lasveguix (1986) - Celine Dion

Płótno na drewnianej ramie, rozdarane plakaty, aerozol, Posca, 55×46 cm.
Oryginalne i unikalne dzieło na płótnie, wykonane ręcznie, bezpośrednio z atelier. Gotowy do zawieszenia na ścianie.
Wysyłka zabezpieczona i szybka.

LASVEGUIX

Francuski artysta współczesny, Lasveguix rozwija wyraziste uniwersum na skrzyżowaniu street artu, kolażu i malarstwa współczesnego. Jego praca pyta pamięć murów, upływ czasu i poezję efemeryczności, przekształcając rany miejskie w dzieła nacechowane emocjami.

Zainicjowany w graffiti przez kuzyna SUOZ, kształtuje swój język wizualny w kontakcie z murami Paryża i Londynu. Jego dzieło wpisuje się w filiację artystyczną, gdzie dialogują wielkie nazwiska sztuki miejskiej i współczesnej. Znajdujemy tu dziedzictwo Jacques’a Villeglé i Raymonda Hainsa w sztuce rozdartcyjnych plakatów, moc rzeźbiarska Vhils, surowa energia Jean-Michel Basquiata, sylwetki Jérôme’a Mesnagera, poezja Miss Tic, pamięć miejska Ernesta Pignon-Ernesta, szablon Jefa Aérosola, uniwersum pikselowe Invadera i ikoniczna siła Shepard Fairey’a. Bez ich naśladowania Lasveguix wypracował własny, natychmiast rozpoznawalny styl.

Rozdartce plakaty, aerozol, akryl, Posca i reliefy tworzą prawdziwe „skóry murów”, gdzie rozerwania, nakładanie warstw i ślady czasu stają się świadectwem zbiorowej pamięci. Każde dzieło ukazuje dialog między materią, historią a emocją, zapraszając widza do ponownego odkrycia piękna tego, co miasto wydawało się zapomnieć.

Lasveguix regularnie wystawia w Francji i za granicą. Jego prace trafiają do prywatnych kolekcji w wielu krajach i potwierdzają rosnące zainteresowanie ze strony kolekcjonerów. Jego kariera prowadzi go do udziału w targach sztuki, prestiżowych wystawach oraz galach charytatywnych gromadzących kolekcjonerów, mecenasów i instytucje. Jego praca była prezentowana m.in. podczas wydarzeń organizowanych na Roland-Garros, District 13 Art Fair w Hôtel Drouot, w Monaco i w kilku ikonowych miejscach sceny sztuki współczesnej.

Przez każdą ze swoich kreacji Lasveguix nadaje drugie życie miejskim reliktom. Nie przedstawia murów — odsłania ich duszę, prowadząc dialog między dziedzictwem miejskim, pamięcią i tworzeniem w dziele głęboko współczesnym i ponadczasowym.