École d’Olot (XX) - Paysage de la Garrotxa

Escuela de Olot — Pierwsza połowa XX wieku
Krajobraz Garrotxa

Olej na płótnie.
Wymiary z ramą: 83 × 71 cm.

Interesujący olej na płótnie należący do tradycji pejzażowej Olot, wykonany w pierwszej połowie XX wieku. Dzieło wpisuje się w kontynuację jednej z fundamentalnych kierunków katalońskiego pejzażu, rozwijanego wokół Olot i pejzaży La Garrotxa.

Tak nazwana Szkoła Olot powstała w drugiej połowie XIX wieku wokół postaci takich jak Joaquim Vayreda, Marià Vayreda i Josep Berga i Boix. Jej znaczenie polega na przeniesieniu na terytorium Katalonii pewnych założeń francuskiego pejzażu Barbizon, nadając obserwacji bezpośredniej natury, światła i zmienności atmosferycznych kluczowe znaczenie. Muzeum Garrotxa obecnie przechowuje jeden z najważniejszych zestawów do studiowania tej tradycji.

Nadeszłe malarstwo należy do kontynuacji tej tradycji w pierwszych dekadach XX wieku, raczej niż do pokolenia założycielskiego XIX wieku. Przez dwie dekady poprzedzające Wojnę domową artyści tacy jak Melcior Domenge, Enric Galwey i Iu Pascual mieli wyraźną obecność w kręgu artystycznym Olot; ta konsolidacja pejzażysty doprowadziła nawet do powołania Escola Superior de Paisatge de Olot w 1934 roku.

Kompozycja przedstawia krajobraz wiejski o wyraźnie katalońskim charakterze, zbudowany wokół kamiennej drogi wychodzącej z pierwszego planu i prowadzącej wzrok ku dworowi/masa seenie usytuowanemu nieco wyżej.

Architektura wiejska, surowa i doskonale zintegrowana w otoczeniu, pełni funkcję punktu odniesienia w kompozycji. Po lewej stronie grupa drzew o wysokich, nagich pniach tworzy potężną wertykalę kontrastującą z łagodnymi liniami gór w tle. Mała postać kobiety ubrana na ciemno, w towarzystwie innej postaci lub elementu o ograniczonych rozmiarach, wprowadza skalę ludzką i nadaje scenie dyskretny element kulturowy.

Jednym z najatrakcyjniejszych aspektów malowidła jest właśnie integracja między krajobrazem a życiem wiejskim. Postać nie dominuje kompozycji, lecz poddaje się naturze, co jest bardzo zakorzenionym zasobem w tradycji olotenskiej. W pierwszych formułach Szkoły Olot pejizaż stał się prawdziwym bohaterem, choć obecność małych postaci ludzkich nadal wnosiła narracyjny sens do licznych kompozycji.

Wykonanie łączy naturalistyczną obserwację z dość swobodnym pociągnięciem pędzla. Droga została zbudowana za pomocą impastowanych pociągnięć bieli, ochry, ziem i szarości, podczas gdy roślinność prezentuje bogatą paletę głębokich zieleni, brązów i odcieni ceglanych. Pociągnięcie pędzla staje się szczególnie widoczne na kamieniach, zaroślach i terenach pierwszego planu.

W obliczu tej bogactwa materiału góry w tle wydają się rozstrzygnięte przez masy większych odcieni błękitów i zielononiebieskich, co daje przekonujące wrażenie dystansu atmosferycznego.

Podobnie charakterystyczne jest znaczenie nadanym niebu, które zajmuje dużą część kompozycji. Jego ciepły, żółtawy i nieco złocisty odcień nadaje całej scenie spokojną i otulającą atmosferę, kontrastując celowo z chłodnymi błękitami gór.

Obraz przekazuje właśnie niektóre wartości tradycyjnie kojarzone z olotenskim pejzażem: spokój, równowagę, harmonię i idealizowaną, lecz rozpoznawalną wizję świata wiejskiego. Słownik katalońskich, walencjańskich i balearskich artystów Instytutu Badań Katalońskich wskazuje te właśnie koncepcje pokoju, równowagi i harmonii jako elementy istotne dla pejzażowej koncepcji rozwijanej przez Berga i Vayreda.

Należy zaznaczyć, że współcześnie historiografia ostrożnie używa terminu „Szkoła Olot”: rdzeń historyczny stanowi przede wszystkim XIX wiek, podczas gdy w XX wieku spotykamy kolejne pokolenia, które kontynuowały, reinterpretowały lub dystansowały się od tej tradycji. Dlatego do tego malowidła uważam za bardziej precyzyjne zakwalifikowanie jako „Szkoła Olot / tradycja pejzażowa olotenska, pierwsza połowa XX wieku”. Sam Muzeum Garrotxa rozróżnia obecnie szkołę fundacyjną od różnych pokoleń późniejszych.

Dzieło ma podpis w prawym dolnym rogu, chociaż odczytanie go nie pozwala w tej chwili pewnie ustalić tożsamości artysty. Z tego powodu ostrożnie kategoryzuje się je w tradycji pejzażowej Olot.

Całkowite wymiary z ramą: 83 × 71 cm.

Dzieło prezentuje się w ramie. Stan zachowania można dokładnie ocenić na fotografiach, będących integralną częścią opisu.

Rama jest dołączona bezpłatnie jako prezent, nie uznaje się jej za część dzieła ani nie przypisuje wartości handlowej. W związku z tym ewentualne uszkodzenia ramy podczas transportu nie mogą być podstawą do reklamacji.

Dzieło zostanie starannie zapakowane, aby zapewnić maksymalną ochronę podczas transportu.

WAŻNE: przesyłki na wyspy, terytoria pozamorskie lub takie, które wymagają formalności celnych, mogą generować dodatkowe koszty transportu, obsługi i/lub celne, które ponosi nabywca.