Gaston Tissandier - Histoire de mes ascensions - 1887

Tissandier Gaston. Historia moich wzniesień. Opowieść o czterdziestu podróżach powietrznych (1868-1886). Paryż, Maurice Dreyfous, 1887. Twarda oprawa w ciemnozieloną skórę, frontypis z portretem, xxiv, 308 stron, pół-skórzana oprawa zielona ciemna, grzbiet żebrowany ozdobnymi kasetonami i zakończeniami, okładki z papieru granitowego niebieskiego i brązowego, marginesy papieru marmurkowanego (oprawa epoki). Siódme wydanie, całkowicie przeprojektowane i rozszerzone o kilka rozdziałów.

Chemik, aeronauta i popularyzator, Gaston Tissandier (1843-1899) założył czasopismo La Nature (1873) i był jedną z najważniejszych postaci aerostatetyki naukowej w XIX wieku. Książka ukazała się najpierw w 1878 roku pod tytułem « dwadzieścia cztery podróże powietrzne », a następnie była wznowiana w kolejnych edycjach. Niniejsze wydanie poszerza relację do czterdziestu wzniesień, od 1868 do 1886.

Portret autora został wykonany na podstawie fotografii Nadara (1820-1910). Dzieło opisuje wynalazek balonów, braci Josepha (1740-1810) i Étienne’a (1745-1799) Montgolfier w Annonay aż do fizik Jacquesa Charlesa (1746-1823), i wspomina mechanicznego ptaka Alphonse’a Pénaud (1850-1880). Następnie następują wielkie wzniesienia: pierwsze podróże z Calais, ucieczkę z oblężonego Paryża balonem unoszącym się we wrześniu 1870, a następnie katastrofę Zenith (15 kwietnia 1875), w której zginęli Théodore Sivel (1834-1875) i Joseph Crocé-Spinelli (1845-1875), oraz pomnik w Ciron. Opowieść kończy się pierwszym sterowcem napędzanym silnikiem elektrycznym, wypróbowanym 8 października 1883, oraz na wschodzącej technice fotografii powietrznej. Liczne ilustracje w tekście autorstwa jego brata Alberta Tissandiera (1839-1906), architekta i rysownika, czynią z tej pracy znakomite źródło ikonograficzne.

Stan ogólny średni z powodu licznych i szerokich przebarwień, oprawa lekko podniszczona, inne wady drobne.