Cicéron - Pureté et élégance de la langue latine - 1690

[LATINIŚCI – PEDAGOGIA JEZUITÓW – XVII WIEK]
[ANONIM/ KOMPAKCJA PEDAGOGICZNA]
Uwagi na temat czystości i elegancji języka łacińskiego. Wybrane z Cycerona oraz najczystszych autorów. Do użytku kolegiów Towarzystwa Jezusowego.
W Lyonie, U Antoine Molina, Księgarza, rue quatre-Chapeaux, [brak danych, koniec XVII wieku lub początek XVIII wieku]

Małe in-12 / format kieszonkowy (uroczy, mały tomik przenośny). Strona tytułowa z ryciną i wzmianką o przywileju („Z zezwoleniem”), następiona treścią przeznaczoną do ćwiczeń stylistycznych uczniów.

Pełna brązowa skóra dawna, grzbiet bez oprawy lub z trzema subtelnymi nerwami (zużycie, patyna dawna pełna uroku). Brzegowe marginesy z czerwonymi punkcikami. Na okładce urzędowa notatka.

Wydanie lyonskie drukowane u Antoine’a Molina, księgarza przy rue des Quatre-Chapeaux. Ten typowy podręcznik pedagogiczny ilustruje rygorystyczne metody nauczania w kolegiach jezuitów, gdzie absolutna biegłość w klasycznym łacinie (oparta na naśladowaniu Cycerona) stanowiła fundament wszelkiej edukacji intelektualnej pod Starym Porządkiem.

W swoim stanie, solidny i autentyczny, świadczący o sumiennej manipulacji (przeciągania po nakryciach i brzegach, brązowa skóra pięknie postarzona).
Papier dobrze zachowany, świeży, z kilkoma przebarwieniami i rozproszonymi brunatnieniami zgodnymi z wiekiem książki. Jedna karta tytułowa całkowicie czytelna i tekst wyraźny.
Anegdota kolekcjonera / Duch Dzieła: Ta mała książeczka jest bezpośrednim świadectwem intelektualnego oręża, które ukształtowało największe umysły klasycznej Francji (od Corneille’a po Moliera, wszyscy kształceni przez jezuitów). W kolegiach Towarzystwa Jezusowego łacinie nie była tylko martwym językiem: była żywym językiem dyplomacji, nauki i myśli. Ten podręcznik służył jako bezkompromisowy przewodnik, by tropić «barbarizm» i oczyszczać styl młodych uczniów, uzbrajając ich w najelgantsze zwroty Cycerona.

Przyjemny egzemplarz.