Anton Kaestner - #476 - L - " Hommage à Rothko #18 ".

#476 - L - "Hommage à Rothko #18".

Jedyny egzemplarz, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiego atelier.

Akryl w sprayu na płycie pleksiglasowej o grubości 3 mm (anty-UV).
Ten obraz nie jest wydrukiem. To oryginalne malowidło, którego błyszczące wykończenie "glossy", zbliżone do aplikacji żywicy, jest unikalne.

Wymiary: 24,2" x 17,3" x 0,12" / 61,5 x 44 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz dostarczany jest bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja Dąb lub inna (0,23" x 1,38" / 0,6 x 3,5 cm) zalecana i dostępna przy wysyłce za dodatkową kwotę 120€.

Dzieło podpisane na tyle.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego dzieła są prezentowane w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna - Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowego bogactwa mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, miał na mnie wpływ, zasiewając nasiona tego, czym ostatecznie stała się moja życiowa pasja.
W 1993 r. zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notatnikach A4, a potem A3. Najpierw pociągnęło mnie malarstwo niefiguratywne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem również zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji, melancholii oraz głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego artysty nie była od razu oczywista.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję aż po Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę i zapoznały mnie z szerokim wachlarzem wpływów kulturowych. K wherever r transmitowałem się w lokalnych scenach artystycznych i czerpałem z energii twórczej każdego miejsca.
Pomimo skoncentrowania na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho kipiła pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się moją formą sekretnej medytacji – sposobem na ucieczkę od świata i skoncentrowanie na wewnętrznym ja.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze miałem nadzieję oferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 r., po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem swoje studio w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się swojej sztuce. Pod koniec 2023 r. uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną, a ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując dom w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Niderlandach.

CV artystyczne

Moja pierwsza samodzielna wystawa, "Échos", zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 r., ukazała charakterystyczne podejście do sztuki, odchodzące od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego, ekstruowanego pleksiglassu, lekkiej, gładkiej, błyszczącej i czasem kruchiej powierzchni.
Proces ten uniemożliwia mi obserwowanie pracy w trakcie jej rozwoju. Nie mam feedbacku wzrokowego ani kontroli podczas procesu – co cenię. Pozwalam na „losowe eksperymenty” – cokolwiek, co może przepływ do wyładowania rozumu – aby kierować rezultatem, warstwami i efektami lustrzanymi, które tworzę, pozostawiając miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło w końcu zostanie wystawione. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia / utrwalenia fotografii, jest wyzwaniem i wyzwalaczem. Wartości kompozycji wzbogacone są warstwami i transparentnościami, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „nieredukowalne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w milczeniu i świetle.
Zamierzam utrzymywać moje podejście w sposób celowo prosty. Ani „emocja”, ani „teoretyczne pojęcie”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie”, ani „intelektualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych opowieści, moja sztuka to dążenie do „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak to ująłby francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace czasem mogą przywodzić na myśl transparentność i jasność witraży, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, plexiglas nadaje malarstwu połyskującą skórę, pod którą można dostrzec własny zarys, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretnie lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, także brakujące części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami dla bliskiego” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostać skromny co do tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każda nowa kreacja to konfrontacja z moimi granicami, która zmusza mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego badania, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na wywołanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: «Codzienna praktyka potęguje pasję widzenia».

Anton Kaestner.