Lucía Laurent - XL - Renacer

Lucía Lauren (LILI) to kubańska artystka o wykształceniu plastycznym, w głównej części samodzielna, absolwentka kierunku Komunikacja Społeczna na Universidad de La Habana.

Jej stosunek do obrazu zaczął się dużo wcześniej niż profesjonalne zajęcie się malarstwem. Fotografia była jej pierwszym terytorium twórczym: poprzez nią rozwinęła wyczucie kompozycji, równowagi wizualnej, gestu i przedstawienia ludzkiej figury. Następnie przez kilka lat zgłębiała świat tatuażu, etap determinujący zrozumienie roli linii, sylwetki, uproszczenia form i czytelności graficznej w jej obecnym malarstwie.

W końcu odkryła w sztukach plastycznych znacznie szerszą przestrzeń ekspresji. Malarstwo pozwoliło jej połączyć te wcześniejsze doświadczenia i przekształcić je w intymny, rozpoznawalny wszechświat, tworzony przede wszystkim techniką akrylu na płótnie.

Dzieło Lucíi Lauren koncentruje się przede wszystkim na kobiecie, naturze, kwiatach i zwierzętach, z przewijającą się obecnością kota jako cichego towarzysza bohaterek. To sceny, które rzadko dążą do opowiadania o niezwykłych wydarzeniach. Wręcz przeciwnie, artystka wydaje się interesować drobnymi chwilami spokoju: kobietą trzymającą kota, postacią otoczoną kwiatami, kieliszkiem wina, wyimaginowanym ogrodem lub po prostu chwilą kontemplacji.

Jej malarstwo zaczyna się od wyraźnej syntezy wizualnej. Lucía usuwa znaczną część informacji drugorzędnych, zatrzymując tylko to, co uznaje za istotne. Spokojne twarze, duże obszary koloru, wyraźne kontury i płaskie formy tworzą obrazy od razu czytelne, lecz nasycone wrażliwością.

W jej języku słychać echa ilustracji współczesnej i malarstwa naïf, obok dekoracyjnych odniesień zbliżonych do art déco i art nouveau. Jednak te elementy pojawiają się przetworzone w duchu własnej wrażliwości, cieplejszej, codziennej i kobiecej.

Jednym z najciekawszych aspektów jej pracy jest użycie koloru. Pudrowe róże, terakoty, ochry, musztardy i odcienie kremowe koexistują z głębokimi czerniami, zieleniami o odcieniu niebieskim, intensywną czerwienią i bardzo czystymi bielami. W niektórych kompozycjach paleta jest delikatna i niemal domowa; w innych kontrast barwny nabiera wyraźnie graficznej intensywności.

Kobieta zajmuje centralne miejsce w niemal całym jej artystycznym kosmosie. Nie występuje jako bohaterka czy postać odległa, lecz przedstawiana jest z czułą, elegancką i introspektwną kobiecością. To postaci o spokojnych spojrzeniach, wyważonych pozach i powściągliwych gestach. Istnieje glamour, lecz to glamour intymne i ciche.

Koty odgrywają szczególnie ciekawą rolę. Więcej niż tylko dekoracyjne elementy, służą jako symbole towarzyszenia, niezależności, czułości i emocjonalnego schronienia. W dziełach, w których kobieta i zwierzę się obejmują, krzywizny ludzkiego ciała i kształty kota niemal się zlewają, przekształcając kompozycję w przedstawienie afektu.

Kwiaty i roślinność spełniają podobną funkcję. Otaczają bohaterki, pojawiają się na ich sukniach lub w integralnych tle, czasem zacierając granicę między figurą a naturą. W ten sposób kobieta, natura i świat zwierząt tworzą jedną wrażliwość.

W pracach takich jak figura obejmująca kota na czerwonym tle, Lucía radykalnie redukuje paletę, aby zbudować obraz kontrastem czerni, bieli i czerwieni. Pasy sukni przestają być jedynie nadrukiem i stają się głównym środkiem kompozycyjnym: otaczają obie postacie i koncentrują całą scenę na geście objęcia. Efekt przekazuje ochronę, intymność i milczenie.

W innych utworach, jak kobieta siedząca obok kota i kieliszka wina, artystka rozwija kompozycję bardziej zbliżoną do współczesnego designu. Terrakotowa suknia dialoguje z delikatnymi różami, beżami i zielonym niebieskawym, tworząc wysmakowany obraz, który nie jest zimny. Bohaterka nie wykonuje żadnego konkretnego działania; po prostu istnieje w swojej przestrzeni. To właśnie ta nieobecność dramatyzmu stanowi dużą część uroku dzieła.

Tako Lucía Lauren rozwija malarstwo pozornie prostolinijne, lecz starannie skonstruowane. Jej język nie zależy od ostentacyjnego technicznego wirtuozyzmu, lecz od zdolności do redukcji sceny do odnalezienia jej esencjonalnej emocji.

Jej wszechświat jest kobiecy, botaniczny, domowy i afektywny. Pojawiają się w nim codzienna uroda, relacja ze zwierzętami, troska, kontemplacja i natura jako schronienie. Jej malowidła posiadają cechę szczególnie atrakcyjną: mogą być dekoracyjne na pierwszy rzut oka, lecz za tą urodą kryje się nieustanna poszukiwanie harmonii, wrażliwości i spokoju.

W kontekście współczesnym, gdzie wiele obrazów próbuje przyciągnąć uwagę nadmiarem, Lucía Lauren wybiera przeciwną drogę: upraszcza. I to właśnie w tej prostocie tkwi znaczna część osobowości jej dzieła.

Dzieło sztuki artystki Lucía Laurent wykonane techniką Acrílico na wysokiej jakości płótnie profesional.
Wymiary 90 x 120 cm.
Wydanie oryginalne.
Wysyłka realizowana za pośrednictwem firmy United Parcel Service (UPS) do Hiszpanii i Europy, a za pośrednictwem Fedex do reszty świata.
Dzieło będzie zwinięte i zabezpieczone kilkoma warstwami opakowań, silikonem bąbelkowym i umieszczone w wytrzymałej tubie.
Po zapłacie za dzieło, do procesu pakowania i dostarczenia przez firmę wysyłkową potrzeba trzy dni.
Przesyłka dotrze po upływie dziesięciu dni, zależnie od kraju przeznaczenia.
„Ten lot zawiera wizualizacje wykonane AI. Sprawdź oryginalne fotografie, aby zweryfikować faktyczny stan dzieła.”



To poruszające dzieło w technice akryl na płótnie jest figuratywną kompozycją pełną symbolizmu i poetycznej wrażliwości, osadzoną w estetyce o wyraźnych konturach i stylizowanych formach. Kompozycja ukazuje kobietę z odchyleniem głowy i zamkniętymi oczami, z której twarzy wypływają białe łzy spadające prosto na ceramiczny doniczki, którą delikatnie podtrzymuje między dłońmi, rozkwitając w małe zielone pąki. Obok niej, na drugim planie, biała gołębica składa nasiona do małej misy, wzmacniając narrację odrodzenia, emocjonalnego odżywiania i nadziei poprzez ból. Paleta kolorów dominowana przez odcienie głębokiego niebieskiego w ubraniu i tle, w kontraście z ciepłymi brązami ziemi i złotymi akcentami linearnych łuków za postacią, tworzy atmosferę spokojnej kontemplacji, melancholii i duchowej odporności.