Tito Livio - Le Deche delle Historie Romane - 1540

​
Cena wywoławcza
€ 1

Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.

Ilaria Colombo
Ekspert
Wyselekcjonowany przez Ilaria Colombo

Specjalistka od starych książek, skupiona na sporach teologicznych od 1999 roku.

Estymacja  € 350 - € 500
Ochrona nabywców Catawiki

Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły

Trustpilot: 4.4 | opinie: 143139

Doskonała ocena na Trustpilot.

Opis od sprzedawcy

Autorem oryginału
Tito Liwiusz (Padwa, 59 p.n.e. – 17 n.e.) jest jednym z najwybitniejszych historyków starożytnego Rzymu. Jego monumentalne dzieło Ab Urbe Condita Libri opowiadało historię Rzymu od mitologicznego założenia (753 p.n.e.) do śmierci Drusa (9 p.n.e.) w 142 księgach. Z nich dotrwało jedynie 35 kompletne księgi (Księgi I, III, IV i część V), a także streszczenia (Periochae) pozostałych. Liwiusz pisał za czasów Augusta, wychwalając cnoty republikańskie i przeznaczenie Rzymu, eleganckim, moralizującym stylem, który wywarł głęboki wpływ na renesansowy humanizm.
Tłumacz
Jacopo (lub Iacopo) Nardi (Florencja, 1476 – Wenecja, 1563) był historykiem, literaturoznawcą i politykiem florenckim o niezłomnej wierze republikańskiej. Aktywnie uczestniczył w życiu Republiki Florencji, pełnił urząd Prymasa i Gonfaloniera, bywał w Ogrodach Oricellari i był bliski ideom Machiavellego. Po powrocie Medycy i ostatecznym upadku Republiki (1530–1532) został uznany za buntownika, mając skonfiskowane dobra i uciekł do Wenecji, gdzie żył na wygnaniu.
Tłumaczenie Liwiusza, wydane w 1540 r., narodziło się właśnie w tym okresie wygnania: Nardi pracował nad nim z powodów ekonomicznych i z przekonań ideowych. Liwiusz stanowił dla niego wzór cnoty obywatelskiej i wolności republikańskiej, w wyraźnym kontraście do medyceuszowskiego prinicypatu. Dzieło zostało mu poświęcone Alfonso de Avalos, markizowi del Vasto, głównemu generałowi cesarza Karola V we Włoszech.
Druk
Wydanie ukazało się u spadkobierców Luc’Antonio Giunti (lub Giunta), jednej z najważniejszych rodzin drukarskich renesansu. Luc’Antonio Giunti Starszy (Florencja 1457 – Wenecja 1538), florencki kupiony przeniósł się do Wenecji, założył potężną typografię specjalizującą się w dziełach liturgicznych i klasykach. Po jego śmierci (1538) firma przeszła na synów Tommaso i Giovanni Maria, którzy nadal podpisywali się „Eredi di Luc’Antonio Giunti Fiorentino”. Słynny znak drukarski lilia florentyna (widoczny na fronspisie) był ich znakiem rozpoznawczym. Wydanie z 1540 r. jest w folio i stanowi typowy produkt wysokiej jakości typografii weneckiej XVI wieku.
Zawartość i cechy wydania
Nardi tłumaczy ocalałe Deche Liwiusza na wyrafinowany i płynny toskański. Dodaje:
- marginalia wyjaśniające starożytne terminy, toponimy, rzeki, góry i miejsca, aktualizujące je do współczesnych nazw;
- wycenę monet rzymskich przeliczoną na wartości z XV wieku;
- deklarację miar starożytnych.
Te narzędzia czyniły dzieło dostępnym i użytecznym nie tylko dla literatów, ale także dla tych, którzy chcieli realnie zrozumieć świat rzymski. Kolejne wznowienia (1547, 1554 itd.) jeszcze bardziej wzbogaciły tekst poprzez indeksy i tablice.
Znaczenie historyczne i powiązania
Ta tłumaczenie ma duże znaczenie polityczne i kulturowe. W 1540 r. Cosimo I de’ Medici umacniał Doucatus of Toscana i Republika Florencka była już wspomnieniem. Nardi, wygnaniec w Wenecji, celowo wybiera Liwiusza – historyka libertas rome – jako model. Operacja ta wpisuje się w florentyński nurt humanistyczny, który od Machiavellego (Discorsi sopra la prima Deca di Tito Livio) wzwyż czytał Liwiusza jako mistrza cnoty obywatelskiej i rządów republikańskich.
Istotne powiązania historyczne:
- upadek Republiki Florencji (1529–1530) i oblężenie Florencji;
- wygnanie uchodźców do Wenecji;
- postać Alfonsa d’Avalosa, adresata i potężnego militarnego cesarza;
- kontynuacja z myślą machiavellistów i środowisk Orti Oricellari.
Dzieło przyczyniło się także do utrwalenia toskańskiego języka w rodzaju literackim i historiograficznym, w momencie gdy kwestia języka była wciąż otwarta.
Zakończenie
Deche Historie Romane w tłumaczeniu Jacopa Nardi z 1540 r. nie stanowi jedynie pięknego renesansowego wydania weneckiego, lecz tekstu pełnego politycznego i kulturowego znaczenia. Dzięki głosowi Liwiusza, wygnanego Florentynczyka, mówił on nadal o wolności, cnotach i obywatelskości w Italii rządzonej przez książąt i cesarzy. Dziś ten tom, z arkuszami licznymi i frontispisem ozdobionym lilią Giunti, pozostaje konkretnym świadectwem stałego dialogu między starożytnym Rzymem a Italią XVI wieku oraz roli, jaką spełniło tłumaczenie w utrzymaniu żywej idei republikańskiej nawet w najtrudniejszych momentach.

Colazione e stato di preservazione:
6pp; (484pp) doskonały stan zachowania, z drobnymi zarysowaniami światłowymi i obtłuczeniami, lecz ogólnie doskonała kopia

Wysyłka:
express, który umożliwi otrzymanie książki w zaledwie 24 godziny robocze na całej UE, podczas gdy do krajów spoza UE 48 godzin roboczych.

Autorem oryginału
Tito Liwiusz (Padwa, 59 p.n.e. – 17 n.e.) jest jednym z najwybitniejszych historyków starożytnego Rzymu. Jego monumentalne dzieło Ab Urbe Condita Libri opowiadało historię Rzymu od mitologicznego założenia (753 p.n.e.) do śmierci Drusa (9 p.n.e.) w 142 księgach. Z nich dotrwało jedynie 35 kompletne księgi (Księgi I, III, IV i część V), a także streszczenia (Periochae) pozostałych. Liwiusz pisał za czasów Augusta, wychwalając cnoty republikańskie i przeznaczenie Rzymu, eleganckim, moralizującym stylem, który wywarł głęboki wpływ na renesansowy humanizm.
Tłumacz
Jacopo (lub Iacopo) Nardi (Florencja, 1476 – Wenecja, 1563) był historykiem, literaturoznawcą i politykiem florenckim o niezłomnej wierze republikańskiej. Aktywnie uczestniczył w życiu Republiki Florencji, pełnił urząd Prymasa i Gonfaloniera, bywał w Ogrodach Oricellari i był bliski ideom Machiavellego. Po powrocie Medycy i ostatecznym upadku Republiki (1530–1532) został uznany za buntownika, mając skonfiskowane dobra i uciekł do Wenecji, gdzie żył na wygnaniu.
Tłumaczenie Liwiusza, wydane w 1540 r., narodziło się właśnie w tym okresie wygnania: Nardi pracował nad nim z powodów ekonomicznych i z przekonań ideowych. Liwiusz stanowił dla niego wzór cnoty obywatelskiej i wolności republikańskiej, w wyraźnym kontraście do medyceuszowskiego prinicypatu. Dzieło zostało mu poświęcone Alfonso de Avalos, markizowi del Vasto, głównemu generałowi cesarza Karola V we Włoszech.
Druk
Wydanie ukazało się u spadkobierców Luc’Antonio Giunti (lub Giunta), jednej z najważniejszych rodzin drukarskich renesansu. Luc’Antonio Giunti Starszy (Florencja 1457 – Wenecja 1538), florencki kupiony przeniósł się do Wenecji, założył potężną typografię specjalizującą się w dziełach liturgicznych i klasykach. Po jego śmierci (1538) firma przeszła na synów Tommaso i Giovanni Maria, którzy nadal podpisywali się „Eredi di Luc’Antonio Giunti Fiorentino”. Słynny znak drukarski lilia florentyna (widoczny na fronspisie) był ich znakiem rozpoznawczym. Wydanie z 1540 r. jest w folio i stanowi typowy produkt wysokiej jakości typografii weneckiej XVI wieku.
Zawartość i cechy wydania
Nardi tłumaczy ocalałe Deche Liwiusza na wyrafinowany i płynny toskański. Dodaje:
- marginalia wyjaśniające starożytne terminy, toponimy, rzeki, góry i miejsca, aktualizujące je do współczesnych nazw;
- wycenę monet rzymskich przeliczoną na wartości z XV wieku;
- deklarację miar starożytnych.
Te narzędzia czyniły dzieło dostępnym i użytecznym nie tylko dla literatów, ale także dla tych, którzy chcieli realnie zrozumieć świat rzymski. Kolejne wznowienia (1547, 1554 itd.) jeszcze bardziej wzbogaciły tekst poprzez indeksy i tablice.
Znaczenie historyczne i powiązania
Ta tłumaczenie ma duże znaczenie polityczne i kulturowe. W 1540 r. Cosimo I de’ Medici umacniał Doucatus of Toscana i Republika Florencka była już wspomnieniem. Nardi, wygnaniec w Wenecji, celowo wybiera Liwiusza – historyka libertas rome – jako model. Operacja ta wpisuje się w florentyński nurt humanistyczny, który od Machiavellego (Discorsi sopra la prima Deca di Tito Livio) wzwyż czytał Liwiusza jako mistrza cnoty obywatelskiej i rządów republikańskich.
Istotne powiązania historyczne:
- upadek Republiki Florencji (1529–1530) i oblężenie Florencji;
- wygnanie uchodźców do Wenecji;
- postać Alfonsa d’Avalosa, adresata i potężnego militarnego cesarza;
- kontynuacja z myślą machiavellistów i środowisk Orti Oricellari.
Dzieło przyczyniło się także do utrwalenia toskańskiego języka w rodzaju literackim i historiograficznym, w momencie gdy kwestia języka była wciąż otwarta.
Zakończenie
Deche Historie Romane w tłumaczeniu Jacopa Nardi z 1540 r. nie stanowi jedynie pięknego renesansowego wydania weneckiego, lecz tekstu pełnego politycznego i kulturowego znaczenia. Dzięki głosowi Liwiusza, wygnanego Florentynczyka, mówił on nadal o wolności, cnotach i obywatelskości w Italii rządzonej przez książąt i cesarzy. Dziś ten tom, z arkuszami licznymi i frontispisem ozdobionym lilią Giunti, pozostaje konkretnym świadectwem stałego dialogu między starożytnym Rzymem a Italią XVI wieku oraz roli, jaką spełniło tłumaczenie w utrzymaniu żywej idei republikańskiej nawet w najtrudniejszych momentach.

Colazione e stato di preservazione:
6pp; (484pp) doskonały stan zachowania, z drobnymi zarysowaniami światłowymi i obtłuczeniami, lecz ogólnie doskonała kopia

Wysyłka:
express, który umożliwi otrzymanie książki w zaledwie 24 godziny robocze na całej UE, podczas gdy do krajów spoza UE 48 godzin roboczych.

Szczegóły

Liczba książek
1
Temat
Filozofia, Historia, Historia wojenna, Inkunabuł i pierwsze druki, Literatura, Polityka
Tytuł książki
Le Deche delle Historie Romane
Autor/ Ilustrator
Tito Livio
Stan
Piękny
Rok wydania najstarszego przedmiotu
1540
Edycja
Pierwsze wydanie
Język
Włoski
Oryginalny język
Nie
Wydawca
Venezia
Oprawa
Pergamin
Liczba stron
484
Sprzedawane przez
WłochyZweryfikowano
4
Sprzedane przedmioty
Prywatny

Podobne przedmioty

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Dla Ciebie w

Książki

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​