René Magritte (1898-1967) - L'art de la conversation
08
dni
03
godziny
27
minuty
30
sekundy
Cena wywoławcza
€ 1
Cena minimalna nie została osiągnięta
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Silvia Possanza
Była starszym specjalistą w Finarte przez 12 lat, specjalizuje się w nowoczesnych grafikach.
Estymacja € 500 - € 700
Nie zalicytowano
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141835
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) (d’apres) - odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charli Herscovici, Prezydenta Fundacji MAGRITTE, sygnowana płyta René Magritte
Lithograph on BFK Rives vellum.
Frame not included
Numbered / 275 copies, signed in print
Lithography made under the control of the Succession Magritte, authenticated by the blind seal Succession, signed on the stone bottom left and hand signed in pencil by Mr. Charly Herscovici, President of the MAGRITTE Foundation (with initial on the same side of the number)
Dimensions: 60x45 cm.
René Magritte, wybitny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Zapaśników), choć często nazywany jest po prostu na podstawie swoich wizualnych elementów ze względu na uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.
W tym ujmującym dziele okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazywać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz zostaje skonfrontowany z dużym, idealnie kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, która wydaje się być zawieszona bezpośrednio na zewnątrz szyb. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej luby, stylizowane chmury wypełniają niebo, przedstawione charakterystyczną dla Magritte’a precyzją, lecz sennością.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zwykle portal do rzeczywistości, tu prezentuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeciwstawia się grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko używa tych wspólnych motywów, by wyzwać percepcję, zapraszając widza do kwestionowania tego, co jest rzeczywiste, co wyobrażone oraz samej natury przedstawienia.
Rene Magritte (1898-1967) (d’apres) - odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charli Herscovici, Prezydenta Fundacji MAGRITTE, sygnowana płyta René Magritte
Lithograph on BFK Rives vellum.
Frame not included
Numbered / 275 copies, signed in print
Lithography made under the control of the Succession Magritte, authenticated by the blind seal Succession, signed on the stone bottom left and hand signed in pencil by Mr. Charly Herscovici, President of the MAGRITTE Foundation (with initial on the same side of the number)
Dimensions: 60x45 cm.
René Magritte, wybitny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się tematami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Zapaśników), choć często nazywany jest po prostu na podstawie swoich wizualnych elementów ze względu na uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.
W tym ujmującym dziele okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazywać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz zostaje skonfrontowany z dużym, idealnie kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, która wydaje się być zawieszona bezpośrednio na zewnątrz szyb. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej luby, stylizowane chmury wypełniają niebo, przedstawione charakterystyczną dla Magritte’a precyzją, lecz sennością.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zwykle portal do rzeczywistości, tu prezentuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeciwstawia się grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko używa tych wspólnych motywów, by wyzwać percepcję, zapraszając widza do kwestionowania tego, co jest rzeczywiste, co wyobrażone oraz samej natury przedstawienia.
