Lothar Schreyer (1886-1966) - Mutter Erde

Lothar Schreyer: Mutter Erde (1920)

Medium: Drzeworyt i gwasz
Materiał: Papier
Wymiary: 26,5 x 17 cm / zamocowany na czerwonym kartonie 31 x 31 cm

Wydawca: Edition Panderma, Basel
Rok: 1920
Podpis: Podpisano

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel

Stan / Konserwacja:
stan archiwalny doskonały

Dalsze informacje:

Rzadka, limitowana edycja przenośnego zbioru sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. To egzemplarz bez numeracji spośród 230 edycji (65 egzemplarzy poza handlem również były nieopatrzone) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, zawierających około 180 dzieł sztuki, które są zapisem sceny artystycznej awangardy między latami 1950 a 1970. Dzieła zgromadził Carl Laszlo i obejmowały największe postacie ówczesnej sceny, które wnosiły istotne prace, często wyznaczające punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: na przykład prace Enrico Castellaniego to jego pierwsze udokumentowane dzieło graficzne, a wielokrotne Achrome Piera Manzoniego to jedyna praca wykreowana przez artystę.

Lothar Schreyer studiował najpierw historię sztuki na Uniwersytecie w Heidelbergu, później prawo w Berlinie i Lipsku. W 1910 obronił doktorat z zakresu literackich i artystycznych praw współautorskich. Zaczął pisać i jednocześnie kształcił się pod kierunkiem Emila Milana w reżyserii teatralnej. W latach 1911–1918 pracował jako dramaturg i asystent reżysera w Deutsches Schauspielhaus w Hamburgu. Ponadto od 1916 do 1928 kierował redakcją czasopisma Herwarth Walden „Der Sturm”. Jednocześnie do 1924 uczył w Sturm-Schule für Bühnenkunst und Pantomime. W 1918 założył razem z Herwarthem Waldenem ekspresjonistyczną Sturm-Bühne, którą kierował do 1921. W tym czasie wystawiano także jego pierwsze sztuki (np. Kreuzigung, Kindssterben).

W 1921 Schreyer został powołany przez Waltera Gropiusa na stanowisko mistrza i kierownika warsztatu scenicznego w Staatliches Bauhaus Weimar i uczył tam do 1923. Po niepowodzeniu premiery „Mondspiel” opuścił Bauhaus. Na zlecenie Adolfa Behne podjął pracę w Zentralinstitut für Erziehung und Unterricht w Berlinie. W 1924 został członkiem gremium przy tworzeniu Waldorfschule w Berlinie, a następnie do 1927 był tymczasowym kierownikiem Kunstschule Der Weg w Berlinie. Od 1928 do 1932 był głównym lektorem i naczelnym redaktorem ds. kultury i literatury pięknej w Hanseatischen Verlagsanstalt w Hamburgu. Po przejściu na katolicyzm w 1933 Schreyer pracował pod pseudonimem Angelus Pauper jako pisarz i napisał m.in. dla Caritasverlag Heiligenlegenden. Po 1945 publikował dla Herder Verlag i działał na rzecz organizacji Caritas. Do śmierci w 1966 pozostawał malarzem. (Źródło: https://www.bauhaus100.de/de/damals/koepfe/meister/lothar-schreyer/)