Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 *COA*

Litografia Joan Miró (*)

Dzieło to reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych pierwotnie przez Miró do zilustrowania książki wierszy „Parler Seul” (**) (Mówić tylko), napisaną przez Tristan Tzara w 1947 roku.
Wydane przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonane na papierze vellum bawełnianym o wysokiej gramaturze (250 g).
Podpisane na płycie.
Pieczęć wydawcy i Spadku Miró na odwrocie kartki.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok 2004
- Edycja: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym sejcie sztuki, dlatego utrzymuje się w nienaruszonym stanie).

Dzieło zostanie starannie maniulowane i zapakowane w płaski kartonowy pakiet wzmocniony. Wysyłka zostanie zarejestrowana z numerem śledzenia.

Wysyłka obejmie również pełne ubezpieczenie na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Uczył się w akademii La Llotja przeciw woli rodziców, którzy chcieli, aby pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art Francesc Galí i poznał fauvistów oraz kubistów.
Jej pejzaże emocjonalne, które kształtują go jako osobę i artystę, są zasadniczo Mont-roig, Paryż, Majorka, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrpunktem do intelektualnego zamieszania, które żyje w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistycznymi i najbardziej kreatywnymi artystami swoich czasów. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusiego i Giacomettiego, a wraz z Dalim, Tanguy’em, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem brał udział w kilku wystawach dotyczących dadaizmu i surrealizmu.
Energiczny wpływ ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró porzuci swój wygnanie we Francji i osiedli się na Palmas de Mallorca, w którym miejsce schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektuje warsztat, o jakim zawsze marzył. Skupił się tam na rzeźbie i ceramice, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a potem Majorki, będzie decydujące w jego twórczości. Powiązanie z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennego użytku oraz otoczeniem naturalnym będą tłem niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró ucieka od akademizmu, w dążeniu do stałej tworzenia dzieła globalnego i czystego, niewiązanego z żadnym konkretnym ruchem. Zawarte w formach i publicznych manifestacjach, jest to poprzez czyn plastyczny, że Joan Miró ukazuje swoją buntowniczość i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najważniejszych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę między artystą a autorem. Obrazy być wyjątkowo spontaniczne i bezforetne Miró, rysowane bezpośrednio na kamieniu przy bardzo niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczego wigoru losowych wersów Tzary.
Wersja oryginalna była pod opieką Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 w kolorze, z czego 18 to hors-texte.