiedli się na Palma de Mallorca, miejscu schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektuje warsztat, o jakim zawsze marzył. Skupił się tam na rzeźbach i ceramice, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a potem na Majorce, będzie miało decydujące znaczenie dla jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennego użytku oraz otaczającą naturą będą tłem dla niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró unika akademizmu, dążąc do stałego poszukiwania dzieła globalnego i czystego, nieprzypisanego do żadnego konkretnego ruchu. Treść w formach i publicznych manifestacjach jest to, dzięki czemu Joán Miró ukazuje swoją buntowniczość i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne otaczające go. Ten kontrast sił skłoni go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje współpracę szczególnie skuteczną między artystą a autorem. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i bezkształtne, narysowane bezpośrednio w kamieniu przy znikomych szkicach przygotowawczych, noszą twórczy zapał przypadkowych wersów Tzary.
Wydanie oryginalne zostało przygotowane przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z czego 49 w kolorze, z których 18 to hors-texte.