Enrique Munné (1880-1949) - Horizonte rural

Pictura Subastas prezentuje tę magnífową dzieło sztuki należące do Enrique Munné, które przedstawia wiejską drogę prowadzącą do domu na skraju pól i wzgórz, wywołujące spokój, nostalgię i powrót do własnych korzeni. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary dzieła: 60x81x2 cm.
· Olej na płótnie podpisany ręcznie przez artystę w dolnym prawym rogu.
· Praca w dobrym stanie zachowania.

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Uwaga istotna: załączone fotografie stanowią integralną część opisu partii. Reprezentacja cyfrowa w mockupie orientacyjna; mogą występować różnice w stosunku do rzeczywistego artykułu pod kątem koloru, skali i detali.

Obraz będzie profesjonalnie zapakowany przez eksperta IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu wysokiej jakości materiałów zapewniających ochronę. Cena przesyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego zapakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na poziomie międzynarodowym.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz prezentuje rozległy pejzaż wiejski, przez który przebiega droga prowadząca do domu na polu położonego w oddali. Scenka otwiera się przed widzem jak zaproszenie do powolnego spaceru po terenie, przemieszczania się między polami i odkrycia domu, który wznosi się pośród szerokiego i cichego otoczenia. Kompozycja przekazuje intensywne wrażenie spokoju, izolacji i kontaktu z ziemią.

Droga zaczyna się w dolnej części i przebiega scenę nieregularnym przebiegiem, pełnym zakrętów, kamieni i drobnych zmian koloru. Jej obecność organizuje całą kompozycję i prowadzi spojrzenie od pierwszego planu do domu. Odcienie ochry, róż, brązów i fioletów pojawiające się na jądrze drogi sugerują suchą i ciepłą ziemię, naznaczoną upływem czasu i tymi, którzy już nią kiedyś chodzili.

Po obu stronach drogi rosną trawy, krzewy i drobne rośliny, które rozkładają się swobodnie po terenie. Roślinność nie jest ułożona w porządku, lecz naturalnie dostosowana do nieregularności krajobrazu. Zieleni ustępujące, żółcie, brązy i czerwienie budują bogatą gamę niuansów, odzwierciedlających różnorodność pola i jego przemianę w poszczególnych porach roku.

Z lewej strony wznosi się ogromne drzewo o ciemnym wierzchołku, które pełni funkcję wizualnej przeciwwagi wobec domu po prawej. Jego pień i gałęzie wyciągają się ku górze, a gęste liście tworzą strefę cienia, która dodaje głębi pejzażowi. Wydaje się, że to drzewo pilnuje drogi i można je rozumieć jako dawnego strażnika miejsca, cichy świadek lat i ludzi, którzy tu przemierzali.

Wiejska posesja pojawia się odseparowana od widza, otoczona polami i lekko podniesiona nad teren. Jej prosta i solidna konstrukcja, w towarzystwie mniejszych zabudowań, wywołuje spokojne życie związane z pracą rolniczą. Odcienie różowe, szare i ziemiste na muralach i dachach pozwalają, by wpisała się w krajobraz, nie tracąc jednak znaczenia jako cel podróży.

Odległa pozycja domu wywołuje poczucie samotności, ale nie porzucenia. Budynek zdaje się oferować schronienie i stabilność w szerokości pola. Można go wyobrazić sobie jako zamieszkały dom, rodzinny dwór lub dawna posiadłość wiejska, w której życie płynie w spokojnym tempie, wyznaczanym przez światło dnia, klimat i prace ziemi.

Za budynkiem rozciąga się kolejna seria wzgórz i gór, przedstawionych w miękkich odcieniach błękitów i zieleni. Te dalekie formy powiększają głębię sceny i tworzą subtelną przejście ku niebu. Odległość łagodzi ich profile i otula je lekką mgłą, co potęguje wrażenie ogromu.

Niebo zajmuje ważne miejsce w kompozycji i dominuje je odcieniami kremu, bladoróżowego, żółtego i fioletowego. Jego jasność oblewa pejzaż spokojnym światłem, prawdopodobnie odpowiadającym pierwszym godzinom poranka lub spokojnemu popołudniu. Nie ma ostrego kontrastu między niebem a ziemią, a raczej harmonijny dobór barw otaczający całą scenę.

Brak postaci ludzkich pozwala pejzażowi zyskać cechę kontemplacyjną i ponadczasową. Puste drogi, odległy dom i wielkie drzewo pobudzają wyobraźnię i umożliwiają stworzenie własnej opowieści wokół miejsca. Dzieło można interpretować jako przedstawienie powrotu do domu, poszukiwania spokoju lub potrzeby ponownego odnalezienia własnych korzeni.

Ogólnie rzecz biorąc, praca oferuje intymny i wzruszający obraz wsi, gdzie kręta droga prowadzi do samotnego domu pośrodku pól i wzgórz. Obecność dużego drzewa, bogactwo tonów ziemistych i rozległość nieba tworzą spokojną i nostalgiaizującą atmosferę. Obraz zaprasza, by zbliżyć się do tego odległego schronienia i przekazuje głębokie poczucie pokoju, pamięci i przynależności.