Stolik konsolowy - Drewno złocone

Kredens/konsoleta z ręcznie rzeźbionego i złoconego drewna z blatem marmurowym - styl Ludwika XV, ok. 1860–1890.

Przedmiot: kredens/konsoleta ścienna
Okres: druga połowa XIX wieku
Datowanie: ok. 1860–1890
Styl: Odrodzenie Ludwika XV / Rococo Revival
Materiały: rzeźbione, ażurowe i złocone drewno; marmur breccia w odcieniach beżu/brązowawych
Wymiary: 81 × 115 × 38 cm

Istotna kredens/konsoleta francuska ścienna, z bogato rzeźbionego, ażurowego i złoconego drewna, w guście Ludwika XV, zwieńczona demontowalnym blatem z marmuru breccia.

Część prezentuje elegancką, prostokątną konfigurację o niewielkiej głębokości, przeznaczoną do ustawienia przy ścianie, z frontem mocno profilowanym i ruchliwym.

Blat marmurowy ma kontur serpentynowy, przednia część wyraźnie falista, zaokrąglone rogi, idący z ruchomym motywem rocaille w konstrukcji. Kamień ma odcień beżu do jasnobrązowego, z obfitą fragmentacją i białymi żyłami, można go opisać ostrożnie jako breccia marble bez wskazania konkretnego kamieniołomu.

Talia jest szczególnie bogata. W centrum rozwija się symetryczna kompozycja volut w kształcie C i S, liści acantu, drobnych motywów kwiatowych i ażurowych w romby, częściowo perforowanych, w jednoznacznym duchu Rococo.

W centrum frontu wyróżnia się perforowana wstawka ograniczona przez dwie duże voluty naprzeciwko siebie, kończąca się u dołu kompozycją z liśćmi zwisającą.

Na końcach i w wyprowadzeniach nóg pojawiają się duże elementy w kształcie muszli i rocaille, o wyraźnej objętości, rzeźbione w wysokim reliefie.

Cztery nogi mają silnie wygięty i kręty profil, tworząc szereg łuków i przeciwłuków. Są w całości bogato zdobione: liśćmi acantu; zawijami; muszlowatymi motywami; volutami; żłobieniami i prążkami; stopkami zawiniętymi.

Efekt jest wyraźnie rzeźbiarski, niemal zacierający granicę między talią a nogami.

Część niewidoczna z zewnątrz posiada różową farbę, prawdopodobnie późniejszą.

Ten widok jest ważny, ponieważ potwierdza, że nie mamy do czynienia z nowoczesną, odlewaną repliką: konstrukcja rzeczywiście składa się z obrabianych i łączonych kawałków drewna.

Elementy dekoracyjne świadomie czerpią inspirację z francuskiego meblarstwa z czasów panowania Ludwika XV: rocaille + muszle + acantusy + nogi cabriole + voluty + perforowana talia + blat serpentynowy.

Stan zachowania - Ogólnie prezentuje dobry efekt wizualny, ale widoczne są oznaki wieku. Zauważalne są zużycie, pęknięcia, rysy, nadszarpnięcia powierzchni i dawne interwencje. Istnieją także ślady aktywności szkodników drewna, zwłaszcza w częściach konstrukcyjnych nie złoconych.