TALASKY - Double Prism: A Study in Reflection - No Reserve

Double Prism: Studium refleksji
Mieszana technika w sztuce TALASKY
Framowana wielkość: 27 x 27 x 6 cm
Certyfikat autentyczności

TALASKY (ur. 1990), urodzony jako Gyula Takacs, jest wielodyscyplinarnym węgierskim artystą, wykształconym architektem i projektantem przemysłowym. Jego praca łączy myślenie strukturalne z ekspresją koncepcyjną, wykorzystując zarówno techniki cyfrowe, jak i ręczną twórczość. Artysta otrzymał międzynarodowe nagrody i uznania w dziedzinie designu i sztuki, a jego dzieła były kolekcjonowane i sprzedawane w ponad dwudziestu krajach Europy, Azji i Ameryki Północnej. Swoje prace prezentował zarówno w wystawach solowych, jak i zbiorowych w Europie, w tym w Mediolanie, Helsinkach, Berlinie i Budapeszcie. Pod artystycznym pseudonimem TALASKY tworzy odważne, wysmakowane prace mieszane, które eksplorują geometrię, wyraziste zestawienia kolorów, strategię i poetyckie napięcie szachownicy. Jako gracz w szachy wnosi do swojej sztuki strategiczny sposób myślenia.

W tym dziele TALASKY przekształca szachownicę w rzeźbiarską medytację nad władzą, konsekwencją i ostatecznym cichym momentem długiej walki.

Wyrzeźbione i drukowane w 3D abstrakcyjne figury szachowe wynurzają się z ręcznie wykonanego geometrycznego planszy, ich wzajemne oddziaływanie koloru, struktury i cienia wywołuje napięcie między ruchem a bezruchem. Figury wykraczające poza ramę reprezentują te, które zostały „zagrane” lub usunięte z gry: postacie, których wpływ utrzymuje się nawet po ich upadku. Ich rozmieszczenie poza siatką staje się przypomnieniem, że każde zwycięstwo, każda pozycja, każde mata zostaje zbudowane na wcześniejszych ofiarach.

W obrębie planszy pozostające figury trzymają ostatni moment decyzji: moment, gdy korona opada. Tutaj mata nie przedstawia klęski, lecz przemianę: przejście od kontroli do akceptacji, od strategii do przejrzystości.

Poprzez destylację dramaturgii szachów w kolor, formę i przestrzeń, TALASKY zaprasza widzów do postrzegania planszy jako portretu samego życia: ustrukturyzowanego, lecz nieograniczonego, ograniczonego, lecz pełnego możliwości, ukształtowanego przez każdy ruch, który poprzedzał.