Gianfranco Zenerato - METAPHYSICAL MOUSE

OKAZJE DLA COLLEZIONERÓW I INWESTORÓW SZTUKI

Wśród współczesnych artystów o największym uznaniu i najszybszym wzroście na Catawiki Gianfranco Zenerato już zyskał zaufanie ponad 180 międzynarodowych kolekcjonerów.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI WYJĄTKOWE I ODZIAŁOWE DZIEŁO, KTÓRE PODNIESIE PRESTIŻ TWOJEGO DZIEDZICTWA ARTYSTYCZNEGO!

- 225 sprzedanych dzieł
- 100% pozytywnych opinii
- 90 certyfikowanych recenzji

www.zenerato.com

Unikatowy egzemplarz 100% RĘCZNIE MALOWANY

DLACZEGO KOLEKCJONOWAĆ DZIEŁO GIANFRANCO ZENERATO

✓ Ponad 35 lat kariery zawodowej
Działający od 1990 roku Gianfranco Zenerato rozwijał w czasie własny, charakterystyczny i ceniony przez kolekcjonerów i krytyków język artystyczny.

✓ Ponad 600 wystaw i wydarzeń artystycznych
Stała obecność na krajowej i międzynarodowej scenie artystycznej, budowana przez dziesięciolecia działalności wystawienniczej.

✓ Ponad 500 nagród i wyróżnień
Artystyczna ścieżka nagrodzona przez instytucje, krytyków i organizacje kulturowe, które dostrzegły jej wartość i jakość.

✓ Dzieła w kolekcjach prywatnych i publicznych
Jego obrazy są częścią kolekcji w Italii, Europie, Ameryce i Azji, potwierdzając międzynarodowe zainteresowanie jego pracą.

✓ Doceniany przez specjalistyczną krytykę
Jego poszukiwania artystyczne były analizowane i prezentowane przez uznanych krytyków i historyków sztuki, w tym Paolo Levi, Giammarco Puntelli, Sandro Serradifalco, Giorgio Grasso i wielu innych ekspertów branży.

✓ Unikalny i natychmiast rozpoznawalny styl
Dzieła Zenerato łączą tradycję figuratywną, symbolizm i współczesność. Każde malowidło opowiada historię i zaprasza widza do osobistej, zawsze nowej interpretacji.

✓ Wysoka techniczna jakość prac
Duża dbałość o detale, zrównoważenie kompozycji i intensywność kolorów czynią z każdego dzieła silny element wizualny i kolekcjonerski.

✓ To nie tylko ozdoba
Każde dzieło narodziło się z procesu badawczego trwającego ponad trzy dekady działalności zawodowej i stanowi syntezę artystycznej wizji autora.

Okazja dla kolekcjonera

Zakup dzieła Gianfranco Zenerato to posiadanie oryginalnej pracy stworzonej przez artystę o długiej, udokumentowanej karierze, setkach nagród i ugruntowanej obecności w międzynarodowych kolekcjach.

Dzieło zaprojektowane nie tylko do podziwiania dzisiaj, ale także do zachowania wartości artystycznej, kulturowej i kolekcjonerskiej na przestrzeni czasu.

Unikatowy egzemplarz 100% RĘCZNIE MALOWANY
Międzynarodowy Certyfikat Archiwizacyjny - Certyfikat autentyczności - Akt z przebiegiem zawodowym artysty - wymiary całkowite z ramą 58x48x4,5 cm - akryl, metalizowane pigmenty i piasek na panelu - 2026
Gotowy do zawieszenia - Przepiękna barokowa drewniana rama wykonana ręcznie

METAFIZYCZNE MYSZY

W "Metafizycznej Myszy" przedmiot codziennego użytku zostaje odebrany z funkcji i przekazany myśli. Mysz nie jest już peryferią, lecz obecnością: zwarte ciało, prawie zwierzęce, które obserwuje i utrzymuje ciszę.
Liczby i znak wytłoczone działają jak koordynaty niewidzialnego kodu, sugerując, że za interfejstem rozciąga się mentalny terytorium. Światło kontrolowane i rzadkie spaowanie izolują formę, przekształcając ją w emblemat epoki, w której granica między organicznym a sztucznym została przekroczona.
Nie przedstawia technologii: ją bada.
Posiadanie jej oznacza przechowywanie wyraźnego symbolu naszej współczesnej kondycji.

WAŻNA UWAGA DLA OFERTUJĄCYCH POZA UE
Wysyłki do państw spoza UE są możliwe, ale z uwagi na skomplikowane procedury biurokratyczne (wydane ze strony ministerstw, formalności celne itp.) koszty dodatkowe są przewidziane i już uwzględnione w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu.
Z tych samych powodów czas dostawy może być dłuższy niż zwykle.
Dziękujemy za zrozumienie.

GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Profesjonalista - Włochy)

Działający od 1990 roku, podjął artystyczną drogę, która doprowadziła go do udziału w ponad 600 wydarzeniach artystycznych, zdobywając nagrody krajowe i międzynarodowe za jakość swoich prac. Ze ponad 500 nagrodami na koncie, jego twórczość wzbogaca liczące się kolekcje publiczne i prywatne w Italii, Europie, Ameryce i Azji. Występował u boku mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò itd...

Obecnie współpracuje z renomowanym krytykiem sztuki, prof. Giammarco Puntelli.

Oto kilka licznych recenzji od znanych ekspertów sztuki:

Gianfranco Zenerato należy do nurtu artystów lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec społeczeństwa zachodniego. Podczas gdy milanończyk Antonio Recalcati i rzymianin Franco Mulas wyrażali społeczną wściekłość, Zenerato niesie przejmujące ostrzeżenie, gdzie porażka człowieka może być również progiem do świeckiego odkupienia. To pogłębiona wizja o bogatych znaczeniach symbolicznych, malarz szkoły nowoczesnej, który z talentem godzi badania z eksperymentem. (Paolo Levi)

Z tego obrazu wyłania się emblematyjnie zaproszenie do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych spokojnych obrazów przerywa ciszę świata, świata współczesnego, który odciąga nas od snu. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, lecz wyraźnym przekazie wizualnym dialog między barwną esencją a harmonią form potwierdza ekspresję i mistrzostwo utalentowanego artysty. Interesujące i nowatorskie połączenie kwiatów, owoców i obiektów technologicznych współczesności. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato tworzy narracje znakowe, które odkrywają krok po kroku nieskończone możliwości wyobrażonego, płodnego świata wyobraźni, ułożonego według uporządkowanych sekwencji własnych procesów myślowych. Jego fantazyjne konstrukcje mogą zmylić krytyków, jeśli chodzi o klasyfikowanie go jako surrealisty. Nie jest to prawda, gdyż nie proponuje on wyobrażeń absurdalnych i nierealnych, lecz przeciwnie — przedstawia nam realność znajomą nam, z celem komunikacyjnym i silnie symbolicznym. (Sandro Serradifalco)

To malowidło Gianfranco Zenerato jest technicznie doskonale zbudowane, subtelnie i bogato rozbudowane, i proponuje rzeczywistość stworzoną przez umysł wizjonera. Jego prace mają silny komponent scenograficzny i dla tych, którzy zgłębiają te przekazy, pozostaje do zdekodowania, jakie znaczenie nadał im autor. On sam igra z symbolami i odwołaniami, i lubi mylić koordynaty interpretacyjne tego, co może być wplecioną historią ukrytą za nierzeczywistością. (S. Russo)

Z Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przekształcony z ogromną zdolnością w to, co jest przedstawieniem oczekiwania, gdzie nowoczesność styka się z czasem, który już nie istnieje, by ponownie spotkać uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor kładzie nacisk na nakładanie i przenikanie gatunków, na poszukiwanie sugestywne i metaforyczne, które uderzają w motywy i kolory. Z błyskawiczną intuicją łączy przeszłość (martwa natura), teraźniejszość (postać kobiety) i przyszłość (symbolizm, krypticzny zapis...), tak że dzieło staje się artystycznym, a także literackim i metanarracyjnym modelem. Wypycha malarza ku identyfikowaniu nowego uniwersum wizualnego, badając granice tradycyjnej ikonografii, by udowodnić, jak malarstwo dzisiaj — wśród huku — nadal jest oryginalną dyscypliną. Twórczość artysty potwierdza, że podejście związane z gatunkiem nadal ma prawo do obywatelstwa w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do widzenia rzeczywistości operowanego na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmujemy z artystą, który dzięki różnym eksperymentom doprowadził w ciągu lat do umieszczenia swojego widzenia w teraźniejszości, która „patrzy” na przeszłość jako świat ideałowy, ale już utracony, i na przyszłość pełną sztucznych i sztucznych zanieczyszczeń.
To przestroga i ostrzeżenie, które prześwituje z elementów na płótnie otaczających jego widzenie. Bateria, która powraca jako stały element, mówi nam „uwaga”, czas się kurczy, a silne nawiązania do naturalnych elementów na pierwszym planie, skażonych przez przedmioty świata technologicznego (mysz, cd, budzik) podkreślają, jak ważne jest nie odcinać więzi z przeszłością, ze światem, w którym przyroda była dominująca.
Element kobiecy, umieszczony w czasie teraźniejszym, reprezentuje archetyp matki-Ziemi położonej w środku między przeszłością a przyszłością.
Gianfranco, jak Odyseusz, podróżuje w tym czasie, poszukując sił, które nas utrzymują i kształtują, zmianiają lub rządzą naszym losem. Pchany ku przyszłości człowiek-artysta podejmuje podróż z siłą i determinacją, ale potem uświadamia sobie własną kruchość wobec złożoności świata, który stworzył, tego technologicznego, który mu wymyka się z rąk i czuje potrzebę powrotu do miejsca, skąd wyszedł. Wtedy powraca cykliczność, w której podróż jest wiecznym wezwaniem do życia i śmierci. Musimy wrócić do punktu wyjścia, by odnaleźć samych siebie, a postać kobiety staje się symbolem tej, która pozwala nam odrodzić się.
Słowa „wyjazd” i „poród” zawierają w sobie obie koncepcje separacji i oderwania, i w każdej podróży Gianfranco Zenerato pojawia się to circularne odniesienie czasu, to wyjazd, a potem powrót. Kiedy patrzymy w przyszłość, jedynym, co nam pozostaje, jest spojrzenie w przeszłość, by nie utracić naszych korzeni, by nie dać się zdehumanizować przez świat technologiczny i posttechnologiczny.
Każda podróż stawia na tym samym planie racjonalność i emocje, wywołuje wątpliwości i strach, czasy codzienności zniekształcają się i nabierają różnych znaczeń.
Podróż w przyszłość staje się wyzwaniem, uchwyconym w kobiecym spojrzeniu, a także niebezpieczeństwem, bo to niemal utrata tożsamości. Wyruszając trzeba stawić czoła separacji od „stego ja”, składającego się z nawyków, ról i pewności. Wyjazd to wciąż wolność i, choć ta wolność jest ograniczona, bo zmierza ku nieznanemu, potrafi uporządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkowo i centripetalnie, przepływ ekspansji jest kierunkiem, w którym idziemy, podczas gdy punkt centralny skurczenia jest kierunkiem, z którego pochodzimy, a w pracach Zenerato mamy to uczucie pochodzenia z jednego miejsca i kierunku do drugiego. W centrum postać kobieca jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce podróży, z jej rytmami, hałasami, czasem, trudnościami, odkryciami i emocjami.
Perspektywa czasowa przyszłości, która oznacza przybycie, w niektórych pracach jest zdehumanizowana, a figura kobieca prawie się rozpada, bo sam artysta nie rozpoznaje się w takim umiejscowieniu: to jakby utrata tożsamości była ponurą rezygnacją z utraty więzi z przeszłością, a także elementy martwych natur stają się czasem niemal nieobecne i przytłoczone przez elementy technologiczne.
Wtedy staje się kluczowe, by chronić się przed tą przyszłością, która idzie naprzód w sposób niebezpieczny i prawie niekontrolowany, i uciekać w coś znanego i starego, gdzie nawet iluzje są realne.
Z Gianfranco Zenerato mamy prawdziwą możliwość podróżowania przez sny, znaki i symbole, gdzie każdy z nas zobaczy siebie odzwierciedlone w lustrze. Wyjazd z nim będzie znaczył chwilowe zacieniowanie tych lusterek, w oczekiwaniu na odkrycie innego obrazu nas samych. Być może odnajdziemy nasze jaźń, uświadomimy sobie względność wartości i punktów widzenia własnych i cudzych. Możemy się zagubić, a potem odnaleźć, dostrzegając wspólną naturę, los i tożsamość. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego pewnego przeszłości, z językiem przed-awangardowej figuralności, na tle swojego kosmologicznego, wewnętrznego światopoglądu przemieszcza ruchomy wskaźnik świadomości rozwoju, aż do skrajnych krzeseł bieżącego, poddając swoją fachową technikę energii snu, znaku, symbolu i przede wszystkim barwie, bogatej w czystość i barwne brzmienie, by współgrać z obecnym, także technologicznym światem. Jego nowoczesność jest autentycznie psychologiczna i ekspresyjnie odzwierciedla jego ładunek ekspresyjny zmiennych transawangardy, z nałożeniem perspektywy karavagizmu... oraz nowoczesnej psychologii wywodzącej się z postrenesansowej (Rembrandt...). Zenerato ma potencjał twórczy o szerokim zasięgu historycznym, potrafiąc poetycko łączyć go, składając, brzmiąc lutnią poetyki duszy na osnowie historii sztuki w uniwersalnych wartościach i w skanowaniu kursora jego nieskończonej wyobraźni, poprzez hiperrealizm jego wizjonarskiego snu, otwarte okno dodane do rozumu. dialogując z obecnym. (Prof. Alfredo Pasolino)

Bardzo interesujące jest jego poszukiwanie: figuracja osiąga efekt scenograficzny w przestrzeni, w której wibruje symboliczną częstotliwość, którą od czasu do czasu przypisuje się marzeniu, mitowi, lub codziennej rzeczywistości, wszystko z harmonijnym, pięknym grą kolorów.

ARtysta precyzji i nowoczesności
Pod redakcją Francesco Cairone

Najoryginalniejsi autorzy nie są tacy, którzy promują to, co nowe, lecz ci, którzy poprzez sposób wyrażenia sprawiają, że wydaje się, iż nigdy wcześniej nie było powiedziane. (Goethe)

Należy odnieść się do stanowczego zdania Goethego, aby mówić o bogatej i innowacyjnej malarstwie artysty Gianfranco Zenerato, i to dlatego, że właśnie ta prosta sentencja opowiada wielką prawdę, iż w malarstwie już zrobiono wszystko i dziś artysta, który pragnie zdobyć własną tożsamość, nie pozwalając się wpływać prądom i mistrzom przeszłości, musi przezwyciężyć ogromne przeszkody, bo jak mówił również Giorgio Morandi „Na świecie znów nic prawie nie ma” i więc, aby być oryginalnym, trzeba malować z uwzględnieniem przemian społecznych, technologicznych i naukowych.

Mówi się, że sztuka jest dla wszystkich, ale nie dla wszystkich, każdy ma prawo do wzruszeń w obliczu arcydzieła, ale malować i tworzyć to dar, który Bóg ofiarował tylko wybranym, którzy, potrafiąc dostrzec to, czego inni często nie dostrzegają, potrafią przekształcać emocje, które wynikają z drobnych rzeczy, z gestu, z czułości, z spojrzenia, w barwy ożywiające szarość świata, który nas otacza.
Wśród tych szczęśliwców z pewnością trzeba wymienić Mistrza Zenerato, utalentowanego jak nikt inny artysty, który czyni z precyzji, rygoru i wyobraźni styl malarski, który choć na chwilę przypomina mistrzów przeszłości, udowadnia, że artysta skorzystał z lekcji pięknego malarstwa, kradnąc od wielkich technikę bezbłędną, prezentuje unikalność i widoczną indywidualność w tym śmiałym, nowoczesnym akcentie obecnym w każdej pojedynczej kreacji, która czyni go białą wyskocziną na europejskim rynku sztuki.
Nasiona kwiatów i dojrzałego, soczystego owocu, ułożone na wysokich, marmurowych ścianach, często zniszczonych rysunkami dwojga kochanków, splatają się z przedmiotami nowoczesnej codzienności, takimi jak płyta CD-ROM, mysz, szpatula, które stają się ogniwem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość; pejzaż otoczenia, często uchwycony w zmierzchu, gdy zielony promień pozdrawia słońce i wita księżyc, uwydatnia jeszcze mocniej to, co Zenerato potępia na marmurowych tablicach na pierwszym planie, gdzie wyróżnia się coraz bardziej żywy kolor, który rozciąga się od czerwieni, przez żółć, zieleń, aż po wszystkie cieplejsze odcienie tęczy.
I tęczę wydaje się dominuć karierę tego młodego, obiecującego artysty, prozatora sztuki, ponieważ tworzy styl najpierw poetycki, a potem malarski, dzięki czemu potrafi oddać to, co czuje, filtrując brzydotę i negatywności, które niesie nasz świat.

O nich lub ich prace pisali lub oceniali:

Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino itd...

Współpracował z następującymi galeriami:

Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler