Jana Zanoskar (1963) - Covid

Anno 2010
Mieszana technika: akryl na płótnie
Spod powierzchni na ramie
Podpisano Jana Zanoskar

Krytyka & Wystawy
NOTA KRYTYKA – BIOGRAFIA
W rejestrze Miriana Zanoskar w sztuce Jana Zanoskar. Absolwentka w 1963 r. Akademii Sztuk Pięknych w Lublanie (Lubiana) o pięcioletnim okresie studiów i z obronioną pracą końcową pod tytułem „Kolor w sztuce, optyka, chemia i fizyka”.
Po przyjeździe do Włoch wystawiałam się w Gallerii 14 w Florencji, zdobywając 2 złote medale. W kolejnych latach brałam udział w wystawach zbiorowych w różnych miejscach Lunigii; sztuka w Toskanii w tamtym okresie była żywa i cieszyła się dużym zainteresowaniem publiczności.
Wiele lat spędziłam, podążając za Giulią Silato i wystawiając się w historycznych pałacach na terenie całej Italii. Wystawy były dobrze zorganizowane w miejscach historycznie ważnych i artystycznie godnych uwagi, ale przede wszystkim bez perspektyw na przyszłość.
Na dwudziestym piątym jubileuszu wystawiłam się razem z moimi kolegami w Lublanie, Kranj, a potem także w Rzymie.
Z Stefaniem Sichelem zawarłam porozumienie artystyczne, możliwość wystawiania także za granicą i przez cały rok w jego galerii.

TEMATY, zmieniające się wraz z momentalnymi ideami, zawsze byłam surrealistką, a naturalnie także abstrakcjonistką z pewnymi nutami lub nawiązaniami do rzeczywistości, jako światłoczułe odwołania senne. Ostatnie lata powróciłam do realizmu, malując nagie, tatuażowe ciała, a dużymi obrazami zbliżałam się do klimatu na Ziemi, jak „Świat utracony” i do nieznanego świata naszej duszy, np. w obrazie „Drzwi czasu”.
Techniki, które używałam przez lata, były najróżnorodne. Zaczynałam od obrazów olejnych, potem kontynuowałam akrylem, z materiałów recyklingowych, które łączyłam w malarstwie – stare zegary, drewno postarzałe upływem czasu, szkliwione farby, liny, gwoździe i sznur.
(Wysłano do pana Cairo z Mondadori)

INFORMACYJNA KARTA
nazwisko: Zanoskar -
imię: Miriana - w sztuce Jana Zanoskar
Urodzona 1 grudnia 1935 r. w Lublanie, w dawnej Jugosławii, obecnie słowenia.
Zamieszkała we Włoszech, w Celleno (Viterbo) w domu opieki Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
E-mail: jana.zanoskar@alice.it

Relacje z galeriami w latach 2018 i 2019:
Centro ARTE MODERNA di Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Pisa
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Ceny za obraz:
od 50 do 80 cm 4 000,00 €
od 120x100 cm 6 000,00 €
od 250x230 cm 25 000,00 €

W latach 2018 i 2019 miałam dwie wystawy osobiste w Centro Arte Moderna w Pizie.
Stała obecność w galerii Stefano Sichel oraz wystawy zbiorowe za granicą, także z Stefano Sichel.

„Jana Zanoskar, malarka z tajemniczych momentów on1nc1, mądrze używa form, znaków i kolorów, aby przeistoczyć rzeczywistość w lirystycznie obiektywne ujęcie.
W swoich badaniach abstrakcyjnych artystka ukazuje dociekliwą świadomość, która wyraża się w wyrazowych formułach całkowicie nowatorskich. Twierdzi więc sens formy jako czystej żywotności, świadcząc o abstrakcyjnym dźwięku koloru i rytmie objętości, splatając miłosny dialog z materią chromatyczną".
Paolo Levi

Urodzona w Lublanie, w Słowenii, mieście związanym z mitem Jazon i Argonauci, od wielu lat osiadła we Włoszech. Mieszka i pracuje w Podenzanie, Lunigiana.
Magiczna malarstwo, między abstrakcją a surrealizmem.
Klee czerpał garści z Jungendstil, francuskiego Art Nouveau. Również Zanoskar czuje odblaski Florale i Liberty, ale dopasowuje je do zrywu wyobraźni, do poczucia fantastyczności, która kieruje całym jej poszukiwaniem w kalejdoskopie form unoszących się i kolorów, które zmieniają się w zależności od ujęć.
W wirze „ism” dwudziestego wieku, na tle malarstwa liguryjsko-toskijskiego, działalność Jana Zanoskar fascynuje odbiorcę, nie przymuszając go do niczego, przynajmniej ze względu na niepokój nieodłączny od jądra żywej poezji.
Jest rozpoznawalna, zawsze rozpoznawalna, właśnie dzięki tej magii wywoływania. Żyje i pracuje w Lunigianie.
R. Bertoli

Artystka, pochodzenia słoweńskiego, stawia między orientalnym Symbolizmem, naturą anikoniczną a zachodnim ikonizmem, którego synteza jest tolerowana, bo prowadzi do przekształcającej wizerunki, które stają się abstrakcyjne, dokładnie jak w znanych tendencjach artystycznych europejskiego XX wieku. Jej prace wyzwalają obszar Mitteleuropejski, który czyni je atrakcyjnymi dla wyrobionej, wrażliwej i znającej tendencje „modernistyczne” publiczności.
Wyraźna skłonność do form abstrakcyjnych i geometrycznych bez wątpienia wynika z gustu stylizacyjnego, dając początek abderytatywskiemu i wielkim malarstwu Wasilija Kandinsky'ego, który wyraźnie ją inspiruje. W przypadku Jany prawdziwe jest też to, że bogactwo materiałowe, wynikające z łączenia malarstwa z różnego rodzaju materiałami pochodzenia, i pełnia past chromatycznych, nieustannie od nowa tworzone, zdradzają pewną biegłość w środkach ekspresyjnych, służących nadaniu plastikości i objętości, priorytetom naszego Classicism (nie należy zapominać, że malarka od wielu lat mieszka na skraju ziemi marmurów Michała Anioła).
I nie należy się zbytnio łamać nad próbą wymuszenia jakiegokolwiek racjonalistycznego odczytania. Wygląda na oczywiste, że tematy czerpane są z nieprzerwanych źródeł, które wypływają w nieskończonym strumieniu, nigdy się nie kończąc... Fantazja, tu szczególnie mocno oswojona.
Pchana tymi tajemniczą Kreatywnością, na te płótna spływa fala jaskrawo kolorów, które rozkładają się w sposób pozornie przypadkowy, według nierównych schematów geometrycznych, wszystkie w charakterze roślinnym... skrzywienia, spirale, biegnące wzdłuż i faliste wąwozy, niespodziewane kąty... potworna „potwora” pokazuje zęby... ale to tylko kulączka!!! Przenikliwe przejścia malarskie i śmiałe plastyczne skanowania w stylu Jany, lecz zawsze stopniowane od pełnych i jasnych tonów, by wskazać nam naturę koralową, dno morskie albo zieloną i kwitnącą murawę.
Tytuł każdej pracy, powtarzający i natarczywy w kwestii „niezwykłości”, jawnie odnosi się do kandiskijskiego „Bez tytułu”, ale najważniejsze jest to, że odważnie wchodzi w ten uniwersum fantastycznych stworzeń morskich, nieba i ziemi. Trójkąty, Panele, Węzły, Szachy, Kwadraty, Drapowania, Muszle (albo kapryśne rocallie?) i wszystko, co można rozsądnie wywnioskować z lektury tych „obrazów” a teraz także „rzeźby”, wprowadza nas w Misteryczną Kosmogonię, którą tylko „Trzecie Oko” – Duch, może oświecić.
Giulia Sillato

W 1963 roku otrzymałam dyplom Akademii w Lublanie (Słowenia)
W 1965 roku zaczęłam wystawiać się w Civica Galleria d'Arte Moderna w Lublanie, zdobywając zasłużoną ekspozycję stałą w Muzeum Miasta.
W latach 70. przeniosłam się do Włoch, gdzie Miasto Florencja przyznało mi nagrody i wyróżnienia na serii wydarzeń artystycznych i konkursów. Rozpoczęłam także nauczanie Dyscyplin Artystycznych w Państwowych Szkołach Średnich, po przestudiowaniu tytułu uzyskanego w Lublanie, a równocześnie rozwijam Sztukę Ceramiki z kursami specjalistycznymi.
Z lat tych pochodzą wielkie ceramiczne panele dekoracyjne, wyroby na zamówienie na fasady licznych budynków publicznych i prywatnych.

1975 Galleria 14, Firenze
1975 Kościół Santa Maria della Quercia - krużganek, Aulla (Massa Carrara)
1976 Pałac Gminy - sala Rady, Aulla (Massa Carrara)
1979 Arte Fiera, Carrara
1980 Wycieczka po Francji z postojem w Paryżu
1996 Galeria Międzynarodowa, Viareggio (Lucca)
1996 Pałac Gminy (Massa Carrara) - Sala Rady, Aulla
1997 Pałac Gminy - Sala Rady, Pontremoli (Massa Carrara)
1997 Galeria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Pałac Gminy - Sala Rady, Sarzana (La Spezia)
1998 Galeria „Il Navicello”: Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Galeria Międzynarodowa, Viareggio (Lucca)
1998 Tor wyścigów konnych, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Pałac Gminy - Krużganek TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Galeria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Wykonanie Promocji Turystycznej, Massa
2000 Hotel Principe, Venezia
2000 Pałac Gminy - Sala Rady, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Galeria Międzynarodowa, Viareggio (Lucca)
2001 Galeria del Torchio, Roma
2001 Studio d'Arte, Venezia
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Wykonanie Promocji Turystycznej, Massa
2001 Mała Galeria, Kranj (Slovenia)
2001 Pałac Gminy - Krużganek TAU, Altopascio (Lucca)
Pałac Capitani del Popolo, Republika San Marino
2001 Pałac Gminy - Sala Rady, Marina di Massa
2002 Wykonanie Promocji Turystycznej, Massa
2002 Pałac Gminy - Sala Rady, Bolsena (Viterbo)
2002 Galeria Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Carnaval Viareggio (Lucca)
2003 Pałac Gminy - Sala Rady, Bolsena (Viterbo)

Od 1999, odzyskana przez specjalistów z branży, w szczególności Giulia Sillato, historyk sztuki z Scuola Longhiana, prowadzę swoją działalność wystawienniczą między najznamienitszymi Domami Historii w całych Włoszech i galeriami sztuki na poziomie krajowym, które poprosiły o moje Prace, aby zaprezentować je na ważnych Aukcjach.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Palazzo Ducale (Pianoterra Appartamento di Guglielmo Gonzaga), Mantova
1999 Forteca Hiszpańska, L’Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Pałac Capitani del Popolo, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Pałac Priori, Assisi (Perugia)
2000 Abbadia San Nilo, Grottaferrata (Rzym)
2001 Zamek nad morzem, Rapallo (Genua)
2001 Cztery słynne „Castelli Romani”
w Contemporanea:
Villa Aldobrandini, Frascati (Rzym)
Villa Tuscolana, Frascati (Rzym)
Villa Falconieri, Frascati (Rzym)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Rzym)
2002 Pałac Pallavicini Rospiglioso na Tronie Kwirynału (Rzym)
2002 Krypta Bazyliki Santa Croce (Florencja)
2002 Casina Pompeiana w Riva di Chiaia (Neapol)