Stolik kawowy - Cipollino

Ława w drewnie rzeźbionym i złoconym, blat marmuru zielonego - styl Ludwika XVI, ok. 1930–1950.

Przedmiot: ława niska / stolik kawowy
Prawdopodobne pochodzenie: Włochy lub Francja
Epoka: pierwsza połowa XX wieku
Datowanie: ok. 1930–1950
Styl: Odrodzenie Ludwika XVI / Neoklasycyzm
Materiały: rzeźbione i złocone drewno; blat z zielonego marmuru z paskami, prawdopodobnie Cipollino
Wymiary: 45 × 102 × 52 cm

Niska prostokątna ława inspirowana Ludwikiem XVI, wykonana z drewna bogato rzeźbionego i złoconego, zwieńczona grubym, zdejmowalnym blatem z zielonego marmuru białego, z wyraźnym żłobieniem wzdłużnym.

Blat ma kształt prostokąta i profilowany brzeg, nieco wystający w stosunku do konstrukcji. Kolorystyka zielono-blado-zielona, biała i szara, z długimi równoległymi pasami, wizualnie zbliża kamień do marmurów znanych handlowo jako Cipollino zielony.

Talia stanowi jedno z najbardziej dekoracyjnych ogniw mebla. Posiada ciągły, perforowany profil guilloché, utworzony z kolejnych owali splecionych i drobnych zakończeń roślinnych. W rogach, elementy na nogach są perforowane pionowo i ozdobione motywami klasycznymi.

Na środku frontu pojawia się rzeźbiony i perforowany fartuch, o symetrycznej kompozycji liści akantu, wolut i palmet, zakończonych z dołu małym zawieszonym motywem.

Cztery nogi proste, o okrągłym przekroju, cecha stylistyki Ludwika XVI. Każda ma z górą złożony górny obszar z dużym kapitellem z liści i motywów jajowatych, potem część ozdobną z akantami. Korpusy są żebrowane pionowo, kończące się na liściach twardych lub lancetowych i małych okrągłych stopkach rzeźbionych.

Zestaw całkowicie pozłocony, zachowuje wyrazistą patynę, z zużyciem i zciemnieniami w różnych punktach, które częściowo odsłaniają przygotowanie i drewno leżące pod spodem.

Budowa widoczna po usunięciu marmuru ukazuje prostokątną ramę wzmocnioną poprzecznie, przygotowaną do przyjęcia i podtrzymania ciężkiego blatu kamiennego.

Język dekoracyjny jest jednoznacznie neoklasyczny: proste, żebrowane nogi, guilloché, liście akantu, ścisła symetria, palmety i architektoniczna struktura to elementy klasycznego repertuaru Ludwika XVI.

Istnieją ławy inspirowane Ludwikiem XVI z końca XIX wieku z perforowanymi friezami guilloché, zwężającymi się nogami i zbliżonymi do akantów; przykład z końca XIX/ początku XX wieku opisany dokładnie z perforowanym friezem guilloche i żebrowanymi nogami oplecionymi przez akanty.

Stan zachowania: w dobrym stanie, z oznakami użytkowania zgodnymi z wiekiem.