Dzban (3) - plemienny - Terakota - północnoafrykański

Zestaw trzech naczyń ceramicznych plemiennych Imazighen (Berberowie)
Tradycyjne garncarstwo północnoafrykańskie, produkcja żeńska.
Terakota formowana ręcznie (bez koła), engoby mineralne i naturalne pigmenty organiczne.
Stan zachowania: Bardzo dobry, naturalna patyna zgodna z wiekiem i sposobem wypału. Występują drobne nierówności powierzchni charakterystyczne dla rzemiosła artystycznego.
Flaszki polichromiczne i antropomorficzne pochodzą z górzystego regionu Wielkiej Kabilii (północny Algeria), przypisane do kultury ludu Kabylów (Ideqqi). Środkowy dzban w odcieniach ochry pochodzi z berberyjskich plemion z pasma Rif (północny Maroko).
Okres: Połowa XX wieku (około 1950–1970).
Kontekst historyczny: Choć te naczynia wykorzystują techniki morfologiczne i dekoracyjne, które pozostają niezmienione od Neolitu, doskonały stan zachowania zewnętrznych pigmentów i użycie barwnych baz wielokolorowych bardziej żywych wskazuje, że ich wyrobienie przypada na drugą połowę ubiegłego wieku, okres o dużym znaczeniu i otwartości dla europejskich kolekcjonerów sztuki etnicznej.
Jarro antropomorficzne Kabiliów (lewe): Naczynie ceremonialne z terakoty polerowanej na czerwono tlenkowym z dwoma symetrycznymi ujęciami. Charakteryzuje się symetryczną dekoracją w romby z krzyżującymi się sieciami, abstrakcją zoomorfo-antropomorficzną skierowaną na ochronę domu i płodność.
Dzbanek Wod Rifijski (środek): Pojemnik użytkowy w kształcie jajowatym o dużej pojemności z wytrzymałym uchem z tyłu. Wykończenie w naturalnej ochrowej glinie z czarnymi, geometrycznymi kreskami reprezentującymi źdźła zbóż i tradycyjną symbolikę rolną.
Jarra Festiva Polichromiczna (prawa): Dzieło o nowoczesnym wpływie, charakteryzujące się żywą bazą z białego engobe z żółtymi i czerwonymi frędzlami. Ozdobiona motywami w zębach piły i trójkątami (el-Khamsa), ikoniczny wzór w ikonografii amazigh, mający odstraszać zło.
Wysyłka nie do USA ani do państw objętych konfliktem