René Magritte (1898-1967) - La Grande Guerre

René Magritte (1898–1967), (d’après)-podpis ręczny ołówkiem pana Charlego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE

Litografia na papierze vellum BFK Rives.

Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku, ramka nie wchodzi w zakres.
Litografia wykonana pod nadzorem Spadkobierców Magritte, potwierdzona przez pieczęć blind seal Succession, podpisana na kamieniu w dolnym rogu po lewej i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)

Wymiary: 60×45 cm.

René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Zapaśników), choć często określa się go po elementach wizualnych ze względu na jego wyrazistą, niemal archetypiczną kompozycję.

W tym fascynującym dziele okno pełni rolę ramy dla niespodziewanej sceny. Zamiast ukazywać konwencjonalny zewnętrzny pejzaż, widz napotyka dużą, idealnie kulistą bryłę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona tuż za szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tego enigmatycznego bąbla kształtowanych chmur wypełniają niebo, utrzymane w charakterystycznej dla Magritte’a precyzyjnej, a zarazem sennie marzycielskiej jakości.

Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej obcości. Okno, które zwykle jest portalem do rzeczywistości, tutaj przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, będąca obiektem doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, dokładają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej kompozycji. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, by podważać percepcję, zapraszając widza do kwestionowania, co jest realne, co wyobrażone i samej istoty reprezentacji.