Bruce Davidson - East 100th Street - 2003

Ta kopia jest w stanie niemal doskonałym.

Wydanie St. Ann's Press ksiązki Bruce Davidson's East 100th Street, opublikowane w 2003 roku, to okazałe, poszerzone wznowienie jednej z najsilniejszych pereł współczesnej fotografii dokumentalnej po II Wojnie Światowej. Oryginalnie wydana w 1970 roku przez Harvard University Press, ta monografia stanowi intymny, pełen szacunku zapis mieszkańców jednego, notorycznego bloku na East Harlem w Nowym Jorku w późnych latach sześćdziesiątych.

Prezentuje wysokiej klasy ilustracje w tonach tri tonowych (około 140–147 fotografii). Proces drukarski wykorzystuje bogate, ciemne tonacje czerni i bieli, oferując głębszą przejrzystość i detale niż wersja z 1970 roku. Znacząco aktualizuje oryginalny katalog, dodając ponad 20 dotąd niepublikowanych fotografii z czasów Davidson’a na bloku. Zawiera przedmowę Mildred Feliciano oraz wnikliwy wywiad z Barneyem Simonom.

W latach 1966–1968 fotograf Magnum, Bruce Davidson, osiadł na East 100th Street. Zamiast podglądania bez zaangażowania jako zdystansowany obserwator, Davidson nosił ze sobą aparat dużego formatu 4×5, ciężki statyw i potężny zestaw błyskowy. Ta powolna, przemyślana metoda wymagała od niego patrzenia na swoich rozmówców twarzą w twarz, pukania do drzwi i proszenia o zgodę na fotografowanie. Ta metodologia przerobiła jego fotografię na współpracę. Jego portrety rodzin, dzieci, mieszkań w kamienicach i chodników odrzucają przypadkowe stereotypowanie tej dzielnicy jako zwykłe „getto”. Zamiast tego podkreślają intensywną ludzką godność, trudności i odporność społeczności. Po publikacji obrazy były na tyle poruszające, że wykorzystano je jako dowód wizualny w sądach i w ustawodawczych kręgach, aby wspierać rewitalizację i odbudowę tej dzielnicy.