Francisco Barrachina Barrachina (1940–2017) - Scène de rue au Maroc

Francisco Barrachina Barrachina (1940–2017)
Scena uliczna w Maroku

Ole j na płótnie. Podpisany.

Atrakcyjne dzieło malarza z Alicante, Francisco Barrachina Barrachina (Benifallim, 1940 – Alcoy, 2017), znanego w sztuce jako Paco Barrachina, jeden z przedstawicieli kontynuacji valencjanowego realizmu w drugiej połowie XX wieku i na początku XXI wieku.

Obraz przedstawia jasną scenę miejską o nordoafrykańskiej atmosferze, prawdopodobnie marokańską. Kilka postaci, ubranych w tradycyjne stroje, zajmuje ulicę skąpaną w intenswnym świetle, otoczoną architekturą w odcieniach różowych, ochrowych i czerwonych.

Barrachina buduje kompozycję za pomocą malarstwa bezpośredniego i niezwykle barwnego, stosując swobodne i widoczne pociągnięcia pędzla. Biele, żółcie i błękity postaci kontrastują z ciepłymi elewacjami, podczas gdy intensywne niebo nadaje głębi i chromatycznej siły całemu zestawowi.

Postać centralna, ubrana na żółto, stanowi główne źródło kontaktu wzrokowego. Wokół niej rozmieszczone są inne postacie potraktowane szybkim i syntetycznym pociągnięciem pędzla, zabieg ten pozwala artyście zasugerować ruch i codzienne życie bez zbytniego, drobiazgowego opisywania.

Dzieło ukazuje bardziej spontaniczną stronę Barrachiny niż jego portrety o bardziej akademickim charakterze: tutaj szczególną rolę odgrywają światło, kolor i natychmiastowe uchwycenie atmosfery, przy zachowaniu jednoczesnego solidnego figuratywnego fundamentu charakterystycznego dla artysty.

Francisco Barrachina i realizm valencjanowy

Francisco Barrachina urodził się w Benifallim (Alicante) 16 marca 1940 roku. Pochodzący z rodziny związanej z życiem wiejskim, od młodości wykazywał łatwość w rysowaniu. W 1955 roku rodzina przeprowadziła się do Alcoy, aby wspierać jego formację artystyczną, pod opieką malarza Ramóna Castañera Segury. Później poszerzał studia w Walencji i w Kole Bellas Artes w Madrycie. W okresie madrydzkim pogłębiał tradycję realistyczną hiszpańską i valencjanową, studiując dzieła mistrzów takich jak Emilio Sala, Lorenzo Casanova i Fernando Cabrera Cantó.

Po latach nauki i pracy, w 1978 roku powrócił do rodzinnego regionu, gdzie założył pracownię. Jego twórczość pozostawała ściśle związana z valencjanową tradycją figuratywną i realistyczną, tworząc prace z portretami, postaciami, scenami obyczajowymi, pejzażami i martwymi naturami, z szczególną uwagą na światło i kolor.

Sam artysta wyjaśniał w wywiadzie opublikowanym w Alcoy w 1976 roku swoją zasadniczo estetyczną koncepcję malarstwa: dla Barrachiny sztuka musi realizować się w koniugacji tematu i techniki, rozumiejąc twórczość artystyczną przede wszystkim poprzez piękno i kolor. Ta koncepcja jest szczególnie widoczna w niniejszym obrazie.

Jego prace były prezentowane w licznych galeriach i ośrodkach artystycznych w Hiszpanii. Wśród punktów zwrotnych w jego karierze jest obecność w Parlamencie Europejskim w Strasburgu w 1987 roku, a także włączanie jego dzieł do różnych kolekcji. Udokumentowano również prace Barrachiny związane z Kolekcją Carmen Thyssen-Bornemisza.

Uznanie jego dokonań wśród valencjanowego nurtu figuratywnego trwa po jego śmierci. Jego twórczość pojawia się regularnie na hiszpańskim rynku aukcyjnym, w tym domach takich jak Fernando Durán, Ansorena i inne wyspecjalizowane pracownie.

Barrachina zmarł w Alcoy 9 czerwca 2017 roku, w wieku 77 lat.

Dzieło

Niniejsze malowidło stanowi dobry przykład jego zainteresowania ludzką postacią zintegrowaną z intensywnie oświetlonym otoczeniem. W przeciwieństwie do znanych portretów, które często cechuje bardziej powściągliwa realizacja, Barrachina tutaj przyjmuje swobodne i energiczne pociągnięcie pędzla, szczególnie widoczne w architekturze i w rozwiązywaniu postaci.

Scena łączy obserwację obyczajową z koncepcją ściśle malarską. Modele architektoniczne upraszcza się do dużych powierzchni chromatycznych, a silne oświetlenie powoduje rzucanie przez postaci wyraźnych cieni na podłogę. Rezultat to kompozycja o wyraźnej żywotności, gdzie narracyjny opis zostaje podporządkowany efektom światła śródziemnomorskiego, materii i koloru.

Obraz nosi podpis „F. Barrachina” w dolnym prawym rogu, podpis wyraźnie widoczny na powierzchni malowidła.

Przedstawiony jest w oprawie, z szeroką zdobioną listwą, która potęguje jego obecność.

Stan zachowania można dokładnie ocenić na zdjęciach, stanowiących integralną część opisu.

Rama jest dołączona bezpłatnie jako prezent dla kupującego i nie stanowi integralnej części dzieła ani nie ma wartości handlowej. W związku z tym wszelkie ewentualne uszkodzenia ramy podczas transportu nie będą podstawą do roszczeń.

Dzieło zostanie starannie zapakowane, aby zapewnić maksymalną ochronę podczas transportu.

WAŻNE: wysyłki na wyspy, terytoria poza kontynentalnymi lub miejsca wymagające formalności celnych mogą wiązać się z dodatkowymi kosztami transportu, obsługi i/lub celnych. Wszelkie możliwe nadkoszty pokryje nabywca.