Hiroshi Hamaya - Urumchi - 1957

Kopia w bardzo dobrym stanie, wewnątrz w stanie niemal nienaruszonym.

„Urumchi” to książka fotograficzna Hiroshi Hamaya, jednego z czołowych japońskich fotografów. Hiroshi Hamaya był pionierem japońskiej fotografii dokumentalnej, który od zakończenia wojny od dawna bada i skupia się na klimacie i folklorze Japonii, a także był pierwszym japońskim współtwórcą Magnum Photos. Hamaya, urodzony i wychowany w tętniącym życiem, nowoczesnym, rozwijającym się gospodarczo i przemysłowo Tokio, dorastał w Tokio przedwojennym i powojennym, lecz gdy po raz pierwszy odwiedził prefekturę Niigata, uderzyła go różnica „czasu” i „kultury”. Zrozumienie to skłoniło go do wędrówek od lat czterdziestych wzdłuż wybrzeża Morza Japońskiego, gdzie wnikliwie badał surowy klimat i życie ludzi pracujących na co dzień, i wydał album fotograficzny Snow Country (1956). W roku następnym opublikował „Ura-Nihon” (1957), arcydzieło, które zapisało się w historii fotografii i od dawna cieszy się ogromnym uznaniem jako „podręcznik książek fotograficznych”. Choć ten tom jest wczesnym dziełem, jego akcja rozgrywa się za granicą, co rzadko zdarza się Hamayi, i składa się z ilustracji z Urumqi, autonomicznego regionu xinjińskiego w Chinach zamieszkanego przez Ujgurów. Mimo że znajduje się za granicą, to książka osadzona jest w „odległym” regionie w północno‑zwesternznych Chinach, co jest typowe dla Hamayi. To jedna z 14‑tomowej serii „World Photographer Series” wydawanej przez Heibonsha.

Urumchi (często publikowany pod tytułem Henkyō no Machi / 邊境の町, co tłumaczy się jako „Miejsce granicy”) to rzadki, wczesny fotoksiążka autorstwa pionierskiego japońskiego fotografa dokumentalnego Hiroshi Hamaya, wydana w 1957 roku.

W odróżnieniu od ogromnej większości późniejszych, słynnych prac Hamayi, które koncentrowały się intensywnie na klimacie, tradycyjnym folklorze i odległych wiejskich krajobrazach Japonii (takich jak jego legendarne tomy Snow Country i Japan’s Back Coast), Urumchi to rzadki projekt dokumentalny z zagranicy.

Książka zawiera ilustracje czarno‑białe i fotografię wykonaną w Urumqi, stolicy chińskiego Xinjiang Uyghur Autonomous Region. Chociaż zdjęcia zostały zrobione poza Japonią, doskonale wpisują się w wieloletnią obsesję Hamayi na punkcie „odległych” regionów, dokumentując, jak ludzie adaptują się, pracują i żyją w surowych, odrębnych środowiskach.

Została wydana w 1957 roku przez wydawcę Heibonsha w ramach ich 14‑tomowej serii „World Photographer Series” (Sekai shashin sakka shirizu).

Fotoksiążka wykorzystuje wysoky kontrast i realizm w stylu dokumentalnym, by opisać codzienne życie, lokalne zwyczaje i geograficzny krajobraz północno‑zachodnich granic Chin, ukazując obrazy od miejscowej ludności po pracujące zwierzęta, takie jak konie.

Początkowo drukowana na tablicach obrazowych, książka jest bardzo poszukiwana przez kolekcjonerów jako rzadki artefakt powojennej fotografii japońskiej. Chociaż główny kontekst i metadane publikacyjne są japońskie, dawne wydania często zawierają dwujęzyczny tekst japoński i angielski lub indeksy.