Węgry - Węgry; Hondius - Hungaria Regnum - 1621-1650

Hungaria Regnum.

Atrakcyjna mapka w bardzo staranna, miedziorytowa wersja mapy Węgier, opublikowana w Amsterdamie w latach 1636–1638 przez rodzinę Hondius-Janssonius. Z tytułową dekoracyjną kartuszą i skalą. Atrakcyjna ręcznie naniesiona kolorografia.

Ogólnie w dobrym stanie, pewne starcowe zgrado i znaki. Tekst angielski na odwrocie. Kilka małych miejsc osłabienia papieru, gdzie usunięto ochronę.

Atrakcyjny oryginalny kolor ręczny.

JODOCUS HONDIUS

Jodocus Hondius (łacińska wersja jego niderlandzkiego imienia: Joost de Hondt) (17 października 1563 – 12 lutego 1612) był flamandzkim i holenderskim rytownikiem, kartografem i wydawcą. Bywa nazywany czasem Jodocusem Hondiuszem Starszym, aby odróżnić go od syna Jodocusa Hondiusza II. Hondius jest najbardziej znany z wczesnych map Nowego Świata i Europy, z przywrócenia renomy pracy Gerarda Mercatora oraz z jego portretów Franciszka Drake’a. Przejął i ponownie wydał płyty Mercatora, co przywróciło jego spuściznę, jednocześnie wprowadzając niezależne korekty w jego pracy. Był jedną z wybitniejszych postaci Złotego Wieku kartografii niderlandzkiej (około lat 1570–1670), pomógł ugruntować Amsterdam jako centrum kartografii w Europie w XVII wieku.

Hondius urodził się w Wakken i dorastał w Gandawie. W młodości ukształtował się jako rytownik, producent instrumentów i globusów. W 1584 przeniósł się do Londynu wraz ze swoją siostrą Jacominą, aby uniknąć trudności religijnych w Flandrii. W 1587 w Londynie poślubił Colette van den Keere, córkę Hendrika, rytownika liternictwa metalowego, i współpracował z jej bratem Pieterem, również kartografem i rytownikiem. Prace Mercatora w porównaniu z rywalem Theatrum Orbis Terrarum Orteliusa nie cieszyły się dobrą passą. Hondius ponownie wydał prace Mercatora z dodatkowymi 36 mapami (dodanymi do 107 oryginalnych), w tym kilkoma, które sam wykonał. Pomimo dodania własnych wkładów, Hondius uzyskał pełne uznanie Mercatora jako autora dzieła, podając siebie jako wydawcę. Hondius zmarł w wieku 48 lat (1612) w Amsterdamie.

JOHANNES JANSSONIUS

Johannes Janssonius (1588, Arnhem – poch. 11 lipca 1664, Amsterdam) (ur. Jan Janszoon, także w angielskim zapisie Jan Jansson) był holenderskim kartografem i wydawcą, który mieszkał i pracował w Amsterdamie w XVII wieku. Janssonius urodził się w Arnhem, syn Jana Janszoona Starszego, wydawcy i księgarza. W 1612 poślubił Elisabeth de Hondt, córkę Jodocusa Hondiusa. Wydał pierwsze mapy w 1616 roku: Francja i Włochy. W 1623 Janssonius posiadał księgarnię we Frankfurcie nad Menem, później także w Gdańsku, Sztokholmie, Kopenhadze, Berlinie, Königsbergu, Genewie i Lyonie. Jego żona Elisabeth zmarła w 1627, a w 1629 poślubił Elisabeth Carlier. Związał się z szwagrem Henricusem Hondiuszem i wspólnie publikowali atlas Mercator/Hondius/Janssonius. Pod wodzą Janssoniusa atlas Hondiusa stale się powiększał. Został przemianowany na Atlas Novus; w 1638 miał trzy tomy, w tym jeden w całości poświęcony Wologią. W 1646 ukazał się czwarty tom z „Mapami hrabstw angielskich”, rok po podobnym wydaniu Joana Blaeu. Mapy Janssoniusa są podobne do Blaeu, a często oskarża się go o kopiowanie od rywala, jednak wiele jego map wyprzedzało Blaeu i/ lub obejmowało różne regiony. Do 1660 roku, kiedy atlas otrzymał właściwą nazwę „Atlas Major”, było 11 tomów, zawierających dzieła około stu autorów i rytowników, zaliczanych do współautoreów. Znalazły się w nim opis „większości miast świata” (Townatlas), mapy wodnego świata (Atlas Maritimus w 33 mapach) i starożytnego świata (60 map). Jedenasty tom nosił tytuł Atlas Niebios (rodzaj kartografii niebiańskiej) autorstwa Andréasa Cellariusa. Wydania były drukowane w języku flamandzkim, łacińskim, francuskim i kilkakrotnie w niemieckim. Po śmierci Janssoniusa firma wydawnicza została kontynuowana przez jego zięcia, Johannes van Waesbergen. W Londynie księgarz Moses Pitt próbował opublikować Atlas Major po angielsku, ale wyczerpały się zasoby po czwartym tomie w 1683 roku.